تکرار یک صعود تاریخی

در سال 2012 یک تیم اعزامی به اورست، تحت حمایت نشنال جئوگرافیک، باری دیگر قصد تکرار صعود تاریخی تیم امریکایی سابق نشنال جئوگرافیک سال 1963 را دارد..
در سال ۲۰۱۲ یک تیم اعزامی به اورست، تحت حمایت نشنال جئوگرافیک، باری دیگر قصد تکرار صعود تاریخی تیم امریکایی سابق نشنال جئوگرافیک سال ۱۹۶۳ را دارد،

این اتفاق تقریبا” پس از ۵۰ سال از اولین صعود امریکایی ها به قله ی اورست تکرار می شود.

اخبار لحظه به لحظه توسط اعضاء تیم در ۱۶ آوریل مستقیما از طریق تویتر، اپلیکیشن آی پد و سایت نشنال جئوگرافیک خوانندگان و بینندگان علاقه مند را در جریان قرار می دهند.

دو مسیر برای صعود

کوهنورد کونارد آنکر و عکاس کوری ریچاردز قصد سفر از قسمت غرب تپه ای وابسته به آلپ را دارند. آنها غذایشان ، سرپناه و تجهیزاتشان را با خود حمل می کنند.

در همان زمان تیم دوم که مرکب از دانشمندان و محققانی از دانشگاه ایالت مونتانا و نویسنده ی نشنال جئوگرافیک مارک جنکینزاست قصد صعود از طرف جنوب شرقی تپه های شنی را دارند. آنها از طنابهای گیره دار و چادرهای آماده ، باربر و اکسیژن تکمیلی استفاده می کنند.

همان هنگام جنکینز و دیگر اعضا در تپه های غربی ، همان محلی که کوهنوردی در ۱۶ آوریل آغاز می شود با اپلیکیشن آی پد و مجله ی نشنال جئوگرافیک پوشش خبری داده می شوند.

حامیان این سفر نورث فیس و نشنال جئوگرافیک هستند که توسط دانشگاه ایالت مونتانا حمایت می شوند. کلینیک مایو نیز به هنگام صعود تیم به اردوگاه اصلی برای هدایت تحقیقات می پیوندد.

آشنایی با تیم

کونارد انکر سرپرست هیأت اعزامی

انکر یک کوهنورد مشهور بین المللی است. او کاپیتان تیم ورزشی نورث فیس و بهترین فرد قله و اولین صعود کننده در شمال و جنوب آمریکا ، آنتارک تیکا و هیمالیاست. در سفر به اورست در سال ۱۹۹۹ او اولین کسی بود که محل و هویت جرج مالوری مهندس کوهنورد گمشده ی سال ۱۹۲۴ را کشف کرد. انکر چهار کتاب نوشته و در چهار فیلم ظاهر شده که آخرینش رویای وحشی ، سرگرمی های مستند نشنال جئوگرافیک از سفر انکر به اورست در سال ۲۰۰۷ بود. انکر به عنوان عضو هیأت پیمان حفظ منابع طبیعی و رهبر آن موسسه در دانشگاه ایالت مونتانا کار می کند. او نایب رئیس موسسه ی خیریه ی الکس لو نیز هست.

کوری ریچاردز عکاس:

کوری ریچاردز کوهنورد و عکاس، یکی از ستارگان منتخب کوهنوردی است. در ۲۹ سالگی او اولین آمریکایی در صعود به گاشربوروم دوم ، قله ی ۸۰۰۰ فوتی پاکستان بود. مستندهای ریچاردز در مورد کوهنوردی است که مشهورترینش در مورد فرو ریختن بهمن هنگام صعود به قله در کنارش بود. چندی قبل از اینکه آماده ی سفر شود. فیلم سردش جوایز متعددی که جایزه ی مشهور بانف مانتین از فستیوال فیلم دریافت کرد. ریچاردز ورزشکار تیم نورث فیس است و از طرف نشنال جئوگرافیک لقب ماجراجو را در سال ۲۰۱۲ به خود اختصاص داد

