توریست مالزی
۱۲ تیر ۱۳۹۴
به هم خوردن تعادل در سامانه تنظیم گرمای بدن را “گرمازدگی” مینامند. با افزایش شدید حرارت محیط و ناتوانی بدن در دفع حرارت ایجاد شده، فرد دچار گرمازدگی میشود.
گرمازدگی به دو دسته تقسیم میشود:
الف – یک نوع آن بیشتر در سنین بالا، در بیماران قلبی، عروقی، روانی و بیماریهای مزمن، افراد چاق و کسانیکه آب بدنشان کاهش یافته اتفاق میافتد.اما استفاده کنندگان برخی داروها (آرام بخش و خواب آور و آنتی هیستامین و….) پس از چند روز ماندن در هوای گرم که امکان تهویه مناسب هوای محیط فراهم نباشد به گرما زدگی دچار خواهند شد.
ب – فعالیتی که بیشتر در سنین پایینتر و در پی فعالیتها و ورزشهای سنگین در آب و هوای گرم و در شرایط کمبود آب صورت میگیرد.
علائم گرما زدگی
خستگی، سردرد، گرفتگی عضلات، پوست خشک و داغ، تهوع، تشنج، اختلال در ضربان قلب و تکلم، افت فشار خون، رنگ پریدگی، نبض ضعیف، هذیان، کاهش حجم ادرار و در موراد پیشرفته از دست دادن هوشیاری.
اقدامات ابتدایی برای کمک به فرد گرما زده
۱- اورا به مکانی خنک برده و لباسهایش را از تنش در آورید.
۲- استحمام با آب سرد ممکن است باعث شوک و مرگ بیمار شود بنابراین بهتر است با آبی که دو یا سه درجه خنک تر از دوای بدن بیمار است اورا خنک کنید.
۳- برای خنک کردن فرد گرما زده ، ملحفه نازک و مرطوبی را روی بدن او بکشید و هر چند دقیقه یکبار ملحفه را مرطوب کنید تا بدنش به تدریج خنک شود.
۴- باید به فرد گرما زده مایعات خنک داد تا دمای بدنش به حد طبیعی برسد.
۵- پس ار کمک های اولیه باید مصدوم را به مرکز فوریت های پزشکی رساند.
راههای پیشگیری از گرمازدگی
۱- از پوشیدن لباسهای ضخیم در گرما خودداری کنید چون مانع از تبخیر عرق و دفع گرما میشوند.
۲- بطور کلی باید از فعالیت شدید در آب و هوای گرم و مرطوب اجتناب کرد.
۳ – هنگام فعالیت شدید بدنی باید مایعات فراوان نوشید.
۴ – در صورت اجبار برای عادت کردن بدن به گرما در چنین هوایی فعالیت بدنی را در ۳ تا ۴ هفته افزایش دهید.
۵- در فعالیت های ورزشی گروهی گرمازده شدن یکی از افراد به معنای در خظر بودن دیگران ایت و باید اقدامهای احتیاطی را برای دیگر افراد در نظر گرفت.
۶ – بیماریهای همراه و زمینه سار گرمازدگی باید درمان شوند تا تحمل فرد بالا برود.
۷ – داروهایی را که فرد را مستعد گرما زدگی میکنند یابد با نظر پزشک معالج با داروهای دیگر جایگزین کرد.
گرمازدگی به دو دسته تقسیم میشود:
الف – یک نوع آن بیشتر در سنین بالا، در بیماران قلبی، عروقی، روانی و بیماریهای مزمن، افراد چاق و کسانیکه آب بدنشان کاهش یافته اتفاق میافتد.اما استفاده کنندگان برخی داروها (آرام بخش و خواب آور و آنتی هیستامین و….) پس از چند روز ماندن در هوای گرم که امکان تهویه مناسب هوای محیط فراهم نباشد به گرما زدگی دچار خواهند شد.
ب – فعالیتی که بیشتر در سنین پایینتر و در پی فعالیتها و ورزشهای سنگین در آب و هوای گرم و در شرایط کمبود آب صورت میگیرد.
علائم گرما زدگی
خستگی، سردرد، گرفتگی عضلات، پوست خشک و داغ، تهوع، تشنج، اختلال در ضربان قلب و تکلم، افت فشار خون، رنگ پریدگی، نبض ضعیف، هذیان، کاهش حجم ادرار و در موراد پیشرفته از دست دادن هوشیاری.
اقدامات ابتدایی برای کمک به فرد گرما زده
۱- اورا به مکانی خنک برده و لباسهایش را از تنش در آورید.
۲- استحمام با آب سرد ممکن است باعث شوک و مرگ بیمار شود بنابراین بهتر است با آبی که دو یا سه درجه خنک تر از دوای بدن بیمار است اورا خنک کنید.
۳- برای خنک کردن فرد گرما زده ، ملحفه نازک و مرطوبی را روی بدن او بکشید و هر چند دقیقه یکبار ملحفه را مرطوب کنید تا بدنش به تدریج خنک شود.
۴- باید به فرد گرما زده مایعات خنک داد تا دمای بدنش به حد طبیعی برسد.
۵- پس ار کمک های اولیه باید مصدوم را به مرکز فوریت های پزشکی رساند.
راههای پیشگیری از گرمازدگی
۱- از پوشیدن لباسهای ضخیم در گرما خودداری کنید چون مانع از تبخیر عرق و دفع گرما میشوند.
۲- بطور کلی باید از فعالیت شدید در آب و هوای گرم و مرطوب اجتناب کرد.
۳ – هنگام فعالیت شدید بدنی باید مایعات فراوان نوشید.
۴ – در صورت اجبار برای عادت کردن بدن به گرما در چنین هوایی فعالیت بدنی را در ۳ تا ۴ هفته افزایش دهید.
۵- در فعالیت های ورزشی گروهی گرمازده شدن یکی از افراد به معنای در خظر بودن دیگران ایت و باید اقدامهای احتیاطی را برای دیگر افراد در نظر گرفت.
۶ – بیماریهای همراه و زمینه سار گرمازدگی باید درمان شوند تا تحمل فرد بالا برود.
۷ – داروهایی را که فرد را مستعد گرما زدگی میکنند یابد با نظر پزشک معالج با داروهای دیگر جایگزین کرد.
