توریست مالزی
۲۶ شهریور ۱۳۹۴
“دستیابی به صلح جهانی با پرورش افراد توانا و صلح جو میسر است”
برای بسیاری از مردم جهان، دو مقوله ی مهم در مرکز توجه قرار گرفته است؛ دو مقوله ای که با یکدیگر ارتباطی تنگاتنگ دارند: صلح و آموزش. هم از این روست که در دهه های اخیر، شیوه های نوین متعددی در حوزه ی آموزش پدید آمده است. کومون یکی از آنهاست که به عنوان یک شیوه ی کارآمد و عملی برای ایجاد یک انقلاب آموزشی در جهان است. از سوی دیگر، هدف کومون، دستیابی به صلح از طریق آموزش است و همین هدف گذاری، آن را به راه حلی مناسب برای یافتن سیستم آموزشی ایده آل بدل کرده است. سیستمی که کمک به ترویج صلح جهانی را در ذات خود، نهادینه دارد.
آنچه در پی می آید گفت و گو با “آن نوردین” موسس کومون در مالزی در باره ی این شیوه ی آموزشی و اثرات آن بر توانایی های دانش آموزان است.
کومون چیست و چگونه عمل می کند؟
کومون، شیوه ی آموزش انفرادی است. نقطه ی آغاز برای هر دانش آموز کومون، به طور اختصاصی و انفرادی مشخص می شود. دانش آموز از سطحی، آموختن را شروع می کند که بتواند با اتکا به دانسته های خود یک نمره ی عالی بگیرد. با کشف قابلیت های هر فرد و ارتقای آن به بالاترین حد ممکن، ما می کوشیم افراد توانمندی را پرورش دهیم که بر جامعه ی جهانی نیز اثر بگذارند.
کومون چه هدفی را برای خود تعریف کرده است؟
هدف کومون بسیار ساده است و در عین حال انسان دوستانه. دستیابی به صلح جهانی از طریق آموزش، با پرورش انسان های توانمند تحقق می یابد. انسان هایی که با تکیه بر توانایی های ذاتی خود بر مشکلات و دشواری ها غلبه می کنند. در این روند، ما با شکل گیری جامعه ای تحصیل کرده متشکل از افرادی توانمند به صلح جهانی دست خواهیم یافت.
از پیشینه ی کومون بگویید. چگونه شکل گرفت و توسعه یافت؟
کومون توسط “تورو کومون”، یک معلم مدرسه ی ژاپنی پایه گذاری شد. او در دهه ی ۱۹۵۰، زمانی که تدریس برای کل کلاس، شیوه ای بدیهی و همگانی بود، تدریس می کرد. او با نوعی آگاهی انتقادی معتقد بود آموزش باید حداکثر توانایی نهفته ی هر فردی را بیرون بکشد و شکوفا کند. او به جستجو برای یافتن شیوه های آموزش فردی پرداخت و فلسفه هایی را برای توجیه و اثبات آن یافت، اما هیچیک از آنها به روشی عملی برای آموزش تبدیل نشده بودند. بنابراین، وی روش عملی خود را ابداع کرد. روشی که از شیوه ی کار او با دو پسر دانش آموزش سرچشمه گرفته بود. در ۱۹۵۴، شیوه ی مطالعه ی خودآموز خود را با نوشتن پرسش های حساب روی ورق های کاغذ پدید آورد و در مورد پسرش که در سال دوم ابتدایی درس می خواند، به کار بست.
در سال ۱۹۵۹، او اولین دفتر کومون را در اوساکا افتتاح کرد و در سال ۱۹۶۳، دومین دفتر را در توکیو گشود. در ۱۹۶۸، “تورو کومون” کار اختصاصی برای انستیتو تحقیقات ریاضی کومون را آغاز کرد. تا سال ۱۹۶۹، تعداد دانش آموزان کومون به ۱۰ هزار نفر رسید و ۵ سال بعد، اولین مرکز برون مرزی آن در نیویوورک گشایش یافت. کتاب “راز حساب به شیوه ی کومون” توسط او به چاپ رسید و پرفروش شد. در سال ۱۹۸۰، آموزش انگلیسی و در سال ۱۹۸۱، آموزش ژاپنی به شیوه ی کومون آغاز شد. در این سال، تعداد افرادی که با شیوه ی کومون درس می خواندند از مرز یک میلیون نفر گذشت. در ۱۹۸۶، آموزش زبان فرانسه و در سال ۱۹۸۹، آموزش زبان آلمانی به شیوه ی کومون آغاز شد. در ۱۹۹۰، اولین مدرسه ی ابتدایی در آمریکا با شیوه آموزشی کومون آغاز به کار کرد و همزمان با آن، دبیرستان کومون در سوییس گشایش یافت. تا آن زمان، جمع کل دانش آموزانی که در ژاپن شیوه ی کومون را تجربه کرده بودند، به ۷ میلیون نفر می رسید. در ۱۹۹۴، تعداد دانش آموزانی که در ژاپن در حال تحصیل به شیوه ی کومون بودند، بالغ بر یک میلیون و ششصد و هشتاد هزار نفر می شد و یک سال بعد، تعداد دانش آموزان خارج از ژاپن به ۵۰۰ هزار نفر رسید.
