توریست مالزی
۲۶ شهریور ۱۳۹۴
وزارت توریست مالزی از جمله وزارتخانه های فعال و مبتکر این کشور است که تا به امروز توانسته است با تنوع و نوآوری در برنامه هایش تلاشی قابل تحسین در جذب گردشگران خارجی داشته باشد. بطوری که هر سال شاهد ایده هایی جدید در برپایی جشن ها و مسابقات نمایشگاهی از سوی این وزارتخانه هستیم که ابعاد و شکل های تازه ای در گسترش صنعت توریسم این کشور بوجود آورده است و توانسته است در معرفی هرچه بهتر کشور مالزی در سطح منطقه و جهان گام بردارد.
از جمله ابتکارات این وزارتخانه می توان به برپایی نمایشگاه های هنری با هدف جذب «توریست هنری» بصورت مداوم و در سطح بین المللی اشاره کرد. با استناد به آمارهای ارایه شده از جانب این وزارتخانه اگرچه بیش از سه سال از عمر این طرح نمی گذرد اما آمارها نشان داده که حرکتی پویا داشته و توانسته نه تنها هنرمندان خارجی را به حضور در نمایشگاه های داخلی تشویق کند بلکه در شناساندن هنرمندان مالزیایی به دنیای هنر هم بسیار موفق بوده است. در این راستا به مناسبت روز جهانی زن نمایشگاه نقاشی از آثار زنان هنرمند در سالن وزارت توریست پوترا جایا برگزار گردید که تا پایان ماه آوریل جهت بازدید ادامه داشت.
خبرنگار مجله توریست با حضور در نشست مطبوعاتی خبرنگاران با وزیر توریست در روز افتتاحیه این نمایشگاه، فرصت را مغتنم شمرد و با دو هنرمند نقاش زن ایرانی شرکت کننده در این نمایشگاه گفتگوی کوتاهی داشت که در ادامه می آید.
خانم سعیده مفرحی لطفا کمی از خودتان، سوابق کاری و نیز موفقیت های هنری که تا بحال در ایران کسب کرده اید برای خوانندگان توریست بگویید.
بعد از دوران دبیرستان و با هدف ادامه تحصیل در رشته نقاشی که از جمله علاقه مندی های من از دوران نوجوانی بود، از شیراز محل سکونتم، به تهران رفتم. همزمان با تحصیل و استفاده از راهنمایی های استادان بزرگ نقاشی، کار تدریس نقاشی را هم انجام می دادم. سعی می کردم در نمایشگاهها و مسابقات نقاشی حضور همیشگی داشته باشم. دوره های فراگیری تکنیک های نقاشی را در «بنیاد هنری سوره» گذراندم. و در حال حاضر در کارگاه هنری آموزش نقاشی که در شیراز دایر کرده ام مشغول آموزش نقاشی با آبرنگ، رنگ و روغن، پاستل و مداد رنگی هستم که در سطوح مختلف سنی دانش آموز دارم. و سال گذشته نیز در ایران بعنوان یکی از زنان کارآفرین معرفی شدم و عنوان چهره های ماندگار هنرمندان را هم دریافت کردم.
بیشتر چه سبکی را در کارهایتان دنبال می کنید و تاکنون در چه نمایشگاه های خارجی شرکت داشته اید.
از زمانی که با کارهای «سالوادر دالی» آشنا شدم گرایش بیشتری به سبک «سوررئالیسم» پیدا کردم و تا به امروز سعی کرده ام در کارهایم بیشتر از موضوعات عرفانی الهام بگیرم.
در سال ۲۰۰۵ نمایشگاهی در انگلیس داشتم و سال گذشته نیز در نمایشگاه هنری مالزی شرکت کردم و امسال نیز دومین سال حضور من در نمایشگاه نقاشی در این کشور است.
خانم مفرحی چگونه و از چه طریقی با مالزی ارتباط هنری برقرار کردید و فکر می کنید این کشور چقدر از حضور هنرمندان استقبال می کند؟ و اینکه به نظر شما چه دستاورد مهمی از حضور در این نمایشگاه ها برای هنرمندان درپی دارد؟
پنچ سال پیش که به مالزی سفر کردم این کشور را برای انجام کارهای هنری مناسب دیدم و در طول سفر سعی کردم اطلاعات کاملی از چند گالری نقاشی مالزیایی بدست بیاوریم و نهایتا از طریق مدیران گالری «الیسا» که از برپاکنندگان نمایشگاه می باشند دعوت به همکاری شدم. تقریبا از حضور هنرمندان خارجی در این کشور به خوبی استقبال می شود و در نمایش آثار محدودیتی وجود ندارد و وزارت توریست مالزی نیز در برپایی این نمایشگاه ها موفق عمل کرده است.