مارک جنکینز ، نویسنده:

کونورد و کمک نویسنده در نشنال جئوگرافیک است. آخرین مقاله اش به عنوان “آخرین غارنشینان” در فوریه ی ۲۰۱۲ منتشر شد. جنکینز نویسنده ی چهار کتاب است. که می توان به “زندگی انسانها، اعزام مکان های خطرناک” ، “راه سخت: داستانهایی از خطر” ، “بازماندگان” و “روح ماجراجو” ، به سوی تیمبوکتو: سفر به پایین نیجریه بدون نقشه ، دوچرخه سواری دور سیبریا اشاره کرد. جنکینز با کوهنوردی غریبه نیست از دستاوردش می توان به دومین آمریکایی که در سال ۱۹۸۶ با هیأت اعزامی نورث فیس در اورست به کوه ژیژابانگما در تبت ، اولین صعود کننده به بلندترین قله ی قطب شمال و اولین صعود کننده به قله ی راوو در تبت اشاره کرد.

malaysia-news-iranian-magazine-everest-02

تجهیزات کوهنوردی در اورست – گذشته و حال

در بهار در راه کوه اورست هیلاری اونیل ۳۹ ساله ، اسکی نورد از کلورادو کسی که در برنامه ی سفر به اورست ۲۰۱۲ که زنده از طریق اپلیکیشن آی پد در نشنال جئوگرافیک پوشش داده می شود از همان دره در اردوگاه اصلی مانند سر ادموند هیلاری کار خود را آغاز خواهد کرد به همراه تنزینگ نورگی که ۵۹ سال پیش دونفره صعود خود را از آنجا آغاز کردند. خوشبختانه اونیل از تجهیزات کهنه و قدیمی مثل لباس های کاموایی و تبرهایی با دسته های چوبی که هیلاری با خود حمل می کرد استفاده نخواهد کرد. در این جایگاه ما به تجهیزاتی که هیلاری و نورگی در ۱۹۵۳ استفاده می کردند و تجهیزات پیشرفته ای که اونیل در صعود به بلندترین قله ی اورست در سال ۲۰۱۲ استفاده می کند نگاهی می اندازیم.

تجهیزات کوهنوردی

در این عکس ادموند هیلاری و تنزینگ نورگی اولین کسانی هستند که به قله ی ۲۷،۳۰۰ فوتی اورست صعود کردند. در سفر ۱۹۵۳ کوهنوردان هرکدام نزدیک به ۴۴ پوند بار با خودشان حمل می کردند. امروزه تجهیزات فوق العاده سبک برای کوهنوردان که حدودا” نصف یا کمتر از وزن بار هیلاری را دارد استفاده می شود.

کوله پشتی

۱۹۵۳: چهارچوب بدنه ی خارجی کئله پشتی در زمان هیلاری بزرگ بود ولی چهار چوب ارتشی آلمینیومی بیرونی به طرز باورنکردنی سبک بود که فقط چند پوند وزن داشت.

۲۰۱۲: ساخته شده از بافتی با تکنولوژی بسیار بالا که در ایربگ اتوموبیل استفاده می شود. (عکس بالا) که سبک و محکم است و ۵۲ جا برای وسایلی که اونیل استفاده می کند نورث فیس در آن تعبیه کرده است. وسایل حلقه شده ، تبر یخ شکن، کیسه بیرونی یخ شکن و بطور کلی طراحی شده مخصوص کوهنوردی که فشار وارده ی هوا را به آن کاهش می دهد و برای کوهنوردی مناسب است.

کلاه ایمنی

۱۹۵۳: هیچکدام نداشتند.