این شیوه، گسترش سریعی در سراسر جهان داشته است. آیا این سرعت در اثر فعالیت های “تورو کومون” بود یا همگان به کارآمدی این شیوه پی برده بودند؟
“تورو کومون” در سال ۹۵ درگذشت، اما کومون همچنان با سرعتی روزافزون در حال گسترش است. در واقع، کارآمدی شیوه ی کومون برای همگان اثبات شده است.
شما از چه سالی، کومون را در مالزی راه اندازی کردید؟
در ۱۹۹۵، اولین مرکز کومون در شاه عالم گشایش یافت.
کمی در باره ی جزییات برنامه ای که اجرا می کنید، بگویید.
ما همیشه برای هر یک از دانش آموزان، راهنمایی هایی را برای دستیابی به هدف مطالعه ارائه می کنیم. ما هدف پیشرفت و نتیجه ی مطالعه را با دانش آموزان به اشتراک می گذاریم و همزمان مهارت های آموزشی خودمان را به گونه ای ارتقا می دهیم که هدف پیشرفت و نتیجه ی مطالعه برای دانش آموز واقعی جلوه کند. در عین حال، می کوشیم انگیزه های دانش آموزان را برای مطالعه حفظ کنیم.
اگر ممکن است نمونه هایی از مطالعه ی ریاضی و انگلیسی با شیوه ی کومون را بیان کنید.
هدف مطالعه ی ریاضی، خودآموزی ریاضی دبیرستان با سادگی و آسانی است. خودآموزی یعنی پیشروی دانش آموزان در سطح مدرسه، در حالی که آنان با مسایل دشواری روبرو می شوند که نیازمند تفکرات گوناگونی است. هدف مطالعه ی زبان انگلیسی به شیوه ی کومون نیز رسیدن به سطحی از توانایی ادراک انگلیسی و توانایی خواندن در حد عالی است.
ارزیابی دانش آموزان چگونه آغاز می شود؟
ما یک آزمون تشخیصی مطابق با سال تحصیلی دانش آموز در مدرسه می گیریم. با وجود این، گاهی مشاوره با والدین یا دانش آموز، ما را به این نتیجه می رساند که آموزش را در سطح پایین تری آغاز کنیم. با توجه به نتیجه ی آزمون و زمان صرف شده برای آن، ما سطح توانایی دانش آموز را به دست می آوریم. علاوه بر این، بر پایه ی اطلاعات بدست آمده از والدین و مشاهده ی نحوه ی عمل دانش آموز در آزمون، ما نقطه ی آغازین ساده ای را برای دانش آموز تعیین می کنیم. همان گونه که دانش آموز با کارکردن روی تمرینات پیش می رود، ما مطالعات مورد نیاز او را تنظیم می کنیم. گاهی نیز برنامه را در هنگام کار تغییر می دهیم و برنامه ی جدیدی تهیه می کنیم. ما همچنین با گرفتن آزمون های مجدد، تغییر در سطح توانایی های دانش آموز را ارزیابی می کنیم.
ارزیابی پیشرفت دانش آموز به چه شیوه ای انجام می پذیرد؟
از طریق آزمون پیشرفت. هدف از آزمون پیشرفت، تشخیص میزان تسلط دانش آموز بر تمرینات حل شده توسط اوست. این آزمون همچنین اطلاعاتی در مورد چگونگی پیشرفت دانش آموز در هنگام رفتن به مرحله ی بعدی به ما می دهد که به عنوان یک منبع اطلاعاتی در تنظیم روابط مربی، والدین و دانش آموز استفاده می شود.
