توریست مالزی
۲۴ شهریور ۱۳۹۴
آیاهیچ ازخود پرسیده اید چرا در وادی هنر، موسیقی از همه پرمخاطب تر است و قدرت ایجاد تاثیر و اعمال نفوذ بر احساسات افراد را دارد؟ اگر به طبیعت خوب بنگریم و به آهنگ آن گوش سپاریم در خواهیم یافت که هرذره ای در خلقت بنوعی دارای نوایی موزون است که با آن نوا موجودیتش را به جهان عرضه می کند. از ترنم باران گرفته تا چهچه پرندگان نشان از آن دارد که موسیقی آمیخته با سرشت خلقت است. موسیقی بشر نیز مانند دیگر هنرهایش سرچشمه ای از درون او دارد و مخلوقی است که از روح آدمی جان گرفته است و به روح آدمی جان می دهد و به نوعی جبران ناکامی های کلام است و شیوه ای برای بیان احساسات ناملموس.
ولی ازآنجا که گوش هر شخصی سلیقه خاص خود را دارد و بعلاوه انسان ها متعلق به جغرافیای متفاوتی هستند موسیقی های متفاوتی هم خلق می کنند که این امر سبب شده که درک و احساس یک قطعه موسیقایی به عوامل مختلفی بستگی داشته باشد که همان ها باعث ایجاد تفاوت در نظریات و ابراز تمایلات افراد می شوند. عواملی مثل نوع فرهنگ شنونده، نوع محیط و جامعه ای که شنونده در آن رشد کرده است ، نوع اعتقادات ، شیوه و طرز تفکری که با آن عجین شده و سبک و سیاقی که از آن تاثیر پذیرفته است و همچنین میزان آشنایی و رفاقت شخص با موسیقی، به همین خاطر است که انواع موسیقی ها از نظر افراد می توانند خوب ، لذت بخش ، بد ، درک نشدنی ، رخوت آور ، گوش خراش ، تحمل ناپذیر و یا شادی آفرین باشند درست مثل ایده های متفاوتی که در رابطه با زیبایی وجود دارد .
اما از آنجا که خلق و ارایه یک اثرهنری به توانایی و نبوغ هنرمند بستگی دارد و اینکه براستی چقدر هنر موسیقی و سلیقه مخاطب آن را شناخته و اجرایی درست برایش ارایه داده است سبب شده برخی از آثار و سبک های موسیقی مرزها را درهم بشکند و تمام دنیا را مجذوب خودکند و شنونده اش هیچ خلا و فاصله ای بین دنیای خود با دنیای آن ها حس نکند مانند آثاری که متعلق به تمام دوران بشری اند. امروزه تحقیقات نشان داده است گوش دادن به موسیقی ورای یک تفنن بر سلامت و نشاط انسان موثر است و از موسیقی درمانی بعنوان یکی از روشهای موثر در تنظیم ضربان قلب و فشارخون و تنظیم تنفس و بهبود بیماریهای روانی استفاده می شود . شاید به همین خاطر است که شوپنهاور می گوید : همه هنرها می خواهند خود را به موسیقی برسانند .
یکی از ویژگیهای بارز موسیقی توانایی ارتباط برقرارکردنش با تمام سنین و فرهنگ ها ست و با توجه به پیشرفت تکنولژی و ورود رادیو و تلویزیون و دستگاه های پخش موسیقی به هر خانه ای امروزه کمتر کسی را می توان دید که بنوعی از موسیقی دلبسته نباشد . خصوصا در نسل جوان که به نوعی بدنبال بیان خواسته هایش در قالب موسیقی است.
به همین خاطر باید بیش از پیش بدنبال حمایت علایق موسیقایی نسل جوان باشیم . از اینرو مجله توریست در جهت معرفی آهنگ سازان و خوانندگان جوان ایرانی گفت وگویی با برادران صمدی داشت که آنچه در پی می آید ماحصل گفت و شنودی دوستانه با این دو برادر هنرمند است که در دفتر مجله توریست صورت پذیرفت .
طبق سنت دیرینه و آشنایی بیشتر خوانندگان مجله ، مختصری از خودتان و اینکه از چه وقت و چطور کار موسیقی را شروع کردید برایمان بگویید .
