توریست مالزی
۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵
توریست مالزی – در میان خوراکیهای خیابانی مالزی، بلوط بو Roasted Chestnuts داده یکی از تنقلات ساده اما پرطرفدار است. فروشندگان خیابانی معمولاً این دانههای قهوهای براق را در دستگاههای فلزی بزرگ یا تابههای داغ روی حرارت بو میدهند تا عطر گرم و دلپذیر آن در فضا پخش شود.
در مالزی چیزی که معمولاً به اسم «بلوط» در گفتار عامیانه گفته میشود، بیشتر منظور شاهبلوط یا chestnut (berangan) است، نه بلوط جنگلی واقعی. بلوط (acorn) به شکل خوراکی رایج نیست، اما شاهبلوط خیابانی خیلی محبوب است. بلوطهای بو داده پس از حرارت دیدن، بافتی نرم و طعمی کمی شیرین و آجیلی پیدا میکنند و بسیاری از مردم آن را بهعنوان میانوعدهای گرم در مراکز خرید، بازارهای شبانه و کنار خیابان خریداری میکنند.
روش بو دادن شاهبلوط در مالزی
در خیابانها و بازارهای شبانه (night market / pasar malam) این کار خیلی رایج است:
شاهبلوطهای تازه و سالم انتخاب میشوند و روی آنها یک شکاف کوچک ایجاد میکنند تا هنگام حرارت نترکند. آنها را داخل یک وُک یا دیگ فلزی بزرگ میریزند و روی حرارت زیاد قرار میدهند. در حین بو دادن مدام هم زده میشوند تا نسوزند. در بعضی روشها، شاهبلوطها را داخل شن داغ یا نمک داغ میچرخانند تا حرارت یکنواخت به همه قسمتها برسد. برخی فروشندگان برای ایجاد طعم متفاوت، هنگام بو دادن کمی نمک یا شکر نیز اضافه میکنند. بعد از حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه، پوستهها باز میشوند و داخل نرم و گرم و شیرینطبیعی میشود.
در مالزی، این خوراکی بیشتر در بازارهای شبانه و بازار Chinatown دیده میشود و معمولاً در پاکتهای کاغذی کوچک فروخته میشود تا هنگام قدم زدن بتوان آن را بهراحتی خورد. عطر بلوط داغ در بسیاری از بازارهای شبانه برای مردم یادآور فضای سنتی و حالوهوای قدیمی خیابانهای آسیایی است. اگرچه این خوراکی ریشه بومی مالزیایی ندارد، اما در سالهای اخیر به یکی از تنقلات محبوب در میان مردم و گردشگران تبدیل شده است.
در مالزی چیزی که معمولاً به اسم «بلوط» در گفتار عامیانه گفته میشود، بیشتر منظور شاهبلوط یا chestnut (berangan) است، نه بلوط جنگلی واقعی. بلوط (acorn) به شکل خوراکی رایج نیست، اما شاهبلوط خیابانی خیلی محبوب است. بلوطهای بو داده پس از حرارت دیدن، بافتی نرم و طعمی کمی شیرین و آجیلی پیدا میکنند و بسیاری از مردم آن را بهعنوان میانوعدهای گرم در مراکز خرید، بازارهای شبانه و کنار خیابان خریداری میکنند.
روش بو دادن شاهبلوط در مالزی
در خیابانها و بازارهای شبانه (night market / pasar malam) این کار خیلی رایج است:
شاهبلوطهای تازه و سالم انتخاب میشوند و روی آنها یک شکاف کوچک ایجاد میکنند تا هنگام حرارت نترکند. آنها را داخل یک وُک یا دیگ فلزی بزرگ میریزند و روی حرارت زیاد قرار میدهند. در حین بو دادن مدام هم زده میشوند تا نسوزند. در بعضی روشها، شاهبلوطها را داخل شن داغ یا نمک داغ میچرخانند تا حرارت یکنواخت به همه قسمتها برسد. برخی فروشندگان برای ایجاد طعم متفاوت، هنگام بو دادن کمی نمک یا شکر نیز اضافه میکنند. بعد از حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه، پوستهها باز میشوند و داخل نرم و گرم و شیرینطبیعی میشود.
در مالزی، این خوراکی بیشتر در بازارهای شبانه و بازار Chinatown دیده میشود و معمولاً در پاکتهای کاغذی کوچک فروخته میشود تا هنگام قدم زدن بتوان آن را بهراحتی خورد. عطر بلوط داغ در بسیاری از بازارهای شبانه برای مردم یادآور فضای سنتی و حالوهوای قدیمی خیابانهای آسیایی است. اگرچه این خوراکی ریشه بومی مالزیایی ندارد، اما در سالهای اخیر به یکی از تنقلات محبوب در میان مردم و گردشگران تبدیل شده است.