وقتی دانش آموزی بتواند در آزمون بالای ۸۰% امتیاز بگیرد، مهارت های دانش آموز برای مرحله ای که گذرانده، کافی تلقی می شود. اگر دانش آموزی در بخشی از دروس ضعیف باشد، اما ضعف او در حدی باشد که با مطالعه جبران شود، اجازه می دهیم که به مرحله ی بعدی صعود کند. اگر هم ضعف او در حدی باشد که مطالعات او را در مرحله ی بعدی تحت تاثیر قرار دهد، برای او تکرار در نقاط ضعف را درنظر می گیریم. البته ما فقط بر نتایج آزمون تکیه نمی کنیم. انسجام تمرینات، سطح تمرینات، واکنش در برابر دشواری ها، تمایل به پیشرفت و … فاکتورهای مورد توجه ما هستند.
از برنامه ی روزانه ی کومون بگویید.
برنامه ی روزانه شامل حل مسایل و پاسخ گویی به پرسش هایی است که در سطح درست و مناسبی طراحی شده اند. تمرین و تکرار مداوم نیز بخشی از این برنامه است. دانش آموزان، زمان صرف شده را ثبت می کنند و آموزش می بینند که چگونه به طور مداوم از ابتدا تا انتهای یک درس را مطالعه نمایند و بکوشند تا به پرسش ها درست پاسخ دهند. تکالیف فورا تصحیح و نمره گذاری می شوند و اگر دانش آموز نیاز به راهنمایی داشته باشد، ترفندها و نکات لازم برای او تشریح خواهد شد. هز مرحله یا سطح شامل ۲۰ کتابچه یا ۲۰۰ برگه است. زمان و دقت، دو رمز رسیدن به کمال مهارت هستند.
می توانید جزییات بیشتری را در مورد تئوری یا فلسفه ی برنامه های کومون بازگو نمایید؟
از میان چرخه های بی شمار فرضیه، تمرین و اثبات، شیوه ی کومون به روشی علمی و منطقی تبدیل شده است. پژوهش های علمی عصب شناسی در سال های اخیر پیشرفت چشمگیری داشته اند. یافته های جدید، طبیعت منطقی و عقلانی شیوه ی کومون را تایید کرده اند. از طریق مطالعه یا تمرین، مدارهای عصبی افزایش می یابند. هر مدار می تواند ضخیم تر شود و میان برهای آن نیز می توانند شکل بگیرند. در نتیجه می توان دریافت که توانایی ها ما به تعداد و ضخامت مدارهای عصبی موجود در مغزمان بستگی دارد. تا به حال، برای شما پیش آمده که موضوعی را در کلاس یاد بگیرید، ولی در هنگام امتحان، قادر به پاسخ گویی در مورد آن نباشید؟ دلیل این امر این است که وقتی شما فکر می کنید که چیزی را یاد گرفته اید، یک مدار عصبی در مغز شما شکل گرفته است، اما این مدار ضعیف و باریک است و خیلی زود می شکند. برای جلوگیری از شکست مدارها، تکرار تمرینات و حل مسایل به دفعات ضروری است. زمانی که یک مدار به اندازه ی کافی در اثر تمرینات، قوی شد، دیگر نخواهد شکست و برای تمام عمر در مغز باقی خواهد ماند. بازخوانی اطلاعات آن نیز بسیار سریع تر انجام خواهد گرفت. برای اطمینان از جریان مناسب خون به مغز که پیش نیاز مدارهای عصبی سالم است، بسیار مهم است که در سال های اول زندگی، هر روز مطالعه انجام پذیرد.
دوره های درسی شما چگونه هستند؟
هنگامی که یک دانش آموز بر یک درس معادل با آنچه در مدرسه می خواند، مسلط شد، پایه ی او برای رفتن به مرحله یا سطح بالاتر محکم شده است و این از طریق خودآموزی پدید آمده است. این امر مستقل از معلم است. ما می خواهیم دانش آموزان عادت کنند که با چیزهای جدید روبرو گردند و به چالش کشیده شوند. این آسان نیست، ولی هنگامی که دانش آموزان با سماجت پیش می روند، نوعی قدرت و استقامت درونی به دست می آورند و به جوانانی با شخصیت، انسان دوست بدل می شوند که دوست دارند با پدیده های مختلف یا در موقعیت های جدید به چالش کشیده شوند.