بنام خدا، من حسین صمدی هستم در سال ۱۳۶۵ در تهران متولد شدم و تقریبا از ۱۳ سالگی شروع به فراگیری آواز و ساز سنتورکردم ولی یکسال بعد احساس کردم که علاقه شدیدی به موسیقی پاپ و گیتار دارم و برادرکوچکم یعنی محمدعلی که متولد سال ۱۳۶۸ است نیزحدودا از ۱۱ سالگی در کار آموزش موسیقی پاپ با من همراه شد و این درحالی بود که ما دو برادر آموزش گیتار و آهنگ سازی را بدون رفتن به کلاس تنها با تمرین و استفاده از نرم افزارهای موسیقی دنبال کردیم و چون در ابتدا از طرف خانواده حمایتی در زمینه این نوع موسیقی نمی شدیم اولین گیتار را با پولی که از کار کردن در تعطیلات تابستان بدست آوردم تهیه کردیم . بطورکلی ما از همان دوران کودکی تخیلات هنری زیادی داشتیم خصوصا در زمینه موسیقی حتی گاهی اسباب بازی هایی بصورت آلات موسیقی برای خودمان درست می کردیم شاید وجود همین استعداد و علاقه درونی و دنبال کردن آن بود که سبب شد که من در سن ۱۸ سالگی اولین کارحرفه ای ام را که موزیک ویدئو بنام (نَرو) بود را تنظیم و اجرا کنم، که متاسفانه در ایران به علت موسیقی رپ بودن مجوز پخش نگرفت ولی مدتی بعد در شبکه های ماهواره ای فارسی زبان پخش شد و همین طور برادرم علی در سن ۱۷ سالگی به عنوان جوان ترین آهنگ ساز حرفه ای ایرانی در مجلات ایران مطرح شد و واقعا استعداد زیادی در آهنگ سازی و ترانه سرایی دارد . همچنین در سال ۸۴ بدلیل نیازی که احساس می کردم شروع به یادگیری علم صدابرداری زیر نظر یکی از صدابرداران سینما آقای رضا حیدری کردم و تازمانی که در ایران بودم برای برخی از خوانندگان از جمله آقایان مهران احراری ، داریوش شهریاری، علی مرشدی و … کار آهنگ سازی و تنظیم انجام دادم البته در خانواده مادری ما زمینه آواز و موسیقی نیز وجود داشته است کما اینکه از دایی من آقای مهران احراری کارهای زیادی تاکنون پخش شده است . در حال حاضر من و برادرم حدود یکسالی است که استودیویی را در کوالالامپورتحت عنوان استودیو زیگما راه اندازی کرده ایم .
آیا از زمان راه اندازی استودیو زیگما فعالیت های جدی را دنبال می کنید .
بله و در حال حاضرکار یک آلبوم مشترک با برادرم علی و مشارکت چند خواننده مطرح مالزیایی به عنوان خواننده میهمان را به پایان رسانده ایم که کلیه کار آهنگ سازی و تنظیم را هم خودمان انجام داده ایم و کارهای مشترک به زبان انگلیسی اجرا می شود و چند کار به زبان فارسی هم به همراهش داریم که این آلبوم قرار است با همکاری یک کمپانی ایرانی و یک کمپانی مالزیایی مجوز پخش در کشورهای مالزی ، سنگاپور و اندونزی را بگیرد بعلاوه برادرم علی یک اجرای مشترک با یک خواننده مالزیایی بنام Candy دارد که بزودی از تمام رادیوهای مالزی پخش خواهد شد .