شاید آشنایی با سایر هنرمندان با حضور در این نمایشگاه ها اولین دستاورد آن است که باعث وسعت دید او می شود. و نیز مطرح شدن نام کشور و نام هنرمند و مهم تر از همه دیده شدن هنر و اثر او از دیگر دستاوردهای حضور در این نمایشگاه هاست.
خانم مژگان رحمانی لطفا شما از سابقه فعالیت های هنری خود برای خوانندگان بگویید.
من هم نقاشی را از دوران نوجوانی شروع کردم و شاید خیلی اتفاقی متوجه شدم در این هنر ذوقی دارم، و از آن به بعد کار نقاشی را ادامه دادم و سبک مورد علاقه من بیشتر سبک «اکسپرسیونیسم» است و در این سبک خیلی به نور و رنگ و سایه روشن پرداخته می شود و از طریق شدت و ضعف نور می توان احساسات را در یک اثر هنری نشان داد. و البته به فیکوراتیو زن هم علاقه مند هستم که این نوع کار به علت گزینشی بودن آثار هنری شرکت کننده در نمایشگاه های داخل ایران قابل ارائه نیست ولی در نمایشگاه های خارجی محدودیت خاصی در نمایش آثار وجود ندارد. از فعالیت های نمایشگاهی می توانم به برپایی نمایشگاهی در آلمان اشاره کنم و نیز نمایشگاه های داخلی که آثار خودم را بصورت خصوصی و عمومی به نمایش می گذاشتم.
در مالزی نیز در رشته معماری تحصیل می کردم و حضورم در این نمایشگاه از طریق ارتباطات هنری است که در این سال ها در مالزی داشته ام و همانطور که خانم مفرحی اشاره کردند دستاورد حضور در نمایشگاه های خارجی و داخلی آشنایی با سایر هنرمندان و ارتقاء دید هنری است و اینکه ارائه آثار هنری در نمایشگاه های خارجی محدودیتی ندارد و مالزی هم جزو کشورهایی است که خیلی تلاش می کند با هنر، خودش را در سطح بین المللی بیشتر بشناساند.
خانم مفرحی شما بعنوان هنرمند، مردم ایران را چقدر هنرشناس و صاحب مطالعات هنری می دانید و آیا فکر می کنید هنوز تصور مردم از یک نمایشگاه نقاشی دیدن کارهایی کلاسیک به سبک استاد کمال الملک و بهزاد و فرشچیان است و یا طالب دیدن کارهای مدرنی مثل کارهای خانم ایران درودی و محمدرضا تمجیدی و یا در قالب مدرن -مذهبی مثل کارهای ناصر پلنگی و کاظم چلیپا هستند.
مردم ایران چون پیشینه هنری غنی و قدیمی دارند پس هنرشناسی هم می دانند ولی اینکه هنوز هنر را فقط در چهارچوب کار و سبک گذشته گان تعریف و نقد کنند باید گفت خوشبختانه تجربه حضور در نمایشگاه های داخلی نشان می دهد که نسل جدید سطح آگاهی و شناختش نسبت به انواع سبک های هنری بالا رفته که در این ارتقاء شناختی نباید کمک اینترنت و صفحه های اجتماعی مثل فیس بوک را که براحتی باعث انتقال اطلاعات افراد به یکدیگر می شود را نادیده گرفت. باید اشاره ای داشته باشم به نمایشگاه های «آرت اکسپو» که در تهران و در شهرهای بزرگ دیگر برگزار می شود که در آن نقاشی ها بیشتر به سبک مدرن پرداخته می شود استقبال خوبی صورت می گیرد و بازدیدکنندگان زیادی دارد و تابلوها هم تاکنون فروش بالایی داشته اند و این خود بیانگر این واقعیت است که ذایقه و نگاه هنری نسل جوان تغییر کرده و به سمت کارهای مدرن بیشتر تمایل نشان می دهد.
خانم رحمانی، در سبک کلاسیک معمولا به علت شباهت اثر با عوامل طبیعت درک اثر هنری برای مخاطب بسیار آسان است چون به نوعی نقاش، بخشی از طبیعت را روی سطح کپی کرده است ولی در سبک مدرن معمولا اینطور نیست و جزییات خیلی حضور ندارد و این خطوط و سایه روشن ها و شدت و ضعف رنگ است که اثر را می سازد آیا فکر نمی کنید ارتباط برقرارکردن و درک پیام و احساس هنرمند در سبک های مدرن سخت است.
