توریست مالزی
۱۰ خرداد ۱۴۰۲
توریست مالزی – شرکت داروگر که خاطرهانگیزترین محصولات را برای چندین نسل ایران به جا گذاشته، به گفته رسانههای ایران در آستانه تعطیلی کامل است. روزنامه دنیای اقتصاد نوشته است که حقوق ۱۰۰ کارگر این کارخانه قدیمی چهار ماه و حق بیمهشان هفت ماه است که پرداخت نشده است. آنها به دادستانی شکایت کردهاند، اما مدیریت کارخانه پس از احضار به دادستانی، همه سالنهای تولیدی کارخانه را مهروموم کرده است.
به گزارش بی بی سی، کارخانه داروگر- در جاده قدیم کرج- که زمانی بیش از ۱۰۰۰ کارگر داشت، عده زیادی از کارگران خود را در سالهای اخیر به دلیل مشکلات مالی اخراج کرده و گفته میشود فعلا بیش از چند ده کارگر فعال ندارد که امیدی هم به ادامه کار آنها نیست. محمدرضا فرزعلیان، مسئول کانون شوراهای اسلامی کار غرب تهران، با تایید خبر پلمب شدن کارخانه گفته است: «از ۱۱۰۰ کارگر این واحد تولیدی، امروز کمی بیش از ۵۰ کارگر باقی ماندهاند و بقیه در طول ماهها و سالهای اخیر اخراج شدهاند و به نظر میرسد قصد دارند همین عده کارگران باقیمانده را هم بیکار کنند.» او افزوده است که «تولید داروگر کاملا خوابیده و این برند قدیمی، نفسهای آخرش را میکشد.»
فعالان کارگری میگویند در چند روز اخیر بیش از ۴۰ نفر هم حکم اخراج دریافت کردهاند. طی این سالها گزارشهایی هم درباره مرخصی اجباری کارگران داروگر هم منتشر شده بود. به نظر میرسد سرنوشتی مانند دیگر نوستالژیهای ایرانی -مانند شرکت ارج- در انتظار داروگر باشد و روزهای عمر آن به شماره افتاده است. مشکلات این شرکت پرسابقه به زیان انباشته و بدهیهای مالیاتی آن برمیگردد که حالا ادامه فعالیت آن را با اما و اگرهای فراوان روبرو کرده است.
تاسیس شرکت داروگر به سال ۱۳۰۷ خورشیدی برمیگردد. در آن سال غلامرضا داروگر اولین کارخانه تولید صابون را در شهر اصفهان راهاندازی کرد. اولین محصول این کارخانه صابون «سوبلمه» بود؛ قدیمیترین صابون صنعتی در ایران که به بازار راه یافت. این شرکت سیزده سال بعد از تاسیس در اصفهان، در سال ۱۳۲۰، به تهران نقل مکان کرد و محصولات خود را به انواع صابون، شامپو و سایر مواد شوینده گسترش داد.
در سال ۱۳۳۶خورشیدی شرکت داروگر رسما به ثبت رسید و محصولات خود را با همین نام روانه بازار کرد. در سال ۱۳۵۲ شرکت داروگر نام خود را به شرکت سهامی عام «کف» تغییر داد و محصولاتش متنوعتر شد. در اواخر سال ۱۳۶۸ پذیرش سهام این شرکت در بورس اوراق بهادار تهران آغاز شد. برای چندین نسل محصولات داروگر بخشی جدانشدنی از زندگی شهروندان ایرانی بوده و حتی بسیاری از جوانان نسل جدید هم -با توجه به تنوع محصولات در بازار امروز- با داروگر بهخوبی آشنا هستند.
طرح اصلی بعضی محصولات این شرکت با گذشت دههها هنوز دست نخورده باقی مانده است. این شرکت کار خود را با تولید صابون آغاز کرد و یکی از محصولات مشهور آن صابونهای زرد وسبز با طرح نخل است. شامپوی تخم مرغی، دیگر محصول ماندگار داروگر است که حمام کمتر خانهای در ایران هست که این محصول به آن راه نیافته باشد. ترکیب رنگ و طرح این شامپو هنوز با سبک و سیاق سابق دستنخورده باقی مانده است.