با توجه به اینکه موسیقی را در ابتدا با موسیقی سنتی شروع کردید چرا با این موسیقی که به نوعی برخاسته از فرهنگ ایرانی است ادامه ندادید و به سمت موسیقی پاپ که به نوعی خواستگاه غربی دارد گرایش پیدا کردید؟
هم آنطور که اشاره کردم کلا تمایل درونی و علاقه ما به موسیقی پاپ و الکترونیک نزدیک تر بود بعلاوه در مدت دو سالی که کار آواز و موسیقی سنتی انجام دادم بیشترتقلید می کردم تا از خودم ارایه ای داشته باشم و احساس می کردم موسیقی سنتی ایرانی خیلی خودش را به روز نکرده است یا شاید سعی نکرده به نوعی خودش را به علایق نسل جوان نزدیک کند و در یک چهار چوب بسته تعریف شده و باقی مانده است و همین بستگی باعث می شود جوانان به سمت موسیقی پاپ که دایم خود را در حال به روز کردن است کشیده شوند و اینکه اشاره می کنید موسیقی غربی به نظر من امروزه با وجود رسانه برای موسیقی مرزی تعریف نمی شود چون موسیقی هم در بخش فنی و علمی در حال تکمیل شدن است و هر کس که حرف نویی در این عرصه دارد می تواند برای همه عرضه کند .
چطور شد شما کشور مالزی را به عنوان مکانی برای ادامه کار موسیقی انتخاب کردید؟ آیا این کشور را بستر مناسبی برای رشد در زمینه موسیقی می بینید؟
علت آمدن ما به مالزی ادامه تحصیل پدرم در مقطع دکترا، چهار سال پیش در این کشور بود اگر چه من شخصا دو سال است که به این کشور آمده ام و با توجه به اینکه در ایران موزیک ویدئوهای زیادی به همراه برادرم تهیه کرده بودیم و سابقه اجرای موسیقی و آهنگ سازی و تنظیم زیاد داشتیم تصمیم به ادامه کار در همین زمینه گرفتیم وجالب است بدانید که در رستوران علی بابا درکوالالامپور به مناسبت جشن چهارشنبه سوری اجرای برنامه ای داشتیم که از روزنامه استار مالزی برای تهیه گزارش به آنجا آمدند و گزارشی تحت عنوان خواننده جوان ایرانی در جشن آخرین چهارشنبه سال ایرانی در این روزنامه چاپ کردند. و اما در رابطه با قسمت دوم سوالتان باید بگویم در حال حاضر ما از این کشور راضی هستیم و برای ادامه کار موسیقی محدودیت خاصی نداریم.
با توجه به اینکه مالزی یک کشور اسلامی است آیا قوانین سخت و کنترل کننده ای بر تهیه و عرضه موسیقی اعمال می شود و اگر این نظارت وجود دارد چگونه و تحت نظر چه سازمانی است؟
البته این نظارت وجود دارد ولی نه سخت و محدود کننده و نه بر روی نوع موسیقی بلکه تنها بر مفهوم شعر آهنگ و لغات بکار برده شده چون کاربرد برخی لغات ممنوع است بعلاوه کارنظارت توسط MACP انجام می شود که وزارت فرهنگ مالزی است و شخصی که این نظارت را انجام می دهد یک فرد معمولی نیست کسی است که خود موزیسین است و به موسیقی و انواع آن آشنایی کامل دارد و اینطور نیست که تنها نوع خاصی از موسیقی را تایید کنند .
رشد جمعیت و تنوع سلیقه و ارتباطات ماهواره ای در دهه های اخیر موسیقی را نیز مانند بسیاری از هنرهای دیگر تبدیل به یک صنعت پول سازکرده است آیا بنظرشما کشور مسلمان مالزی به این دید به موسیقی نگاه می کند؟
البته نه به جدیتی که در کشورهای غربی وجود دارد شاید چون اینها بنوعی خود مصرف کننده موسیقی هستند تا تولیدکننده آن ولی با توجه به مشاهده مکان های اجرای موسیقی با تجهیزات مدرن و اینکه در مدارس به آشنایی دانش آموزان به موسیقی اهمیت می دهند و ساعتی را به آن اختصاص می دهند و فضا های اجرای موسیقی و ابزار لازم در کلیه مکان های آموزشی خصوصا در کلیه دانشگاه ها در این کشور فراهم است خود نشان می دهد که بدنبال ایجاد بستر مناسب برای بهره گیری از موسیقی در جهات مختلف هستند بعلاوه در این کشور زمانی که آهنگ شما بدون توجه به میزان شهرت شما و بدون گذشتن از فیلترهای سلیقه ای از رادیو یا تلویزیون پخش می شود و بسته به دفعات تکرار به صاحب آهنگ پول پرداخت می شود خودش سبب تشویق و حمایت ادامه کار در زمینه موسیقی است خصوصا برای نسل جوان.