و حضور هنرمند در نمایشگاه برای توضیح آثار الزامی است.
مسلما اگر بازدیدکنندگان اطلاعات و مطالعه ابتدایی در مورد سبک های نقاشی نداشته باشند ممکن است ارتباط و درک اثر سخت باشد و شاید حضور هنرمند و صاحب اثر در این گونه نمایشگاه ها برای توضیح آثار یک الزام باشد. برای همین گاهی بازدیدکنندگان چون درک و اطلاع درستی از آنچه می بینند ندارند این را به حساب کم ارزشی اثرهنری می گذارند و ممکن است کمی با تمسخر هم به آن نگاه کنند بدین خاطر بازدیدکنندگان نمایشگاههای هنری معمولا یا باید الفبای هنر را بدانند و یا با هدف یاد گرفتن و فهمیدن آن به نمایشگاه بروند.
بعنوان آخرین سوال آیا حضور در این نمایشگاه برای هنرمندان و ارائه آثارهنریشان رایگان است یا باید هزینه ای بپردازند؟ و بنظر شما مهم ترین دستاورد این نمایشگاه برای کشور مالزی چیست؟ و آیا واقعا طرح «توریسم هنری» می تواند موثر در جذب گردشگر باشد؟
حضور در نمایشگاه رایگان است فقط مبلغی برای تهیه بروشورها پرداخت می شود و همانطور که وزیر محترم توریست در سخنرانی افتتاحیه به آن اشاره کردند مهم ترین اثرش مطرح شدن مالزی در سطح منطقه و جهان به عنوان یک کشور هنردوست است، یک مثال کوچک اینکه در نمایشگاه نقاشی که وزارت توریست مالزی سال گذشته برپا کرد ۳۰ هنرمند خارجی از۳۰ کشور مختلف حضورداشتند که همه اینها از طریق آن نمایشگاه بهم متصل شدند و امسال نیز هنرمندان خارجی دیگری به این جمع اضافه شده اند که آنها هم به گروه قبل اضافه می شوند و این خودش یک تبلیغ بزرگ برای این کشور است و سبب جذب هرچه بیشتر توریست و ایجاد درآمد و اشتغال برای مردم این کشور می شود. همه می دانند که امروزه صنعت توریست یکی از اشتغال زاترین و سودآورترین صنعت های جهان است و اکثر کشورها هر روز با نوآوری و تنوع و ایجاد بسترهای مناسب سعی در ایجاد جاذبه های توریستی برای مردم با هر ذایقه ای که باشد دارند.
از جمله ابتکارات این وزارتخانه می توان به برپایی نمایشگاه های هنری با هدف جذب «توریست هنری» بصورت مداوم و در سطح بین المللی اشاره کرد. با استناد به آمارهای ارایه شده از جانب این وزارتخانه اگرچه بیش از سه سال از عمر این طرح نمی گذرد اما آمارها نشان داده که حرکتی پویا داشته و توانسته نه تنها هنرمندان خارجی را به حضور در نمایشگاه های داخلی تشویق کند بلکه در شناساندن هنرمندان مالزیایی به دنیای هنر هم بسیار موفق بوده است. در این راستا به مناسبت روز جهانی زن نمایشگاه نقاشی از آثار زنان هنرمند در سالن وزارت توریست پوترا جایا برگزار گردید که تا پایان ماه آوریل جهت بازدید ادامه داشت.
خبرنگار مجله توریست با حضور در نشست مطبوعاتی خبرنگاران با وزیر توریست در روز افتتاحیه این نمایشگاه، فرصت را مغتنم شمرد و با دو هنرمند نقاش زن ایرانی شرکت کننده در این نمایشگاه گفتگوی کوتاهی داشت که در ادامه می آید.
خانم سعیده مفرحی لطفا کمی از خودتان، سوابق کاری و نیز موفقیت های هنری که تا بحال در ایران کسب کرده اید برای خوانندگان توریست بگویید.
بعد از دوران دبیرستان و با هدف ادامه تحصیل در رشته نقاشی که از جمله علاقه مندی های من از دوران نوجوانی بود، از شیراز محل سکونتم، به تهران رفتم. همزمان با تحصیل و استفاده از راهنمایی های استادان بزرگ نقاشی، کار تدریس نقاشی را هم انجام می دادم. سعی می کردم در نمایشگاهها و مسابقات نقاشی حضور همیشگی داشته باشم. دوره های فراگیری تکنیک های نقاشی را در «بنیاد هنری سوره» گذراندم. و در حال حاضر در کارگاه هنری آموزش نقاشی که در شیراز دایر کرده ام مشغول آموزش نقاشی با آبرنگ، رنگ و روغن، پاستل و مداد رنگی هستم که در سطوح مختلف سنی دانش آموز دارم. و سال گذشته نیز در ایران بعنوان یکی از زنان کارآفرین معرفی شدم و عنوان چهره های ماندگار هنرمندان را هم دریافت کردم.