البته بعدا شامپوی سر عروسکی، که در سر آن قورباغه قرمزی طراحی شده بود، هم به بازار آمد که با نام «قور قوری» برای کودکان طراحی شده بود و به نسبت شامپوی تخم مرغی سوزش چشم کمتری ایجاد میکرد. در کنار این محصولات، داروگر واژهای را به زبان فارسی معرفی کرد که هنوز هم در زبان محاوره رایج است. «ریکا» که نام یکی از محصولات مایع ظرفشویی این شرکت است خود این عبارت به عنوان «مایع ظرفشویی» در محاوره روزمره بکار میرود؛ بگونهای که مشتریان هنگام خرید برندهای دیگر به جای استفاده از عبارت «مایع ظرفشویی» عبارت ریکا را به نام محصول مطلوب خود اضافه میکردند.
داروگر البته محصولات دیگری نظیر پودر لباسشویی و خمیر دندان هم به بازار عرضه کرده است. نگاهی به محصولات امروزی این شرکت حکایت از تنوع محصولات آن دارند؛ به غیر از مواد شوینده و بهداشتی که طی دهههای متمادی فعالیت این شرکت بر عرضه آنها متمرکز بود، بعضی محصولات غذایی نظیر ژله و شیرینی هم به فهرست آن اضافه شدهاند.
این اولین باری نیست که صحبت از تعطیلی این «هلدینگ» به دلیل مشکلات مالی به میان آمده؛ طی سالهای اخیر چندین بار این موضوع مطرح شده است. در سال ۹۶ موضوع ورشکستگی این شرکت در رسانهها مطرح شده بود که وزارت صمت آن را تکذیب کرد. در سال ۹۹ هم با آگهی مزایده اموال این شرکت توسط سازمان امور مالیاتی دوباره این موضوع مطرح شد؛ در آن سال گفته شده بود که داروگر ۸۳۰ میلیارد تومان بدهی به سازمان امور مالیاتی داشته که بعدا اعلام شد با فروش ۴۸ کامیون این شرکت این بدهی تسویه شده.
هدلینگ داروگر ۱۲ زیر مجموعه در بخشهای غذایی، دارویی، بهداشتی و مواد شوینده دارد که با تعطیلی شرکت مادر، این شرکتها هم احتمالا متاثر خواهند شد. روزنامه فرهیختگان در گزارشی گفته بود شرکت داروگر تا سال ۸۸ در اختیار سهامدارانی عامی نظیر بانک ملی و بنیاد شهید و همچنین سهامداران خرد بود. در آن سال دو شرکت سرمایهگذاری حدود ۳۶ درصد سهام این شرکت را به سهامدار جدید-بیژن اسماعیلی- واگذار کردند.
یک سال بعد(سال ۱۳۸۹) آقای اسماعیلی سهام ۳۷ درصدی سازمان اقتصادی کوثر(بنیاد شهید) را هم خرید و سهامدار عمده این هلدینگ شد.
به گزارش بی بی سی، کارخانه داروگر- در جاده قدیم کرج- که زمانی بیش از ۱۰۰۰ کارگر داشت، عده زیادی از کارگران خود را در سالهای اخیر به دلیل مشکلات مالی اخراج کرده و گفته میشود فعلا بیش از چند ده کارگر فعال ندارد که امیدی هم به ادامه کار آنها نیست. محمدرضا فرزعلیان، مسئول کانون شوراهای اسلامی کار غرب تهران، با تایید خبر پلمب شدن کارخانه گفته است: «از ۱۱۰۰ کارگر این واحد تولیدی، امروز کمی بیش از ۵۰ کارگر باقی ماندهاند و بقیه در طول ماهها و سالهای اخیر اخراج شدهاند و به نظر میرسد قصد دارند همین عده کارگران باقیمانده را هم بیکار کنند.» او افزوده است که «تولید داروگر کاملا خوابیده و این برند قدیمی، نفسهای آخرش را میکشد.»
فعالان کارگری میگویند در چند روز اخیر بیش از ۴۰ نفر هم حکم اخراج دریافت کردهاند. طی این سالها گزارشهایی هم درباره مرخصی اجباری کارگران داروگر هم منتشر شده بود. به نظر میرسد سرنوشتی مانند دیگر نوستالژیهای ایرانی -مانند شرکت ارج- در انتظار داروگر باشد و روزهای عمر آن به شماره افتاده است. مشکلات این شرکت پرسابقه به زیان انباشته و بدهیهای مالیاتی آن برمیگردد که حالا ادامه فعالیت آن را با اما و اگرهای فراوان روبرو کرده است.