اشاره کردید که چند کار مشترک با خوانندگان مطرح مالزیایی اجرا کرده اید که در آینده نزدیک به بازار عرضه خواهد شد . چطور این زمینه همکاری برایتان فراهم شد .
امروزه توسط اینترنت وسایت های مخصوص موسیقی ما می توانیم هم کارهای خودمان را ارایه دهیم و هم با کارهای دیگران آشنا شویم بعلاوه با آشنایی به زبان انگلیسی می شود با همه دنیا ارتباط برقرار کرد و در هر زمینه ای اطلاعات مفید و سریعی را به دست آورد و حضور در مکان های ضبط و اجرای موسیقی زنده و ایجاد ارتباط مستقیم با دست اندرکاران این رشته نیز خود وسیله آشنایی بوده است .
با توجه به اینکه در حال حاضر صحنه رقابت در موسیقی بسیار فشرده به نظر می رسد به نظر شما چه عواملی می تواند سبب موفقیت و ماندگاری یک هنرمند در این عرصه شود؟
از نظر من رقابت آن قدرها هم در این عرصه فشرده نیست حداقل در بازار موسیقی ایرانی چون بسیاری از این افراد تنها توهمی از خواننده و هنرمند بودن دارند و در واقع هنرمند واقعی نیستند و بیشتر با کمک استودیوهای مجهز برای مدت کوتاهی در مقام یک خواننده ظاهر می شوند و چون جوهره این کار را ندارند درکوتاه زمانی هم از صحنه خارج می شوند و آنها که می مانند آنهایی هستند که از درون خود حرفی برای گفتن دارند و هنر ارایه آنرا نیز بلدند و به شیوه ای اجرا می کنند که قابل فهم و خوشایند برای طیف وسیعی از مخاطبین و شنوندگان در هرکجا که باشند و همین به روز بودن و قابلیت جذب مخاطب در همه سطوح سبب ماندگاری است .
آیا به نظر شما در خلق یک موسیقی جذاب و قدرتمند تنها اکتفا به استعداد و آموزش موسیقی به سبک کلاس های خصوصی کافی است یا فراگرفتن پرورش این خلاقیت به صورت آکادمیک از طریق دانشگاه برای درک بهتر و آشنایی با موسیقی به مفهوم کلی و فنی آنچه علم موسیقی روز دنیاست روش اصولی تری است؟
شکی نیست که همیشه آمیختن علم و تجربه و ذوق ترکیبی قدرتمند و پایدار می سازد و بسیار بهتر است هر چیزی را در صورت داشتن فرصت و امکان از طریق علمی آموخت بدیهی است تحصیلات دانشگاهی سبب آشنایی بیشتر و اصولی تری با انواع موسیقی است و هنرعلمی همیشه بهتر و به روزتر از هنر سنتی است.
معمولا اهل هنر خصوصا خوانندگان و اهل موسیقی ظاهر خیلی متفاوتی از نظر لباس پوشیدن با مردم عادی دارند که بعضا گاهی عجیب وغریب هم به نظر می رسد آیا بنظر شما این از الزامات وارد شدن در این عرصه است؟
بهرحال هر کاری لباس خاص خودش را دارد یک خواننده و یا نوازنده هم وقتی روی صحنه می رود باید با مخاطبش کمی متفاوت باشد چون این تفاوت خودش باعث جذب مخاطب است . بهرحال یک اجرای خوب الزاما یک صدای خوب نیست بلکه جذابیت حرکات و ظاهر اجرا کننده هم می تواند بخشی از ابزار موفقیت باشد .