آیا هیچ نوع کار گروهی در کلاس های شما انجام می گیرد؟
نه. کلاس های ما کاملا انفرادی هدایت می شوند و با تکیه بر اریابی، تنظیم و تشویق دانش آموز بهترین سطح درسی را برای او تعیین می کنند.
الگوی ایده آل شما چه کسی است؟
“تاکشی کومون”، پسر شادروان “کومون” و اولین کسی که دوره ی کومون را طی کرد. البته من نمومنه های دیگری از دانش آموخته گان کومون را در مرکز خودمان دارم که آنها نیز الگوی دانش آموزان دیگر قرار گرفته اند.
انتظارات شما از دانش آموزان در چه حدی است؟ آیا آنها باید سخت کار کنند؟
ما می خواهیم دانش آموزان به مطالعه عادت کنند، در نتیجه از آن ها انتظار داریم که روزانه تمرینات کمی را حل کنند. ما از آنها می خواهیم که احساس مسوولیت نشان دهند و به ما بگویند که تمرینات برای آنها آسان یا سخت است و این که باید آنها را افزایش یا کاهش دهیم. ما از آنها می خواهیم که صادق و باثبات باشند تا به مرحله ای برسند که بتوانند به تنهایی مطالعه کنند و بر مشکلات پیش روی خود غلبه نمایند. ما از آنها می خواهیم مهربان، نوع دوست، با ادب و موقر باشند. ما زا آنها می خواهیم که تمایل به آزمودن چیزهای جدید داشته باشند و در این راه، بتدریج پشتکار بیشتری به دست آورند.
آیا دانش آموزان برای ورود به سیستم کومون باید پیش زمینه ی تحصیلی خاصی داشته باشند؟
نه. برخی از دانش آموزان بسیار باهوش هستند، بعضی دیگر، در مدرسه مشکل دارند، اما با استعدادند و برخی نیز بسیار کند یاد می گیرند. بعضی دیگر نیز دچار ناتوانی هایی در یادگیری هستند؛ مانند مبتلایان به اوتیسم، ADDو ADHD. همچنین دانش آموزانی هستند که درخشانند، اما سیستم آموزشی در مورد آنها شکست خورده است. کومون به روی همه ی سنین نیز باز است. جوان ترین دانش آموز ما یک سال و سه ماه سن دارد و مسن ترین آنها یک مادربزرگ است.
آنها در مدرسه چگونه پیش می روند؟
هر چقدر دانش آموزان بیشتر در برنامه ی ما حضور داشته باشند، در مدرسه قوی تر ظاهر می شوند؛ به ویژه در مورد دو درس ریاضی و زبان که بسیار مهم هستند. اغلب بچه ها خیلی سریع متوجه تفاوت در خودشان می شوند. به طور معمول، در چند ماه این تغییر کاملا مشهور می شود. دانش آموزان سال های دوم، سوم و چهارم، اغلب از هم کلاسی های خود پیشی می گیرند. نمونه ای برایتان بگویم. یکی از دانش آموختگان جدید ما یک جوان چینی بود که تا پیش از ثبت نام، از انگلیسی چیزی نمی دانست؛ حتی در در سطح مهد کودک. او از روستایی در پینانگ به شاه عالم آمد، در حالی که حتی کلمه ی فرودگاه را هم به انگلیسی نمی دانست. او در مدرسه نتوانسته بود در درس زبان انگلیسی کلاس چهارم قبول شود. او پس از آموزش در مرکز ما، در سال پنجم نمره ی Aگرفت و همین نمره در تمامی امتحانات او ثابت ماند. او در سال ۲۰۱۰، انگلیسی در حد کالج را در مرکز کومون به پایان رساند.
آیا کومون بر رفتار دانش آموزان نیز اثری می گذارد؟
من خیلی روی این هدف کومون یعنی اثرگذاری روی جامعه از طریق کودکان حساس هستم. از این طریق ما می توانیم به جامعه خدمت کنیم و آن را به جهان بسط دهیم. پرورش هر کودک در جمع ما، به او اجازه می دهد که رویاهای خود را دریابد و به سوی آنها حرکت کند. پرورش کودکانی که به شادی دیگران فکر می کنند و به بهبود جهان می اندیشند، نخستین گام های ما به سوی صلح جهانی است. این هدف نهایی ماست که در ابتدا به آن دست می یابیم: انسان ها در راس همه چیز قرار دارند.