تاسیس شرکت داروگر به سال ۱۳۰۷ خورشیدی برمیگردد. در آن سال غلامرضا داروگر اولین کارخانه تولید صابون را در شهر اصفهان راهاندازی کرد. اولین محصول این کارخانه صابون «سوبلمه» بود؛ قدیمیترین صابون صنعتی در ایران که به بازار راه یافت. این شرکت سیزده سال بعد از تاسیس در اصفهان، در سال ۱۳۲۰، به تهران نقل مکان کرد و محصولات خود را به انواع صابون، شامپو و سایر مواد شوینده گسترش داد.
در سال ۱۳۳۶خورشیدی شرکت داروگر رسما به ثبت رسید و محصولات خود را با همین نام روانه بازار کرد. در سال ۱۳۵۲ شرکت داروگر نام خود را به شرکت سهامی عام «کف» تغییر داد و محصولاتش متنوعتر شد. در اواخر سال ۱۳۶۸ پذیرش سهام این شرکت در بورس اوراق بهادار تهران آغاز شد. برای چندین نسل محصولات داروگر بخشی جدانشدنی از زندگی شهروندان ایرانی بوده و حتی بسیاری از جوانان نسل جدید هم -با توجه به تنوع محصولات در بازار امروز- با داروگر بهخوبی آشنا هستند.
طرح اصلی بعضی محصولات این شرکت با گذشت دههها هنوز دست نخورده باقی مانده است. این شرکت کار خود را با تولید صابون آغاز کرد و یکی از محصولات مشهور آن صابونهای زرد وسبز با طرح نخل است. شامپوی تخم مرغی، دیگر محصول ماندگار داروگر است که حمام کمتر خانهای در ایران هست که این محصول به آن راه نیافته باشد. ترکیب رنگ و طرح این شامپو هنوز با سبک و سیاق سابق دستنخورده باقی مانده است.
البته بعدا شامپوی سر عروسکی، که در سر آن قورباغه قرمزی طراحی شده بود، هم به بازار آمد که با نام «قور قوری» برای کودکان طراحی شده بود و به نسبت شامپوی تخم مرغی سوزش چشم کمتری ایجاد میکرد. در کنار این محصولات، داروگر واژهای را به زبان فارسی معرفی کرد که هنوز هم در زبان محاوره رایج است. «ریکا» که نام یکی از محصولات مایع ظرفشویی این شرکت است خود این عبارت به عنوان «مایع ظرفشویی» در محاوره روزمره بکار میرود؛ بگونهای که مشتریان هنگام خرید برندهای دیگر به جای استفاده از عبارت «مایع ظرفشویی» عبارت ریکا را به نام محصول مطلوب خود اضافه میکردند.
داروگر البته محصولات دیگری نظیر پودر لباسشویی و خمیر دندان هم به بازار عرضه کرده است. نگاهی به محصولات امروزی این شرکت حکایت از تنوع محصولات آن دارند؛ به غیر از مواد شوینده و بهداشتی که طی دهههای متمادی فعالیت این شرکت بر عرضه آنها متمرکز بود، بعضی محصولات غذایی نظیر ژله و شیرینی هم به فهرست آن اضافه شدهاند.
این اولین باری نیست که صحبت از تعطیلی این «هلدینگ» به دلیل مشکلات مالی به میان آمده؛ طی سالهای اخیر چندین بار این موضوع مطرح شده است. در سال ۹۶ موضوع ورشکستگی این شرکت در رسانهها مطرح شده بود که وزارت صمت آن را تکذیب کرد. در سال ۹۹ هم با آگهی مزایده اموال این شرکت توسط سازمان امور مالیاتی دوباره این موضوع مطرح شد؛ در آن سال گفته شده بود که داروگر ۸۳۰ میلیارد تومان بدهی به سازمان امور مالیاتی داشته که بعدا اعلام شد با فروش ۴۸ کامیون این شرکت این بدهی تسویه شده.
هدلینگ داروگر ۱۲ زیر مجموعه در بخشهای غذایی، دارویی، بهداشتی و مواد شوینده دارد که با تعطیلی شرکت مادر، این شرکتها هم احتمالا متاثر خواهند شد. روزنامه فرهیختگان در گزارشی گفته بود شرکت داروگر تا سال ۸۸ در اختیار سهامدارانی عامی نظیر بانک ملی و بنیاد شهید و همچنین سهامداران خرد بود. در آن سال دو شرکت سرمایهگذاری حدود ۳۶ درصد سهام این شرکت را به سهامدار جدید-بیژن اسماعیلی- واگذار کردند.
یک سال بعد(سال ۱۳۸۹) آقای اسماعیلی سهام ۳۷ درصدی سازمان اقتصادی کوثر(بنیاد شهید) را هم خرید و سهامدار عمده این هلدینگ شد.