بعنوان آخرین سوال شما علاقمند هستید چه مطلب دیگری را از طریق این گفت و گو به خوانندگان مجله توریست منتقل نمایید؟
از دست اندرکاران مجله توریست کمال تشکر را داریم و مسلما حمایت وتشویق مردم در رشد و شکوفایی ما در این هنر نقش بسزایی دارد، کسی که کار موسیقی انجام می دهد برای آنکه مخاطبش را راضی نگاه دارد نیازمند به پیشنهاد و انتقادات سازنده است ولی انتقاداتی علمی و آگاهانه، و نکته دوم اینکه به کارموسیقی به چشم کاری راحت و بی زحمت و غیر علمی نگاه نکنند بدین معنی که هر کسی راحت و بی دردسر می تواند موزیسین شود. موفقیت در کار موسیقی حاصل استعداد، مطالعه و تمرین زیاد است.
ولی ازآنجا که گوش هر شخصی سلیقه خاص خود را دارد و بعلاوه انسان ها متعلق به جغرافیای متفاوتی هستند موسیقی های متفاوتی هم خلق می کنند که این امر سبب شده که درک و احساس یک قطعه موسیقایی به عوامل مختلفی بستگی داشته باشد که همان ها باعث ایجاد تفاوت در نظریات و ابراز تمایلات افراد می شوند. عواملی مثل نوع فرهنگ شنونده، نوع محیط و جامعه ای که شنونده در آن رشد کرده است ، نوع اعتقادات ، شیوه و طرز تفکری که با آن عجین شده و سبک و سیاقی که از آن تاثیر پذیرفته است و همچنین میزان آشنایی و رفاقت شخص با موسیقی، به همین خاطر است که انواع موسیقی ها از نظر افراد می توانند خوب ، لذت بخش ، بد ، درک نشدنی ، رخوت آور ، گوش خراش ، تحمل ناپذیر و یا شادی آفرین باشند درست مثل ایده های متفاوتی که در رابطه با زیبایی وجود دارد .
اما از آنجا که خلق و ارایه یک اثرهنری به توانایی و نبوغ هنرمند بستگی دارد و اینکه براستی چقدر هنر موسیقی و سلیقه مخاطب آن را شناخته و اجرایی درست برایش ارایه داده است سبب شده برخی از آثار و سبک های موسیقی مرزها را درهم بشکند و تمام دنیا را مجذوب خودکند و شنونده اش هیچ خلا و فاصله ای بین دنیای خود با دنیای آن ها حس نکند مانند آثاری که متعلق به تمام دوران بشری اند. امروزه تحقیقات نشان داده است گوش دادن به موسیقی ورای یک تفنن بر سلامت و نشاط انسان موثر است و از موسیقی درمانی بعنوان یکی از روشهای موثر در تنظیم ضربان قلب و فشارخون و تنظیم تنفس و بهبود بیماریهای روانی استفاده می شود . شاید به همین خاطر است که شوپنهاور می گوید : همه هنرها می خواهند خود را به موسیقی برسانند .
یکی از ویژگیهای بارز موسیقی توانایی ارتباط برقرارکردنش با تمام سنین و فرهنگ ها ست و با توجه به پیشرفت تکنولژی و ورود رادیو و تلویزیون و دستگاه های پخش موسیقی به هر خانه ای امروزه کمتر کسی را می توان دید که بنوعی از موسیقی دلبسته نباشد . خصوصا در نسل جوان که به نوعی بدنبال بیان خواسته هایش در قالب موسیقی است.
به همین خاطر باید بیش از پیش بدنبال حمایت علایق موسیقایی نسل جوان باشیم . از اینرو مجله توریست در جهت معرفی آهنگ سازان و خوانندگان جوان ایرانی گفت وگویی با برادران صمدی داشت که آنچه در پی می آید ماحصل گفت و شنودی دوستانه با این دو برادر هنرمند است که در دفتر مجله توریست صورت پذیرفت .
طبق سنت دیرینه و آشنایی بیشتر خوانندگان مجله ، مختصری از خودتان و اینکه از چه وقت و چطور کار موسیقی را شروع کردید برایمان بگویید .