برای بسیاری از مردم جهان، دو مقوله ی مهم در مرکز توجه قرار گرفته است؛ دو مقوله ای که با یکدیگر ارتباطی تنگاتنگ دارند: صلح و آموزش. هم از این روست که در دهه های اخیر، شیوه های نوین متعددی در حوزه ی آموزش پدید آمده است. کومون یکی از آنهاست که به عنوان یک شیوه ی کارآمد و عملی برای ایجاد یک انقلاب آموزشی در جهان است. از سوی دیگر، هدف کومون، دستیابی به صلح از طریق آموزش است و همین هدف گذاری، آن را به راه حلی مناسب برای یافتن سیستم آموزشی ایده آل بدل کرده است. سیستمی که کمک به ترویج صلح جهانی را در ذات خود، نهادینه دارد.
آنچه در پی می آید گفت و گو با “آن نوردین” موسس کومون در مالزی در باره ی این شیوه ی آموزشی و اثرات آن بر توانایی های دانش آموزان است.
کومون چیست و چگونه عمل می کند؟
کومون، شیوه ی آموزش انفرادی است. نقطه ی آغاز برای هر دانش آموز کومون، به طور اختصاصی و انفرادی مشخص می شود. دانش آموز از سطحی، آموختن را شروع می کند که بتواند با اتکا به دانسته های خود یک نمره ی عالی بگیرد. با کشف قابلیت های هر فرد و ارتقای آن به بالاترین حد ممکن، ما می کوشیم افراد توانمندی را پرورش دهیم که بر جامعه ی جهانی نیز اثر بگذارند.
کومون چه هدفی را برای خود تعریف کرده است؟
هدف کومون بسیار ساده است و در عین حال انسان دوستانه. دستیابی به صلح جهانی از طریق آموزش، با پرورش انسان های توانمند تحقق می یابد. انسان هایی که با تکیه بر توانایی های ذاتی خود بر مشکلات و دشواری ها غلبه می کنند. در این روند، ما با شکل گیری جامعه ای تحصیل کرده متشکل از افرادی توانمند به صلح جهانی دست خواهیم یافت.
از پیشینه ی کومون بگویید. چگونه شکل گرفت و توسعه یافت؟
کومون توسط “تورو کومون”، یک معلم مدرسه ی ژاپنی پایه گذاری شد. او در دهه ی ۱۹۵۰، زمانی که تدریس برای کل کلاس، شیوه ای بدیهی و همگانی بود، تدریس می کرد. او با نوعی آگاهی انتقادی معتقد بود آموزش باید حداکثر توانایی نهفته ی هر فردی را بیرون بکشد و شکوفا کند. او به جستجو برای یافتن شیوه های آموزش فردی پرداخت و فلسفه هایی را برای توجیه و اثبات آن یافت، اما هیچیک از آنها به روشی عملی برای آموزش تبدیل نشده بودند. بنابراین، وی روش عملی خود را ابداع کرد. روشی که از شیوه ی کار او با دو پسر دانش آموزش سرچشمه گرفته بود. در ۱۹۵۴، شیوه ی مطالعه ی خودآموز خود را با نوشتن پرسش های حساب روی ورق های کاغذ پدید آورد و در مورد پسرش که در سال دوم ابتدایی درس می خواند، به کار بست.
در سال ۱۹۵۹، او اولین دفتر کومون را در اوساکا افتتاح کرد و در سال ۱۹۶۳، دومین دفتر را در توکیو گشود. در ۱۹۶۸، “تورو کومون” کار اختصاصی برای انستیتو تحقیقات ریاضی کومون را آغاز کرد. تا سال ۱۹۶۹، تعداد دانش آموزان کومون به ۱۰ هزار نفر رسید و ۵ سال بعد، اولین مرکز برون مرزی آن در نیویوورک گشایش یافت. کتاب “راز حساب به شیوه ی کومون” توسط او به چاپ رسید و پرفروش شد. در سال ۱۹۸۰، آموزش انگلیسی و در سال ۱۹۸۱، آموزش ژاپنی به شیوه ی کومون آغاز شد. در این سال، تعداد افرادی که با شیوه ی کومون درس می خواندند از مرز یک میلیون نفر گذشت. در ۱۹۸۶، آموزش زبان فرانسه و در سال ۱۹۸۹، آموزش زبان آلمانی به شیوه ی کومون آغاز شد. در ۱۹۹۰، اولین مدرسه ی ابتدایی در آمریکا با شیوه آموزشی کومون آغاز به کار کرد و همزمان با آن، دبیرستان کومون در سوییس گشایش یافت. تا آن زمان، جمع کل دانش آموزانی که در ژاپن شیوه ی کومون را تجربه کرده بودند، به ۷ میلیون نفر می رسید. در ۱۹۹۴، تعداد دانش آموزانی که در ژاپن در حال تحصیل به شیوه ی کومون بودند، بالغ بر یک میلیون و ششصد و هشتاد هزار نفر می شد و یک سال بعد، تعداد دانش آموزان خارج از ژاپن به ۵۰۰ هزار نفر رسید.
