توریست مالزی
۳۰ تیر ۱۳۹۶
توریست مالزی- افراط گرایی در مالزی پدیده جدیدی نیست واین کشور جنوب شرق آسیا پس از استقلال با پدیده افراط گرایی روبرو بوده و این پدیده حتی با تغییر محور ثقل خود از مباحث نژادی به مذهبی همچنان اصلی ترین مانع در مسیر توسعه این کشور محسوب می شود.
مالزی از زمان استقلال همواره با افراط گرایانی مواجه بود که ریشه آنها یا مذهبی و یا مسائلی غیر از مذهب بوده است. پیش از استقلال این کشور در سال ۱۹۵۷ که باعث خروج انگلیسی ها از مالزی شد نیز افراط گرایی وجود داشت.
تارنمای روزنامه ‘اتوسان’ روز پنجشنبه به این پدیده پرداخت و نوشت: در دوران قبل از استقلال، مالزی با تهدید ‘مذهب جعلی’ که ناشی از فعالیت های حزب کمونیست مالایا بود و مبارزه با دولت از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۸۹ ادامه داشت مواجه بود.
در زمینه تهدید گروه های افراطی، مالزی در دهه های گذشته با تهدیدات مختلفی از جمله ‘ارتش سبیل الله’ (۱۹۶۷)، ‘گراکان روحانیه’ (۱۹۷۱)، ‘تعاونی نیروهای انقلابی مالزی’ (۱۹۷۴)، ‘کرایپتو’ (۱۹۷۷)، ‘گروه اسلامی محمد نصیر’ (۱۹۸۰)، ‘گروه جندالله’ (۱۹۸۷)، ‘گروه مجاهدین کداح’ (۱۹۸۸) و ‘مبارزان اسلامی پراک’ (۱۹۸۸) روبرو بوده است.
این کشور همچنین با گروه های زیادی مواجه بوده که هر کدام ظرفیت خونریزی های گسترده ای در مالزی داشته اند که برای نمونه می توان به حمله اکتبر سال ۱۹۸۰ به ایستگاه پلیس در ‘باتو پاهات’ اشاره کرد که بر اثر آن ۶ نفر کشته و ۲۳ نفر زخمی شدند.
از وقایع مذهبی که باعث خونریزی های گسترده ای در مالزی شد می توان به فاجعه ‘میمالی’ در نوامبر سال ۱۹۸۵ که در آن ۱۴ نفر و همچنین فاجعه ‘الموناح’ در ژوئیه سال ۲۰۰۰ اشاره کرد که در آن سه نفر کشته شدند.
بزرگترین تهدید تروریسم در دوران پس از کمونیست ها در مالزی مربوط به منازعات ‘لحد داتو’ در سال ۲۰۱۳ است که در آن ۸ عضو نیروهای امنیتی مالزی و ۶۷ تروریست کشته و ۱۴۰ تروریست دیگر بازداشت شدند.
‘لحد داتو’ شهری در ایالت ‘صباح’ مالزی واقع در جزیره ‘بورنئو’ است که بیش از ۲۰۰ هزار نفر جمعیت دارد. این شهر پیش از این در سال ۱۹۸۵ هدف برخی افراد مسلح قرار گرفت و ۲۱ نفر از اهالی آن کشته و ۱۱ نفر دیگر نیز زخمی شده بودند و برای بار دیگر در فوریه سال ۲۰۱۳ هدف این حملات قرار گرفت.
حامیان سلطان نشین ‘سولو’ که از سوی ‘جمال الکریم سوم’ به روستای ‘تاندوئو’ در نزدیکی این شهر حمله کردند، این منطقه را بخشی از قلمرو فیلیپین دانستند که این ادعا باعث واکنش نیروهای امنیتی مالزی شد.
پس از دهه ۱۹۸۰ که مالزی تهدیدات گروه های مختلف پیش از داعش از قبیل القاعده را تجربه کرد، تفکرات افراطی بیش از پیش به این کشور راه یافت و گروه هایی از قبیل ‘جماعت اسلامی’، گروه مجاهدین مالزی، ‘دارالاسلام’، القاعده جنوب شرق آسیا و ‘دارالاسلام صباح’ با تاثیر از تفکرات و ایدئولوژی های سلفی ها شکل گرفت و تقویت شدند.
