توریست مالزی
۲ اسفند ۱۴۰۴
توریست مالزی – موضوع مرگهای تنها در مالزی بهطور فزایندهای نگرانکننده شده است و مواردی از افراد در دهههای ۲۰ و ۴۰ زندگی را نیز در بر میگیرد، نه فقط سالمندان.
به گزارش نیواستریتس تایمز، مدیر مؤسسه تحقیقات سالمندی مالزی (MyAgeing) وابسته به Universiti Putra Malaysia، دانشیار دکتر رحیمه ابراهیم، گفت: این وضعیت با توجه به اینکه اغلب موارد مرگ بیش از سه روز پس از وقوع کشف میشوند، وخیمتر شده است. وی گفت: «از میان هشت مورد گزارششده در رسانهها بین ژوئن ۲۰۲۵ تا ژانویه امسال، سه مورد مربوط به قربانیانی بین ۲۷ تا ۴۹ سال بوده است که نشان میدهد این مسئله دیگر صرفاً به سالمندان محدود نمیشود.» برخلاف ژاپن و سنگاپور، مالزی به دلیل نبود تعریف رسمی، فاقد دادههای رسمی و نظام مشخص گزارشدهی درباره مرگهای تنها است.
او گفت: «در پرلیس با جمعیت ۳۰۰ هزار نفر، طی دو سال و نیم بین سال ۲۰۲۲ تا اوت ۲۰۲۴، ۸۰ مورد ثبت شده است. اگر این آمار نماینده کل مالزی باشد، ممکن است سالانه حدود سه هزار و ۵۰۰ مورد داشته باشیم، اما بدون دادههای ملی این برآورد صرفاً گمانهزنی است.» بر اساس آمار رسمی، ژاپن سال گذشته ۷۶ هزار و ۲۰ مورد مرگ تنها ثبت کرده، در حالی که سنگاپور در سال ۲۰۲۰ بیش از ۷۰۰ مورد گزارش کرده است. در ژاپن این پدیده با عنوان «کودوکوشی» شناخته میشود؛ وضعیتی که سالانه بیش از ۲۰ هزار نفر به دلیل انزوای اجتماعی و سالمندی جمعیت، تنها جان خود را از دست میدهند.
رحیمه هشدار داد مالزی با خطر بالایی مواجه است و به دادههای سازمان ملل در سال ۲۰۲۱ اشاره کرد که نشان میدهد این کشور با ۴۴.۷ درصد، سومین سهم بالای شهروندان تنهازیست در آسهآن را دارد؛ شامل افراد مجرد، جداشده، مطلقه یا بیوه. او گفت: «تا سال ۲۰۳۰، از هر هفت مالزیایی یک نفر، معادل حدود ۱۵ درصد جمعیت، ۶۰ سال و بالاتر خواهد بود. شهرنشینی نیز از عوامل مؤثر است، زیرا همسایهها اغلب یکدیگر را نمیشناسند.»
مؤسسه MyAgeing پیشنهاد کرده است که مقامات ظرف شش ماه، تعریف رسمی و نظام ملی گزارشدهی برای مرگهای تنها ایجاد کنند. از جمله پیشنهادها، تدوین «دستورالعمل عملیاتی ۴۸ ساعته» برای پایش سالمندان و ایجاد «سیستم همراهی» است که در آن همسایهها هفتهای دو بار از سالمندان سرکشی کنند. رحیمه همچنین توصیه کرد اداره رفاه اجتماعی برنامههای میدانی پیشگیرانه اجرا کند و ۳۰۰ هزار سالمند را تحت غربالگری قرار دهد.
به گزارش نیواستریتس تایمز، مدیر مؤسسه تحقیقات سالمندی مالزی (MyAgeing) وابسته به Universiti Putra Malaysia، دانشیار دکتر رحیمه ابراهیم، گفت: این وضعیت با توجه به اینکه اغلب موارد مرگ بیش از سه روز پس از وقوع کشف میشوند، وخیمتر شده است. وی گفت: «از میان هشت مورد گزارششده در رسانهها بین ژوئن ۲۰۲۵ تا ژانویه امسال، سه مورد مربوط به قربانیانی بین ۲۷ تا ۴۹ سال بوده است که نشان میدهد این مسئله دیگر صرفاً به سالمندان محدود نمیشود.» برخلاف ژاپن و سنگاپور، مالزی به دلیل نبود تعریف رسمی، فاقد دادههای رسمی و نظام مشخص گزارشدهی درباره مرگهای تنها است.
او گفت: «در پرلیس با جمعیت ۳۰۰ هزار نفر، طی دو سال و نیم بین سال ۲۰۲۲ تا اوت ۲۰۲۴، ۸۰ مورد ثبت شده است. اگر این آمار نماینده کل مالزی باشد، ممکن است سالانه حدود سه هزار و ۵۰۰ مورد داشته باشیم، اما بدون دادههای ملی این برآورد صرفاً گمانهزنی است.» بر اساس آمار رسمی، ژاپن سال گذشته ۷۶ هزار و ۲۰ مورد مرگ تنها ثبت کرده، در حالی که سنگاپور در سال ۲۰۲۰ بیش از ۷۰۰ مورد گزارش کرده است. در ژاپن این پدیده با عنوان «کودوکوشی» شناخته میشود؛ وضعیتی که سالانه بیش از ۲۰ هزار نفر به دلیل انزوای اجتماعی و سالمندی جمعیت، تنها جان خود را از دست میدهند.
رحیمه هشدار داد مالزی با خطر بالایی مواجه است و به دادههای سازمان ملل در سال ۲۰۲۱ اشاره کرد که نشان میدهد این کشور با ۴۴.۷ درصد، سومین سهم بالای شهروندان تنهازیست در آسهآن را دارد؛ شامل افراد مجرد، جداشده، مطلقه یا بیوه. او گفت: «تا سال ۲۰۳۰، از هر هفت مالزیایی یک نفر، معادل حدود ۱۵ درصد جمعیت، ۶۰ سال و بالاتر خواهد بود. شهرنشینی نیز از عوامل مؤثر است، زیرا همسایهها اغلب یکدیگر را نمیشناسند.»
مؤسسه MyAgeing پیشنهاد کرده است که مقامات ظرف شش ماه، تعریف رسمی و نظام ملی گزارشدهی برای مرگهای تنها ایجاد کنند. از جمله پیشنهادها، تدوین «دستورالعمل عملیاتی ۴۸ ساعته» برای پایش سالمندان و ایجاد «سیستم همراهی» است که در آن همسایهها هفتهای دو بار از سالمندان سرکشی کنند. رحیمه همچنین توصیه کرد اداره رفاه اجتماعی برنامههای میدانی پیشگیرانه اجرا کند و ۳۰۰ هزار سالمند را تحت غربالگری قرار دهد.