این شیوه، گسترش سریعی در سراسر جهان داشته است. آیا این سرعت در اثر فعالیت های “تورو کومون” بود یا همگان به کارآمدی این شیوه پی برده بودند؟
“تورو کومون” در سال ۹۵ درگذشت، اما کومون همچنان با سرعتی روزافزون در حال گسترش است. در واقع، کارآمدی شیوه ی کومون برای همگان اثبات شده است.
شما از چه سالی، کومون را در مالزی راه اندازی کردید؟
در ۱۹۹۵، اولین مرکز کومون در شاه عالم گشایش یافت.
کمی در باره ی جزییات برنامه ای که اجرا می کنید، بگویید.
ما همیشه برای هر یک از دانش آموزان، راهنمایی هایی را برای دستیابی به هدف مطالعه ارائه می کنیم. ما هدف پیشرفت و نتیجه ی مطالعه را با دانش آموزان به اشتراک می گذاریم و همزمان مهارت های آموزشی خودمان را به گونه ای ارتقا می دهیم که هدف پیشرفت و نتیجه ی مطالعه برای دانش آموز واقعی جلوه کند. در عین حال، می کوشیم انگیزه های دانش آموزان را برای مطالعه حفظ کنیم.
اگر ممکن است نمونه هایی از مطالعه ی ریاضی و انگلیسی با شیوه ی کومون را بیان کنید.
هدف مطالعه ی ریاضی، خودآموزی ریاضی دبیرستان با سادگی و آسانی است. خودآموزی یعنی پیشروی دانش آموزان در سطح مدرسه، در حالی که آنان با مسایل دشواری روبرو می شوند که نیازمند تفکرات گوناگونی است. هدف مطالعه ی زبان انگلیسی به شیوه ی کومون نیز رسیدن به سطحی از توانایی ادراک انگلیسی و توانایی خواندن در حد عالی است.
ارزیابی دانش آموزان چگونه آغاز می شود؟
ما یک آزمون تشخیصی مطابق با سال تحصیلی دانش آموز در مدرسه می گیریم. با وجود این، گاهی مشاوره با والدین یا دانش آموز، ما را به این نتیجه می رساند که آموزش را در سطح پایین تری آغاز کنیم. با توجه به نتیجه ی آزمون و زمان صرف شده برای آن، ما سطح توانایی دانش آموز را به دست می آوریم. علاوه بر این، بر پایه ی اطلاعات بدست آمده از والدین و مشاهده ی نحوه ی عمل دانش آموز در آزمون، ما نقطه ی آغازین ساده ای را برای دانش آموز تعیین می کنیم. همان گونه که دانش آموز با کارکردن روی تمرینات پیش می رود، ما مطالعات مورد نیاز او را تنظیم می کنیم. گاهی نیز برنامه را در هنگام کار تغییر می دهیم و برنامه ی جدیدی تهیه می کنیم. ما همچنین با گرفتن آزمون های مجدد، تغییر در سطح توانایی های دانش آموز را ارزیابی می کنیم.
ارزیابی پیشرفت دانش آموز به چه شیوه ای انجام می پذیرد؟
از طریق آزمون پیشرفت. هدف از آزمون پیشرفت، تشخیص میزان تسلط دانش آموز بر تمرینات حل شده توسط اوست. این آزمون همچنین اطلاعاتی در مورد چگونگی پیشرفت دانش آموز در هنگام رفتن به مرحله ی بعدی به ما می دهد که به عنوان یک منبع اطلاعاتی در تنظیم روابط مربی، والدین و دانش آموز استفاده می شود.