بنام خدا، من حسین صمدی هستم در سال ۱۳۶۵ در تهران متولد شدم و تقریبا از ۱۳ سالگی شروع به فراگیری آواز و ساز سنتورکردم ولی یکسال بعد احساس کردم که علاقه شدیدی به موسیقی پاپ و گیتار دارم و برادرکوچکم یعنی محمدعلی که متولد سال ۱۳۶۸ است نیزحدودا از ۱۱ سالگی در کار آموزش موسیقی پاپ با من همراه شد و این درحالی بود که ما دو برادر آموزش گیتار و آهنگ سازی را بدون رفتن به کلاس تنها با تمرین و استفاده از نرم افزارهای موسیقی دنبال کردیم و چون در ابتدا از طرف خانواده حمایتی در زمینه این نوع موسیقی نمی شدیم اولین گیتار را با پولی که از کار کردن در تعطیلات تابستان بدست آوردم تهیه کردیم . بطورکلی ما از همان دوران کودکی تخیلات هنری زیادی داشتیم خصوصا در زمینه موسیقی حتی گاهی اسباب بازی هایی بصورت آلات موسیقی برای خودمان درست می کردیم شاید وجود همین استعداد و علاقه درونی و دنبال کردن آن بود که سبب شد که من در سن ۱۸ سالگی اولین کارحرفه ای ام را که موزیک ویدئو بنام (نَرو) بود را تنظیم و اجرا کنم، که متاسفانه در ایران به علت موسیقی رپ بودن مجوز پخش نگرفت ولی مدتی بعد در شبکه های ماهواره ای فارسی زبان پخش شد و همین طور برادرم علی در سن ۱۷ سالگی به عنوان جوان ترین آهنگ ساز حرفه ای ایرانی در مجلات ایران مطرح شد و واقعا استعداد زیادی در آهنگ سازی و ترانه سرایی دارد . همچنین در سال ۸۴ بدلیل نیازی که احساس می کردم شروع به یادگیری علم صدابرداری زیر نظر یکی از صدابرداران سینما آقای رضا حیدری کردم و تازمانی که در ایران بودم برای برخی از خوانندگان از جمله آقایان مهران احراری ، داریوش شهریاری، علی مرشدی و … کار آهنگ سازی و تنظیم انجام دادم البته در خانواده مادری ما زمینه آواز و موسیقی نیز وجود داشته است کما اینکه از دایی من آقای مهران احراری کارهای زیادی تاکنون پخش شده است . در حال حاضر من و برادرم حدود یکسالی است که استودیویی را در کوالالامپورتحت عنوان استودیو زیگما راه اندازی کرده ایم .
آیا از زمان راه اندازی استودیو زیگما فعالیت های جدی را دنبال می کنید .
بله و در حال حاضرکار یک آلبوم مشترک با برادرم علی و مشارکت چند خواننده مطرح مالزیایی به عنوان خواننده میهمان را به پایان رسانده ایم که کلیه کار آهنگ سازی و تنظیم را هم خودمان انجام داده ایم و کارهای مشترک به زبان انگلیسی اجرا می شود و چند کار به زبان فارسی هم به همراهش داریم که این آلبوم قرار است با همکاری یک کمپانی ایرانی و یک کمپانی مالزیایی مجوز پخش در کشورهای مالزی ، سنگاپور و اندونزی را بگیرد بعلاوه برادرم علی یک اجرای مشترک با یک خواننده مالزیایی بنام Candy دارد که بزودی از تمام رادیوهای مالزی پخش خواهد شد .
با توجه به اینکه موسیقی را در ابتدا با موسیقی سنتی شروع کردید چرا با این موسیقی که به نوعی برخاسته از فرهنگ ایرانی است ادامه ندادید و به سمت موسیقی پاپ که به نوعی خواستگاه غربی دارد گرایش پیدا کردید؟
هم آنطور که اشاره کردم کلا تمایل درونی و علاقه ما به موسیقی پاپ و الکترونیک نزدیک تر بود بعلاوه در مدت دو سالی که کار آواز و موسیقی سنتی انجام دادم بیشترتقلید می کردم تا از خودم ارایه ای داشته باشم و احساس می کردم موسیقی سنتی ایرانی خیلی خودش را به روز نکرده است یا شاید سعی نکرده به نوعی خودش را به علایق نسل جوان نزدیک کند و در یک چهار چوب بسته تعریف شده و باقی مانده است و همین بستگی باعث می شود جوانان به سمت موسیقی پاپ که دایم خود را در حال به روز کردن است کشیده شوند و اینکه اشاره می کنید موسیقی غربی به نظر من امروزه با وجود رسانه برای موسیقی مرزی تعریف نمی شود چون موسیقی هم در بخش فنی و علمی در حال تکمیل شدن است و هر کس که حرف نویی در این عرصه دارد می تواند برای همه عرضه کند .