۲۰۱۲ : کلاه بلک دیاموند (عکس بالا) که وزنش حدود ۳۴۵ گرم (کمتر از یک پوند) و بطور کامل لایه ی بالایی سپر ای بی اس و سطح پلی استیرن درونی محافظ سر است.

malaysia-news-iranian-magazine-everest-03

تبر یخ شکن

۱۹۵۳: ساخته شده توسط کلادیوس سایموند در چامونیکس فرانسه، یخ شکن هیلاری تشکیل شده ازاستیل و دسته ی چوبی درخت ون (زبان گنجشک) اروپایی ساخته شده بود.

۲۰۱۲: وزن آن فقط ۱۲ اونس ، یخ شکن بلک دیاموند شامل تنه ی توخالی آلومینیومی و سر استیلی ضد زنگ است. حدود ۲۰ اینچ است و وقتی که در دست قرار می گیرد تقریبا” ۱ فوت از تبر هیلاری کوتاهتر است.

عینک

۱۹۵۳: عینک مخصوص خلبانی با شیشه و لنز تیره که هیلاری و تنزینگ را از اشعه ی یو وی و تابش کور کننده ی برف محافظت می کرد. بند چرمی دور عینک آن را محکم روی سر نگه می داشت.

۲۰۱۲: ساخته شده برای آفتاب. سازگار با محیط سفید در قله های مرتفع ، شیشه ی فلزی قابل تعویض اِل/اُ که مانند سپری از اشعه ی خورشید محافظت می کند. سیستم تشخیص سریع که به وی امکان می دهد در شرایط خاص لنز عینک را عوض کند. این عینک با کمترین حاشیه برای دید بهتر ، پوشش سفید ضد مه و منفذی کوچک برای وضوح بهتر دید طراحی شده است.

پوتین

۱۹۵۳: هیأت اعزامی هیلاری حداقل از دو نوع پوتین استفاده می کرد که شامل مدل بلند که توسط بریتیش پوتین و هم پیمانان شغلی متحد کترینگ انگلستان ساخته شده بود. آنها در زمان خود سبک بودند که از مواد عایق فشرده درست شده بود که با محفظه ای ضد آب پوشیده شده بود تا ترکیب مواد تشکیل دهنده را حفظ کند.

۲۰۱۲: محکم ، با لایه ی بیرونی کوردورای هواکش ، آلومینیوم برگرداننده ی گرما ، سطح عایق کاری شده و زیپ ضد آب ساخته ی اسکارپا فانتوم ۸۰۰۰ (عکس بالا) رایج برای قله های مرتفع است. آنها سبک ، کاملا” ضد آب با اندازه های سفارشی هستند. سیستم دو گانه ی پوتین به اونیل اجازه می دهد تا پس از یک روز صعود لایه ی بیرونی آن رو در بیاورد و به عنوان یک پوتین سبک در کمپ خود از آن استفاده کند.

یخ شکن

۱۹۵۳: استیل قوی ، چنگک ها به هیلاری و تیمش اجازه می داد که به برف و یخهای سفت چنگ بزنند.

۲۰۱۲: ساخته شده از آهن ضد زنگ که وزن هر کدام در حدود یک پوند است. یخ شکن بلک دیاموند جاپای محکمی را با کمترین وزن فراهم می کند. تیغه های افقی جلویی به اونیل امکان می دهد که به یخهای عمودی ضربه زده و از آنها بالا برود.

تکنولوژی در کوهستان

در زمان هیلاری تکنولوژی برقراری ارتباط رادیویی در بسیاری از موارد سخت بود و به آسانی نمی شد در ارتفاعات بالای آلپ از آن استفاده کرد. در این عکس هیلاری (در سمت راست) به ارتباط برقرار کردن هم تیمی اش جرج لاو که با دستگاه بی سیم بزرگی کار می کند ، گوش می دهد. هیأت اعزامی جدید از رادیوی کوچک دستی و موبایل استفاده می کنند آنها حتی در قله ها از تماس تلفنی و اس ام اس هم استفاده می کنند.