بیشتر چه سبکی را در کارهایتان دنبال می کنید و تاکنون در چه نمایشگاه های خارجی شرکت داشته اید.
از زمانی که با کارهای «سالوادر دالی» آشنا شدم گرایش بیشتری به سبک «سوررئالیسم» پیدا کردم و تا به امروز سعی کرده ام در کارهایم بیشتر از موضوعات عرفانی الهام بگیرم.
در سال ۲۰۰۵ نمایشگاهی در انگلیس داشتم و سال گذشته نیز در نمایشگاه هنری مالزی شرکت کردم و امسال نیز دومین سال حضور من در نمایشگاه نقاشی در این کشور است.
خانم مفرحی چگونه و از چه طریقی با مالزی ارتباط هنری برقرار کردید و فکر می کنید این کشور چقدر از حضور هنرمندان استقبال می کند؟ و اینکه به نظر شما چه دستاورد مهمی از حضور در این نمایشگاه ها برای هنرمندان درپی دارد؟
پنچ سال پیش که به مالزی سفر کردم این کشور را برای انجام کارهای هنری مناسب دیدم و در طول سفر سعی کردم اطلاعات کاملی از چند گالری نقاشی مالزیایی بدست بیاوریم و نهایتا از طریق مدیران گالری «الیسا» که از برپاکنندگان نمایشگاه می باشند دعوت به همکاری شدم. تقریبا از حضور هنرمندان خارجی در این کشور به خوبی استقبال می شود و در نمایش آثار محدودیتی وجود ندارد و وزارت توریست مالزی نیز در برپایی این نمایشگاه ها موفق عمل کرده است.
شاید آشنایی با سایر هنرمندان با حضور در این نمایشگاه ها اولین دستاورد آن است که باعث وسعت دید او می شود. و نیز مطرح شدن نام کشور و نام هنرمند و مهم تر از همه دیده شدن هنر و اثر او از دیگر دستاوردهای حضور در این نمایشگاه هاست.
خانم مژگان رحمانی لطفا شما از سابقه فعالیت های هنری خود برای خوانندگان بگویید.
من هم نقاشی را از دوران نوجوانی شروع کردم و شاید خیلی اتفاقی متوجه شدم در این هنر ذوقی دارم، و از آن به بعد کار نقاشی را ادامه دادم و سبک مورد علاقه من بیشتر سبک «اکسپرسیونیسم» است و در این سبک خیلی به نور و رنگ و سایه روشن پرداخته می شود و از طریق شدت و ضعف نور می توان احساسات را در یک اثر هنری نشان داد. و البته به فیکوراتیو زن هم علاقه مند هستم که این نوع کار به علت گزینشی بودن آثار هنری شرکت کننده در نمایشگاه های داخل ایران قابل ارائه نیست ولی در نمایشگاه های خارجی محدودیت خاصی در نمایش آثار وجود ندارد. از فعالیت های نمایشگاهی می توانم به برپایی نمایشگاهی در آلمان اشاره کنم و نیز نمایشگاه های داخلی که آثار خودم را بصورت خصوصی و عمومی به نمایش می گذاشتم.
در مالزی نیز در رشته معماری تحصیل می کردم و حضورم در این نمایشگاه از طریق ارتباطات هنری است که در این سال ها در مالزی داشته ام و همانطور که خانم مفرحی اشاره کردند دستاورد حضور در نمایشگاه های خارجی و داخلی آشنایی با سایر هنرمندان و ارتقاء دید هنری است و اینکه ارائه آثار هنری در نمایشگاه های خارجی محدودیتی ندارد و مالزی هم جزو کشورهایی است که خیلی تلاش می کند با هنر، خودش را در سطح بین المللی بیشتر بشناساند.
خانم مفرحی شما بعنوان هنرمند، مردم ایران را چقدر هنرشناس و صاحب مطالعات هنری می دانید و آیا فکر می کنید هنوز تصور مردم از یک نمایشگاه نقاشی دیدن کارهایی کلاسیک به سبک استاد کمال الملک و بهزاد و فرشچیان است و یا طالب دیدن کارهای مدرنی مثل کارهای خانم ایران درودی و محمدرضا تمجیدی و یا در قالب مدرن -مذهبی مثل کارهای ناصر پلنگی و کاظم چلیپا هستند.