پس از شکل گیری گروه تکفیری داعش و حملات و عملیات تروریستی آن در سوریه و عراق، شبکه های مختلف تروریستی نیز در مالزی که به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم با داعش در ارتباط بودند مجال فعالیت در این کشور حوزه جنوب شرق آسیا را پیدا کردند.
‘جماعت اسلامی’، ‘ابو سیاف’، ‘تنظیم القاعده مالزی’، ‘انقلاب اسلامی’، ‘گروه خالد ابن ولید’، ‘دارالاسلام مالزی’، گروه دولت اسلامی’، ‘آراکان دولت اسلامی’، ‘گروه فی سبیل الله’ و ‘دولت اسلامی مالزی’ از گروه هایی هستند که در سال های اخیر چالش های امنیتی زیادی برای دولت مالزی ایجاد کرده اند.
این کشور از سال ۲۰۱۳ تاکنون بیش از ۳۰۰ متهم به فعالیت های تروریستی را دستگیر کرده و با وقوع یک حادثه تروریستی در داخل خاک خود، بخشی از تهدیدهایی که می تواند ثبات نسبی مالزی را به لرزه در آورد، تجربه کرده است.
روند این دستگیری ها در مقابل ۳۰۰ دستگیری اعضاء جماعت اسلامی در یک دوره ۱۰ ساله در سال های پیشین نشان از رشد تمایل به افراط گرایی در مالزی دارد.
در مقایسه با روش هایی که پیشتر برای جذب تروریست ها به کار برده می شد، بهره گیری از تجهیزات و امکاناتی مانند شبکه های اجتماعی تلگرام، واتساپ، فیسبوک و سایر ظرفیت های اینترنتی مقابله با تروریسم و افراط گرایی را بیش از پیش در مالزی دشوار کرده است.
نقل و انتقالات مالی و روش های مختلفی که برای کمک به ترویست ها در قالب تشکل های غیر دولتی، کمک های بشردوستانه و سایر کانال ها وجود دارد، باعث شده است تلاش دولت مالزی برای مقابله با افراط گرایان با موانع جدی روبرو شود.
این قبیل مسائل که از سویی به گسترش تروریسم کمک کرده و از سویی نیز مقابله دولت را این گروهها مشکل کرده است، احتمال ظرفیت فوران خشونت های تروریستی در مالزی را همچون سایر مناطق جنوب شرق آسیا تقویت نموده است.
در صورتی که دولت مالزی با در پیش گرفتن یک دیدگاه اعتدالی راهکار موثری برای مقابله با این پدیده ارائه دهد، می تواند ریشههای افراط گرایی را که بخشی از آن در نتیجه فقر و نبود آموزش و آموزش درست است بخشکانده و به تحقق چشم اندازهای توسعه ای خود امیدوارتر باشد.
منبع: ایرنا
مالزی از زمان استقلال همواره با افراط گرایانی مواجه بود که ریشه آنها یا مذهبی و یا مسائلی غیر از مذهب بوده است. پیش از استقلال این کشور در سال ۱۹۵۷ که باعث خروج انگلیسی ها از مالزی شد نیز افراط گرایی وجود داشت.
تارنمای روزنامه ‘اتوسان’ روز پنجشنبه به این پدیده پرداخت و نوشت: در دوران قبل از استقلال، مالزی با تهدید ‘مذهب جعلی’ که ناشی از فعالیت های حزب کمونیست مالایا بود و مبارزه با دولت از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۸۹ ادامه داشت مواجه بود.
در زمینه تهدید گروه های افراطی، مالزی در دهه های گذشته با تهدیدات مختلفی از جمله ‘ارتش سبیل الله’ (۱۹۶۷)، ‘گراکان روحانیه’ (۱۹۷۱)، ‘تعاونی نیروهای انقلابی مالزی’ (۱۹۷۴)، ‘کرایپتو’ (۱۹۷۷)، ‘گروه اسلامی محمد نصیر’ (۱۹۸۰)، ‘گروه جندالله’ (۱۹۸۷)، ‘گروه مجاهدین کداح’ (۱۹۸۸) و ‘مبارزان اسلامی پراک’ (۱۹۸۸) روبرو بوده است.