وقتی دانش آموزی بتواند در آزمون بالای ۸۰% امتیاز بگیرد، مهارت های دانش آموز برای مرحله ای که گذرانده، کافی تلقی می شود. اگر دانش آموزی در بخشی از دروس ضعیف باشد، اما ضعف او در حدی باشد که با مطالعه جبران شود، اجازه می دهیم که به مرحله ی بعدی صعود کند. اگر هم ضعف او در حدی باشد که مطالعات او را در مرحله ی بعدی تحت تاثیر قرار دهد، برای او تکرار در نقاط ضعف را درنظر می گیریم. البته ما فقط بر نتایج آزمون تکیه نمی کنیم. انسجام تمرینات، سطح تمرینات، واکنش در برابر دشواری ها، تمایل به پیشرفت و … فاکتورهای مورد توجه ما هستند.
از برنامه ی روزانه ی کومون بگویید.
برنامه ی روزانه شامل حل مسایل و پاسخ گویی به پرسش هایی است که در سطح درست و مناسبی طراحی شده اند. تمرین و تکرار مداوم نیز بخشی از این برنامه است. دانش آموزان، زمان صرف شده را ثبت می کنند و آموزش می بینند که چگونه به طور مداوم از ابتدا تا انتهای یک درس را مطالعه نمایند و بکوشند تا به پرسش ها درست پاسخ دهند. تکالیف فورا تصحیح و نمره گذاری می شوند و اگر دانش آموز نیاز به راهنمایی داشته باشد، ترفندها و نکات لازم برای او تشریح خواهد شد. هز مرحله یا سطح شامل ۲۰ کتابچه یا ۲۰۰ برگه است. زمان و دقت، دو رمز رسیدن به کمال مهارت هستند.
می توانید جزییات بیشتری را در مورد تئوری یا فلسفه ی برنامه های کومون بازگو نمایید؟
از میان چرخه های بی شمار فرضیه، تمرین و اثبات، شیوه ی کومون به روشی علمی و منطقی تبدیل شده است. پژوهش های علمی عصب شناسی در سال های اخیر پیشرفت چشمگیری داشته اند. یافته های جدید، طبیعت منطقی و عقلانی شیوه ی کومون را تایید کرده اند. از طریق مطالعه یا تمرین، مدارهای عصبی افزایش می یابند. هر مدار می تواند ضخیم تر شود و میان برهای آن نیز می توانند شکل بگیرند. در نتیجه می توان دریافت که توانایی ها ما به تعداد و ضخامت مدارهای عصبی موجود در مغزمان بستگی دارد. تا به حال، برای شما پیش آمده که موضوعی را در کلاس یاد بگیرید، ولی در هنگام امتحان، قادر به پاسخ گویی در مورد آن نباشید؟ دلیل این امر این است که وقتی شما فکر می کنید که چیزی را یاد گرفته اید، یک مدار عصبی در مغز شما شکل گرفته است، اما این مدار ضعیف و باریک است و خیلی زود می شکند. برای جلوگیری از شکست مدارها، تکرار تمرینات و حل مسایل به دفعات ضروری است. زمانی که یک مدار به اندازه ی کافی در اثر تمرینات، قوی شد، دیگر نخواهد شکست و برای تمام عمر در مغز باقی خواهد ماند. بازخوانی اطلاعات آن نیز بسیار سریع تر انجام خواهد گرفت. برای اطمینان از جریان مناسب خون به مغز که پیش نیاز مدارهای عصبی سالم است، بسیار مهم است که در سال های اول زندگی، هر روز مطالعه انجام پذیرد.
دوره های درسی شما چگونه هستند؟
هنگامی که یک دانش آموز بر یک درس معادل با آنچه در مدرسه می خواند، مسلط شد، پایه ی او برای رفتن به مرحله یا سطح بالاتر محکم شده است و این از طریق خودآموزی پدید آمده است. این امر مستقل از معلم است. ما می خواهیم دانش آموزان عادت کنند که با چیزهای جدید روبرو گردند و به چالش کشیده شوند. این آسان نیست، ولی هنگامی که دانش آموزان با سماجت پیش می روند، نوعی قدرت و استقامت درونی به دست می آورند و به جوانانی با شخصیت، انسان دوست بدل می شوند که دوست دارند با پدیده های مختلف یا در موقعیت های جدید به چالش کشیده شوند.