چطور شد شما کشور مالزی را به عنوان مکانی برای ادامه کار موسیقی انتخاب کردید؟ آیا این کشور را بستر مناسبی برای رشد در زمینه موسیقی می بینید؟
علت آمدن ما به مالزی ادامه تحصیل پدرم در مقطع دکترا، چهار سال پیش در این کشور بود اگر چه من شخصا دو سال است که به این کشور آمده ام و با توجه به اینکه در ایران موزیک ویدئوهای زیادی به همراه برادرم تهیه کرده بودیم و سابقه اجرای موسیقی و آهنگ سازی و تنظیم زیاد داشتیم تصمیم به ادامه کار در همین زمینه گرفتیم وجالب است بدانید که در رستوران علی بابا درکوالالامپور به مناسبت جشن چهارشنبه سوری اجرای برنامه ای داشتیم که از روزنامه استار مالزی برای تهیه گزارش به آنجا آمدند و گزارشی تحت عنوان خواننده جوان ایرانی در جشن آخرین چهارشنبه سال ایرانی در این روزنامه چاپ کردند. و اما در رابطه با قسمت دوم سوالتان باید بگویم در حال حاضر ما از این کشور راضی هستیم و برای ادامه کار موسیقی محدودیت خاصی نداریم.
با توجه به اینکه مالزی یک کشور اسلامی است آیا قوانین سخت و کنترل کننده ای بر تهیه و عرضه موسیقی اعمال می شود و اگر این نظارت وجود دارد چگونه و تحت نظر چه سازمانی است؟
البته این نظارت وجود دارد ولی نه سخت و محدود کننده و نه بر روی نوع موسیقی بلکه تنها بر مفهوم شعر آهنگ و لغات بکار برده شده چون کاربرد برخی لغات ممنوع است بعلاوه کارنظارت توسط MACP انجام می شود که وزارت فرهنگ مالزی است و شخصی که این نظارت را انجام می دهد یک فرد معمولی نیست کسی است که خود موزیسین است و به موسیقی و انواع آن آشنایی کامل دارد و اینطور نیست که تنها نوع خاصی از موسیقی را تایید کنند .
رشد جمعیت و تنوع سلیقه و ارتباطات ماهواره ای در دهه های اخیر موسیقی را نیز مانند بسیاری از هنرهای دیگر تبدیل به یک صنعت پول سازکرده است آیا بنظرشما کشور مسلمان مالزی به این دید به موسیقی نگاه می کند؟
البته نه به جدیتی که در کشورهای غربی وجود دارد شاید چون اینها بنوعی خود مصرف کننده موسیقی هستند تا تولیدکننده آن ولی با توجه به مشاهده مکان های اجرای موسیقی با تجهیزات مدرن و اینکه در مدارس به آشنایی دانش آموزان به موسیقی اهمیت می دهند و ساعتی را به آن اختصاص می دهند و فضا های اجرای موسیقی و ابزار لازم در کلیه مکان های آموزشی خصوصا در کلیه دانشگاه ها در این کشور فراهم است خود نشان می دهد که بدنبال ایجاد بستر مناسب برای بهره گیری از موسیقی در جهات مختلف هستند بعلاوه در این کشور زمانی که آهنگ شما بدون توجه به میزان شهرت شما و بدون گذشتن از فیلترهای سلیقه ای از رادیو یا تلویزیون پخش می شود و بسته به دفعات تکرار به صاحب آهنگ پول پرداخت می شود خودش سبب تشویق و حمایت ادامه کار در زمینه موسیقی است خصوصا برای نسل جوان.
اشاره کردید که چند کار مشترک با خوانندگان مطرح مالزیایی اجرا کرده اید که در آینده نزدیک به بازار عرضه خواهد شد . چطور این زمینه همکاری برایتان فراهم شد .
