انسان­های مدرن حدود ۲۰،۰۰۰ سال زودتر از آنچه قبلاً تصور می شد در جنوب شرق آسیا حضور داشتند

توریست مالزی – طبق شواهد جدیدی که در Nature منتشر شده است، انسان­های مدرن حدود ۲۰،۰۰۰ سال زودتر از آنچه قبلاً تصور می شد در جنوب شرقی آسیا حضور...
توریست مالزی – طبق شواهد جدیدی که در Nature منتشر شده است، انسان­های مدرن حدود ۲۰،۰۰۰ سال زودتر از آنچه قبلاً تصور می شد در جنوب شرقی آسیا حضور داشتند.

به گزارش کجت نیوز، یک تیم تحقیقاتی بین المللی به سرپرستی دانشگاه Macquarie از تکنیک های جدید باستان شناسی برای یافتن پاسخ این سوال دیرینه استفاده کرد که آیا دندان­های انسانی کشف شده بیش از ۱۲۰ هزار سال پیش از غار لیدا آژر واقعاً مربوط به انسان­های مدرن بوده ­اند؟ این تکنیک­ها همچنین به ما امکان شناسایی و تاریخ گذاری دندان­های باستانی انسان از غار سوماتران را داده است. این دندان­ها، اولین مدرک از انسان­های مدرن در جنگل های بارانی را ارائه می دهند.

کشف اولیه
غار لیدا آژر، در ارتفاعات پادانگ سوماترا، در اواخر دهه ۱۸۸۰ توسط دانشمند هلندی یوجین دوبوسی که دو دندان انسانی پیدا کرد، کشف شد. او قبلاً به دلیل یافتن جاوا منا، اولین مدرک ارتباطی مفقود بین انسان­ها و سایر میمون های بزرگ مشهور بود. اما برخی شواهد هنگام بررسی مسیر پراکندگی انسان در خارج از آفریقا و از سراسرآسیا نادیده گرفته می­شدند، این بیشتر به دلیل تردید در سن و شناسایی دندان­ها است. مطالعات با هدف اینکه آیا دندان ها واقعاً به یک انسان مدرن تعلق دارند یا خیر انجام می شود.

سخت ترین قسمت تلاش، یافتن دوباره محل غار، تقریباً ۱۲۰ سال بعد از کاوش­های دوبوسی بود. طرح های میدانی دبوسی از محل غار لیدا آژر، مستقیماً از دفترچه میدانی وی کپی شده است که دارای طرحی کلی از محل غار نزدیک روستای پایاکموب است که حاشیه نویسی انجام شده، ویژگی های آن را واضح تر می کند. ستون سنگی بزرگی در ورودی غار وجود دارد. یافتن دوباره غار برای نمونه برداری از رسوبات موجود در فسیل­ها حائز اهمیت بود.

تخمین سن دندان ها
برای تعیین اهمیت این شواهد، از روش های پیشرفته تخمین سن دندان ها و روش­های پیشرفته تصویربرداری برای تأیید سن و هویت دندان ها استفاده شده است، تکنیک ها یی که در دسترس دوبوسی نبودند. تجزیه و تحلیل دندان ها، این امکان را می­دهد تا ساختار داخلی دندان­ها را بررسی کرده، ضخامت مینای دندان و اتصالات بین مینای دندان و عاج را به تصویر کشید. این اتصالات برای تمایز دندان­های انسان مدرن از سایر دندان های میمون مانند اورانگوتان ها و سایر گونه های بسیار قدیمی انسان بسیار مهم هستند.

طیف وسیعی از تکنیک­های مختلف تخمین سن دندان­ها (لومینسانس، سری اورانیوم و تابش الکترونی رزونانس اسپین)، برای بهبود صحت سن فسیل اعمال می شوند. زیرا این تکنیک­ها رویدادهای مختلفی مانند آخرین قرار گرفتن در معرض نور خورشید و زمان قرار گرفتن سنگ های غار را اندازه گیری می کنند. نتایج ها نشان می دهند که دندان­های انسان بین ۷۳۰۰۰ تا ۶۳۰۰۰ سال پیش در غار گذاشته شده است، این نشان می دهد که انسان های مدرن در آن زمان در این منطقه زندگی می کرده اند.

یک مسیر جنگل بارانی
شواهد موجود در مورد فسیل های موجود در غار حاکی از این است که انسان های مدرن در یک محیط جنگل بارانی زندگی می کرده اند. این تعجب آور است زیرا قدیمی ترین شواهد قبلی در مورد استفاده از جنگل های بارانی توسط انسان های مدرن در جنوب شرقی آسیا مربوط به ۴۵۰۰۰ سال پیش بوده است.

زندگی در جنگل های بارانی متراکم نیاز به فناوری و دانش پیچیده شکاردارد که اولین انسان­های خارج از آفریقا از آن برخوردار نبودند و با این حال به محض ورود به جنوب شرقی آسیا شاهد شواهدی از انسان­های مدرن در جنگل های بارانی هستیم. به نظر می­رسد که این شواهد نشان می­دهند که غارهای جنوب شرقی آسیا ممکن است شگفتی های بیشتری برای کشف داشته باشند.

پاسخی ارسال کنید

*

*

5 × پنج =

آخرین اخبار

زیر آسمان کوالالامپور

^
error: Content is protected !!