آیا هیچ نوع کار گروهی در کلاس های شما انجام می گیرد؟
نه. کلاس های ما کاملا انفرادی هدایت می شوند و با تکیه بر اریابی، تنظیم و تشویق دانش آموز بهترین سطح درسی را برای او تعیین می کنند.
الگوی ایده آل شما چه کسی است؟
“تاکشی کومون”، پسر شادروان “کومون” و اولین کسی که دوره ی کومون را طی کرد. البته من نمومنه های دیگری از دانش آموخته گان کومون را در مرکز خودمان دارم که آنها نیز الگوی دانش آموزان دیگر قرار گرفته اند.
انتظارات شما از دانش آموزان در چه حدی است؟ آیا آنها باید سخت کار کنند؟
ما می خواهیم دانش آموزان به مطالعه عادت کنند، در نتیجه از آن ها انتظار داریم که روزانه تمرینات کمی را حل کنند. ما از آنها می خواهیم که احساس مسوولیت نشان دهند و به ما بگویند که تمرینات برای آنها آسان یا سخت است و این که باید آنها را افزایش یا کاهش دهیم. ما از آنها می خواهیم که صادق و باثبات باشند تا به مرحله ای برسند که بتوانند به تنهایی مطالعه کنند و بر مشکلات پیش روی خود غلبه نمایند. ما از آنها می خواهیم مهربان، نوع دوست، با ادب و موقر باشند. ما زا آنها می خواهیم که تمایل به آزمودن چیزهای جدید داشته باشند و در این راه، بتدریج پشتکار بیشتری به دست آورند.
آیا دانش آموزان برای ورود به سیستم کومون باید پیش زمینه ی تحصیلی خاصی داشته باشند؟
نه. برخی از دانش آموزان بسیار باهوش هستند، بعضی دیگر، در مدرسه مشکل دارند، اما با استعدادند و برخی نیز بسیار کند یاد می گیرند. بعضی دیگر نیز دچار ناتوانی هایی در یادگیری هستند؛ مانند مبتلایان به اوتیسم، ADDو ADHD. همچنین دانش آموزانی هستند که درخشانند، اما سیستم آموزشی در مورد آنها شکست خورده است. کومون به روی همه ی سنین نیز باز است. جوان ترین دانش آموز ما یک سال و سه ماه سن دارد و مسن ترین آنها یک مادربزرگ است.
آنها در مدرسه چگونه پیش می روند؟
هر چقدر دانش آموزان بیشتر در برنامه ی ما حضور داشته باشند، در مدرسه قوی تر ظاهر می شوند؛ به ویژه در مورد دو درس ریاضی و زبان که بسیار مهم هستند. اغلب بچه ها خیلی سریع متوجه تفاوت در خودشان می شوند. به طور معمول، در چند ماه این تغییر کاملا مشهور می شود. دانش آموزان سال های دوم، سوم و چهارم، اغلب از هم کلاسی های خود پیشی می گیرند. نمونه ای برایتان بگویم. یکی از دانش آموختگان جدید ما یک جوان چینی بود که تا پیش از ثبت نام، از انگلیسی چیزی نمی دانست؛ حتی در در سطح مهد کودک. او از روستایی در پینانگ به شاه عالم آمد، در حالی که حتی کلمه ی فرودگاه را هم به انگلیسی نمی دانست. او در مدرسه نتوانسته بود در درس زبان انگلیسی کلاس چهارم قبول شود. او پس از آموزش در مرکز ما، در سال پنجم نمره ی Aگرفت و همین نمره در تمامی امتحانات او ثابت ماند. او در سال ۲۰۱۰، انگلیسی در حد کالج را در مرکز کومون به پایان رساند.
آیا کومون بر رفتار دانش آموزان نیز اثری می گذارد؟
من خیلی روی این هدف کومون یعنی اثرگذاری روی جامعه از طریق کودکان حساس هستم. از این طریق ما می توانیم به جامعه خدمت کنیم و آن را به جهان بسط دهیم. پرورش هر کودک در جمع ما، به او اجازه می دهد که رویاهای خود را دریابد و به سوی آنها حرکت کند. پرورش کودکانی که به شادی دیگران فکر می کنند و به بهبود جهان می اندیشند، نخستین گام های ما به سوی صلح جهانی است. این هدف نهایی ماست که در ابتدا به آن دست می یابیم: انسان ها در راس همه چیز قرار دارند.