گزارش سفر

۱۹۵۳: کاغذهای خط کشی شده ، دفتر ، مداد و خودکار ابزارهای ثبت اطلاعات هیلاری بودند.

۲۰۱۲: یک آی پد اپل که در قاب محافظی قرار دارد که اونیل میتواند از آن به عنوان دستگاه گزارش استفاده کند و همچنین امکان استفاده از رم برای موزیک ، فیلم و کتابهای الکترونیکی را می دهد. رم های سالید و عایق آی پد ، رم قابل استفاده ای در مقایسه با هارد درایو های گردان است (که در لپ تاپ ها رایج است) که اغلب با مشکل مواجه می شوند.

دوربین

۱۹۵۳: مشهورترین عکس نورگی درقله که با دوربین ۳۵ میلیمتری کداک ریتینای هیلاری گرفته شده که حالت تشخیص فاصله ی بدنی داشت.

۲۰۱۲: پیکسلز ، بدون نیاز به فیلم ، که در هنگام صعود ، حرکات اونیل را ضبط می کند.او از دوربین کنن پاور شات اس ۹۵ استفاده می کند (که مدل قدیمی تر اس ۱۰۰ در عکس بالا نمایش داده شده است) با قابلیت گرفتن عکس ۱۰ مگا پیکسلی (با ضبط ویدئویی اچ دی) برای عکاسی از لحظات و باامید گرفتن عکس از بلندترین قله ی دنیا.

ارتباطات دو طرفه

۱۹۵۳: بی سیم به گروه اعزامی انگلیسی این امکان را می داد که از یک اردوگاه به اردوگاه دیگر در کوهستان با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. قسمت پایین بی سیم حدود ۵ پوند بود که با باطری سلولی خشک تغذیه می شد وباید همیشه زیر جلیقه گرم نگه داشته می شد.

۲۰۱۲: در حال حاضر سرویس خطوط تلفن ، کم و بیش در منطقه ی خومبو و قله ی اورست را تحت پوشش دارد. اونیل با خودش گوشی لمسی آیفون۴اس اپل (عکس بالا) می برد.

لباسهای کوهنوردی

افراد تیم هیلاری پس از صعود به اردوگاه شماره ی ۴ بازگشتند. هیلاری و نورگی هنوط با طناب به یکدیگر متصل بودن ، لباسهای کتان آزاد آن دوران جای خود را به لباسهای ساخته شده از بهترین مواد و مقاوم در برابر بوران دادند.

لباس کوهپیمایی

۱۹۵۳: نازک ، بادگیر ، برگرفته از لباسهای نظامی (جنس کتان با تار و پود نایلونی) ، لباسهایی بود که ازهیلاری در مقابل تندبادهای خشن اورست محافظت می کرد.

۲۰۱۲: پوشش محافظ دوخته شده و بادگیر ، با گرم نگهدارندگی ۸۰۰ ، با یقه ی زیرین داخلی ، با لوله ی تنفسی بند بند و چندین مشخصه ی برجسته ی دیگر که مختص نورث فیس هیمالیاست (عکس بالا) که برای صعود به بلندترین قله ها رایج است. این لباس حافظ بدن و گرمای آن است. بنظر می رسد که این لباس برای کوهنوردی و قدرت مانور سریع طراحی شده است ، عملکردی که لباسهای پیشین این امکان را به کوهنورد نمی داد.

پوشش میانی

۱۹۵۳: بلوز پشمی کاموایی که دارای لایه ای عایق بود. آن محصول تی ام ادی و پسران ووئه در جزیره ی شتلند اسکاتلند بود. این کارخانه لباسهای سفر می ساخت.

۲۰۱۲: بسیار جذب از ۲ایکس یو (عکس بالا) که گرمای بیشتری برای بدن به همراه دارد. ولی با الیاف ارتجاعی که ماهیچه ها در آن آزادانه می توانند حرکت کنند. اونیل برای بالا رفتن عملکرد خود روی این خاصیت لباسها حساب بازکرده است.