مردم ایران چون پیشینه هنری غنی و قدیمی دارند پس هنرشناسی هم می دانند ولی اینکه هنوز هنر را فقط در چهارچوب کار و سبک گذشته گان تعریف و نقد کنند باید گفت خوشبختانه تجربه حضور در نمایشگاه های داخلی نشان می دهد که نسل جدید سطح آگاهی و شناختش نسبت به انواع سبک های هنری بالا رفته که در این ارتقاء شناختی نباید کمک اینترنت و صفحه های اجتماعی مثل فیس بوک را که براحتی باعث انتقال اطلاعات افراد به یکدیگر می شود را نادیده گرفت. باید اشاره ای داشته باشم به نمایشگاه های «آرت اکسپو» که در تهران و در شهرهای بزرگ دیگر برگزار می شود که در آن نقاشی ها بیشتر به سبک مدرن پرداخته می شود استقبال خوبی صورت می گیرد و بازدیدکنندگان زیادی دارد و تابلوها هم تاکنون فروش بالایی داشته اند و این خود بیانگر این واقعیت است که ذایقه و نگاه هنری نسل جوان تغییر کرده و به سمت کارهای مدرن بیشتر تمایل نشان می دهد.
خانم رحمانی، در سبک کلاسیک معمولا به علت شباهت اثر با عوامل طبیعت درک اثر هنری برای مخاطب بسیار آسان است چون به نوعی نقاش، بخشی از طبیعت را روی سطح کپی کرده است ولی در سبک مدرن معمولا اینطور نیست و جزییات خیلی حضور ندارد و این خطوط و سایه روشن ها و شدت و ضعف رنگ است که اثر را می سازد آیا فکر نمی کنید ارتباط برقرارکردن و درک پیام و احساس هنرمند در سبک های مدرن سخت است.
و حضور هنرمند در نمایشگاه برای توضیح آثار الزامی است.
مسلما اگر بازدیدکنندگان اطلاعات و مطالعه ابتدایی در مورد سبک های نقاشی نداشته باشند ممکن است ارتباط و درک اثر سخت باشد و شاید حضور هنرمند و صاحب اثر در این گونه نمایشگاه ها برای توضیح آثار یک الزام باشد. برای همین گاهی بازدیدکنندگان چون درک و اطلاع درستی از آنچه می بینند ندارند این را به حساب کم ارزشی اثرهنری می گذارند و ممکن است کمی با تمسخر هم به آن نگاه کنند بدین خاطر بازدیدکنندگان نمایشگاههای هنری معمولا یا باید الفبای هنر را بدانند و یا با هدف یاد گرفتن و فهمیدن آن به نمایشگاه بروند.
بعنوان آخرین سوال آیا حضور در این نمایشگاه برای هنرمندان و ارائه آثارهنریشان رایگان است یا باید هزینه ای بپردازند؟ و بنظر شما مهم ترین دستاورد این نمایشگاه برای کشور مالزی چیست؟ و آیا واقعا طرح «توریسم هنری» می تواند موثر در جذب گردشگر باشد؟
حضور در نمایشگاه رایگان است فقط مبلغی برای تهیه بروشورها پرداخت می شود و همانطور که وزیر محترم توریست در سخنرانی افتتاحیه به آن اشاره کردند مهم ترین اثرش مطرح شدن مالزی در سطح منطقه و جهان به عنوان یک کشور هنردوست است، یک مثال کوچک اینکه در نمایشگاه نقاشی که وزارت توریست مالزی سال گذشته برپا کرد ۳۰ هنرمند خارجی از۳۰ کشور مختلف حضورداشتند که همه اینها از طریق آن نمایشگاه بهم متصل شدند و امسال نیز هنرمندان خارجی دیگری به این جمع اضافه شده اند که آنها هم به گروه قبل اضافه می شوند و این خودش یک تبلیغ بزرگ برای این کشور است و سبب جذب هرچه بیشتر توریست و ایجاد درآمد و اشتغال برای مردم این کشور می شود. همه می دانند که امروزه صنعت توریست یکی از اشتغال زاترین و سودآورترین صنعت های جهان است و اکثر کشورها هر روز با نوآوری و تنوع و ایجاد بسترهای مناسب سعی در ایجاد جاذبه های توریستی برای مردم با هر ذایقه ای که باشد دارند.
