توریست مالزی
۱۴ آبان ۱۴۰۵
توریست مالزی – لادو (Laddu) یکی از شیرینی‌های سنتی و پرطرفدار در میان جامعه هندی مالزی است که در مناسبت‌های مذهبی، جشن‌های خانوادگی و به‌ویژه جشن دیپاوالی جایگاه ویژه‌ای دارد. این شیرینی گرد و خوش‌عطر، با طعم شیرین و بافتی نرم یا کمی دانه‌دانه، در انواع مختلف تهیه می‌شود و یکی از خوراکی‌هایی است که در این ایام در خانه‌ها، شیرینی‌فروشی‌ها و بازارهای ویژه جشن دیده می‌شود.
لادو معمولاً از ترکیب آرد، شکر یا شربت قند و روغن حیوانی (Ghee) تهیه می‌شود؛ البته مواد اولیه و روش پخت آن با توجه به نوع لادو و دستور هر خانواده تفاوت دارد. در یکی از انواع شناخته‌شده، آرد نخودچی یا آرد گرم (Besan) را با روغن حیوانی تفت می‌دهند و پس از افزودن شکر و مواد معطر، مخلوط را به شکل گلوله‌های کوچک درمی‌آورند.
انواع لادو در مالزی
لادو تنها یک نوع شیرینی نیست و در میان هندی‌های مالزی می‌توان انواع مختلف آن را پیدا کرد. از جمله:
– بوندی لادو (Boondi Laddu): از دانه‌های ریز خمیر سرخ‌شده تهیه می‌شود که با شربت شیرین ترکیب و به شکل توپ‌های کوچک فرم داده می‌شوند.
– بِسان لادو (Besan Laddu): با آرد نخودچی، شکر و روغن حیوانی درست می‌شود و بافتی نرم و طعمی آجیلی دارد.
– راوا لادو (Rava Laddu): با آرد سمولینا یا راوا، شکر و روغن حیوانی تهیه می‌شود و معمولاً بافتی دانه‌دانه‌تر دارد.
در برخی دستورها از هل، بادام هندی و کشمش نیز برای عطر و طعم بیشتر استفاده می‌شود؛ با این حال، ترکیبات لادو بسته به نوع آن و سلیقه تهیه‌کننده متفاوت است.
لادو در جشن دیپاوالی
در مالزی، لادو یکی از شیرینی‌هایی است که در روزهای نزدیک به دیپاوالی در ویترین شیرینی‌فروشی‌ها و فروشگاه‌های عرضه‌کننده خوراکی‌های هندی دیده می‌شود. برخی خانواده‌های هندی این شیرینی را در خانه تهیه می‌کنند و در کنار دیگر خوراکی‌های جشن، برای پذیرایی از مهمانان و دیدوبازدیدهای خانوادگی سرو می‌کنند.
لادو همچنین یکی از شیرینی‌هایی است که می‌توان آن را به‌عنوان هدیه‌ای خوراکی برای دوستان و آشنایان در بسته‌بندی‌های مخصوص دیپاوالی تهیه کرد. شکل گرد، طعم شیرین و حضور آن در مناسبت‌های شادی، لادو را به بخشی آشنا از فرهنگ شیرینی‌پزی هندی در مالزی تبدیل کرده است. اگرچه لادو در جشن دیپاوالی محبوبیت زیادی دارد، مصرف آن به این مناسبت محدود نیست و در دیگر جشن‌ها و مراسم مذهبی و خانوادگی نیز تهیه و سرو می‌شود.
لادو معمولاً از ترکیب آرد، شکر یا شربت قند و روغن حیوانی (Ghee) تهیه می‌شود؛ البته مواد اولیه و روش پخت آن با توجه به نوع لادو و دستور هر خانواده تفاوت دارد. در یکی از انواع شناخته‌شده، آرد نخودچی یا آرد گرم (Besan) را با روغن حیوانی تفت می‌دهند و پس از افزودن شکر و مواد معطر، مخلوط را به شکل گلوله‌های کوچک درمی‌آورند.
انواع لادو در مالزی
لادو تنها یک نوع شیرینی نیست و در میان هندی‌های مالزی می‌توان انواع مختلف آن را پیدا کرد. از جمله:
– بوندی لادو (Boondi Laddu): از دانه‌های ریز خمیر سرخ‌شده تهیه می‌شود که با شربت شیرین ترکیب و به شکل توپ‌های کوچک فرم داده می‌شوند.
– بِسان لادو (Besan Laddu): با آرد نخودچی، شکر و روغن حیوانی درست می‌شود و بافتی نرم و طعمی آجیلی دارد.
– راوا لادو (Rava Laddu): با آرد سمولینا یا راوا، شکر و روغن حیوانی تهیه می‌شود و معمولاً بافتی دانه‌دانه‌تر دارد.
در برخی دستورها از هل، بادام هندی و کشمش نیز برای عطر و طعم بیشتر استفاده می‌شود؛ با این حال، ترکیبات لادو بسته به نوع آن و سلیقه تهیه‌کننده متفاوت است.
لادو در جشن دیپاوالی
در مالزی، لادو یکی از شیرینی‌هایی است که در روزهای نزدیک به دیپاوالی در ویترین شیرینی‌فروشی‌ها و فروشگاه‌های عرضه‌کننده خوراکی‌های هندی دیده می‌شود. برخی خانواده‌های هندی این شیرینی را در خانه تهیه می‌کنند و در کنار دیگر خوراکی‌های جشن، برای پذیرایی از مهمانان و دیدوبازدیدهای خانوادگی سرو می‌کنند.
لادو همچنین یکی از شیرینی‌هایی است که می‌توان آن را به‌عنوان هدیه‌ای خوراکی برای دوستان و آشنایان در بسته‌بندی‌های مخصوص دیپاوالی تهیه کرد. شکل گرد، طعم شیرین و حضور آن در مناسبت‌های شادی، لادو را به بخشی آشنا از فرهنگ شیرینی‌پزی هندی در مالزی تبدیل کرده است. اگرچه لادو در جشن دیپاوالی محبوبیت زیادی دارد، مصرف آن به این مناسبت محدود نیست و در دیگر جشن‌ها و مراسم مذهبی و خانوادگی نیز تهیه و سرو می‌شود.