امروزه توسط اینترنت وسایت های مخصوص موسیقی ما می توانیم هم کارهای خودمان را ارایه دهیم و هم با کارهای دیگران آشنا شویم بعلاوه با آشنایی به زبان انگلیسی می شود با همه دنیا ارتباط برقرار کرد و در هر زمینه ای اطلاعات مفید و سریعی را به دست آورد و حضور در مکان های ضبط و اجرای موسیقی زنده و ایجاد ارتباط مستقیم با دست اندرکاران این رشته نیز خود وسیله آشنایی بوده است .
با توجه به اینکه در حال حاضر صحنه رقابت در موسیقی بسیار فشرده به نظر می رسد به نظر شما چه عواملی می تواند سبب موفقیت و ماندگاری یک هنرمند در این عرصه شود؟
از نظر من رقابت آن قدرها هم در این عرصه فشرده نیست حداقل در بازار موسیقی ایرانی چون بسیاری از این افراد تنها توهمی از خواننده و هنرمند بودن دارند و در واقع هنرمند واقعی نیستند و بیشتر با کمک استودیوهای مجهز برای مدت کوتاهی در مقام یک خواننده ظاهر می شوند و چون جوهره این کار را ندارند درکوتاه زمانی هم از صحنه خارج می شوند و آنها که می مانند آنهایی هستند که از درون خود حرفی برای گفتن دارند و هنر ارایه آنرا نیز بلدند و به شیوه ای اجرا می کنند که قابل فهم و خوشایند برای طیف وسیعی از مخاطبین و شنوندگان در هرکجا که باشند و همین به روز بودن و قابلیت جذب مخاطب در همه سطوح سبب ماندگاری است .
آیا به نظر شما در خلق یک موسیقی جذاب و قدرتمند تنها اکتفا به استعداد و آموزش موسیقی به سبک کلاس های خصوصی کافی است یا فراگرفتن پرورش این خلاقیت به صورت آکادمیک از طریق دانشگاه برای درک بهتر و آشنایی با موسیقی به مفهوم کلی و فنی آنچه علم موسیقی روز دنیاست روش اصولی تری است؟
شکی نیست که همیشه آمیختن علم و تجربه و ذوق ترکیبی قدرتمند و پایدار می سازد و بسیار بهتر است هر چیزی را در صورت داشتن فرصت و امکان از طریق علمی آموخت بدیهی است تحصیلات دانشگاهی سبب آشنایی بیشتر و اصولی تری با انواع موسیقی است و هنرعلمی همیشه بهتر و به روزتر از هنر سنتی است.
معمولا اهل هنر خصوصا خوانندگان و اهل موسیقی ظاهر خیلی متفاوتی از نظر لباس پوشیدن با مردم عادی دارند که بعضا گاهی عجیب وغریب هم به نظر می رسد آیا بنظر شما این از الزامات وارد شدن در این عرصه است؟
بهرحال هر کاری لباس خاص خودش را دارد یک خواننده و یا نوازنده هم وقتی روی صحنه می رود باید با مخاطبش کمی متفاوت باشد چون این تفاوت خودش باعث جذب مخاطب است . بهرحال یک اجرای خوب الزاما یک صدای خوب نیست بلکه جذابیت حرکات و ظاهر اجرا کننده هم می تواند بخشی از ابزار موفقیت باشد .
بعنوان آخرین سوال شما علاقمند هستید چه مطلب دیگری را از طریق این گفت و گو به خوانندگان مجله توریست منتقل نمایید؟
از دست اندرکاران مجله توریست کمال تشکر را داریم و مسلما حمایت وتشویق مردم در رشد و شکوفایی ما در این هنر نقش بسزایی دارد، کسی که کار موسیقی انجام می دهد برای آنکه مخاطبش را راضی نگاه دارد نیازمند به پیشنهاد و انتقادات سازنده است ولی انتقاداتی علمی و آگاهانه، و نکته دوم اینکه به کارموسیقی به چشم کاری راحت و بی زحمت و غیر علمی نگاه نکنند بدین معنی که هر کسی راحت و بی دردسر می تواند موزیسین شود. موفقیت در کار موسیقی حاصل استعداد، مطالعه و تمرین زیاد است.