پوشش اصلی

۱۹۵۳: هیلاری زیرپوش بلند ساخته شده توسط دوفولد را پوشیده بود که کاملا” از مواد مصنوعی ساخته شده بود. این این الیاف عرق کمتری به دنبال داشت که با آمدن کتان ضخیم یا لباس پشمی ، انقلابی در آن روزها برای سفارش این اجناس بپا شد.

۲۰۱۲: پوشش اصلی ای که اونیل بر تن دارد الیاف جدیدی به نام فلش درای (عکس بالا) است که امسال توسط نورث فیس معرفی شد. فلش درای تکنولوژی ای است که در آن منافذ ذرّه بینی برای رطوبت (عرق) تعبیه شده که بهتر از لباس پشمی یا لباس سنتی پلیمری است. سطح بیرونی فلش درای این اجازه را می دهد تا رطوبت هرچه سریعتر تبخیر شود.

محل اردوی اورست

تنزینگ نورگی ، سمت چپ و ادموند هیلاری موفقیت خود را با یک لیوان چای بعد از فتح قله در اردوگاه شماره ی چهار جشن گرفتند و به اقوام خود تسلی خاطر دادند. بافت چادر آنها مثل کتان و نایلون که در پشت دیده می شود. امروزه کوهنوردان احتمالا” از نوشیدنی های انرژی زا یا پروتئین دار برای تقویت قوای جسمانی خود استفاده می کنند. اگرچه چای داغ همچنان یک نوشیدنی محبوب بین اعضای تیم کوهنوردی است. آنها در چادرهای فوق سبک و کیسه خوابهای سبک خود می خوابند و اسنک مقوی خود را می خورند.

چادر

۱۹۵۳: هیلاری و خدمه چادرهای کوهنوردی ای داشتند که درهای آن با سیم های پیانو محکم بسته شده بود و درون آن برای حفظ گرمای بیشتر از نایلون استفاده شده بود. در ان زمان مواد سازنده ی بسیاری از چادرها کرباس بود و داخل آن از نایلون استفاده می شد.

۲۰۱۲: نورث فیس آن را چادر ۲۵وی ایی می نامد (عکس بالا) که ظرفیت سه نفر را در شرایط مختلف دارد. طاق مقاوم در برابر پارگی ، ریسمان های کولار به همراه پنچره های پلیرتین که در مقابل بادهای هیمالیا مقاوم است و درون چادر را در ۶۰- درجه ی فارنهایت گرم نگه می دارد.

کیسه خواب

۱۹۵۳: بنظر می رسید که سنگینی وزن آنها ۹ پوند باشد ولی لایه ی محافظ نایلونی داخل کیسه ها ، هیلاری وتیمش را در شبهای سرد و طولانی اورست زنده نگه داشت.

۲۰۱۲: وزن آن در حدود ۳/۱ کیسه خواب هیلاری است. ولی نورث فیس گرمای این کیسه ها را در ۲۰- درجه ی فارنهایت مثل جهنم گرم کرده است. فوق العاده سبک و مناسب برای دامنه های اورست ، ضد آب و ضد باد طراحی شده است.

غذا

۱۹۵۳: هیلاری و نورگی شکم خود را با ماهی کنسرو ، لیموناد ، سوپ رشته ی مرغ ، زرد آلو و چای سیر می کردند.

۲۰۱۲: اونیل با خودش کلیف شاتس (عکس بالا) ، پنیر پارمسان ، کالباس خشک و یورک پپرمینت پاتیز در کوله ی خود دارد.

malaysia-news-iranian-magazine-everest-04

پاسخی ارسال کنید

*

*

5 × 1 =

آخرین اخبار

زیر آسمان کوالالامپور

^
error: Content is protected !!