این کشور همچنین با گروه های زیادی مواجه بوده که هر کدام ظرفیت خونریزی های گسترده ای در مالزی داشته اند که برای نمونه می توان به حمله اکتبر سال ۱۹۸۰ به ایستگاه پلیس در ‘باتو پاهات’ اشاره کرد که بر اثر آن ۶ نفر کشته و ۲۳ نفر زخمی شدند.
از وقایع مذهبی که باعث خونریزی های گسترده ای در مالزی شد می توان به فاجعه ‘میمالی’ در نوامبر سال ۱۹۸۵ که در آن ۱۴ نفر و همچنین فاجعه ‘الموناح’ در ژوئیه سال ۲۰۰۰ اشاره کرد که در آن سه نفر کشته شدند.
بزرگترین تهدید تروریسم در دوران پس از کمونیست ها در مالزی مربوط به منازعات ‘لحد داتو’ در سال ۲۰۱۳ است که در آن ۸ عضو نیروهای امنیتی مالزی و ۶۷ تروریست کشته و ۱۴۰ تروریست دیگر بازداشت شدند.
‘لحد داتو’ شهری در ایالت ‘صباح’ مالزی واقع در جزیره ‘بورنئو’ است که بیش از ۲۰۰ هزار نفر جمعیت دارد. این شهر پیش از این در سال ۱۹۸۵ هدف برخی افراد مسلح قرار گرفت و ۲۱ نفر از اهالی آن کشته و ۱۱ نفر دیگر نیز زخمی شده بودند و برای بار دیگر در فوریه سال ۲۰۱۳ هدف این حملات قرار گرفت.
حامیان سلطان نشین ‘سولو’ که از سوی ‘جمال الکریم سوم’ به روستای ‘تاندوئو’ در نزدیکی این شهر حمله کردند، این منطقه را بخشی از قلمرو فیلیپین دانستند که این ادعا باعث واکنش نیروهای امنیتی مالزی شد.
پس از دهه ۱۹۸۰ که مالزی تهدیدات گروه های مختلف پیش از داعش از قبیل القاعده را تجربه کرد، تفکرات افراطی بیش از پیش به این کشور راه یافت و گروه هایی از قبیل ‘جماعت اسلامی’، گروه مجاهدین مالزی، ‘دارالاسلام’، القاعده جنوب شرق آسیا و ‘دارالاسلام صباح’ با تاثیر از تفکرات و ایدئولوژی های سلفی ها شکل گرفت و تقویت شدند.
پس از شکل گیری گروه تکفیری داعش و حملات و عملیات تروریستی آن در سوریه و عراق، شبکه های مختلف تروریستی نیز در مالزی که به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم با داعش در ارتباط بودند مجال فعالیت در این کشور حوزه جنوب شرق آسیا را پیدا کردند.
‘جماعت اسلامی’، ‘ابو سیاف’، ‘تنظیم القاعده مالزی’، ‘انقلاب اسلامی’، ‘گروه خالد ابن ولید’، ‘دارالاسلام مالزی’، گروه دولت اسلامی’، ‘آراکان دولت اسلامی’، ‘گروه فی سبیل الله’ و ‘دولت اسلامی مالزی’ از گروه هایی هستند که در سال های اخیر چالش های امنیتی زیادی برای دولت مالزی ایجاد کرده اند.
این کشور از سال ۲۰۱۳ تاکنون بیش از ۳۰۰ متهم به فعالیت های تروریستی را دستگیر کرده و با وقوع یک حادثه تروریستی در داخل خاک خود، بخشی از تهدیدهایی که می تواند ثبات نسبی مالزی را به لرزه در آورد، تجربه کرده است.
روند این دستگیری ها در مقابل ۳۰۰ دستگیری اعضاء جماعت اسلامی در یک دوره ۱۰ ساله در سال های پیشین نشان از رشد تمایل به افراط گرایی در مالزی دارد.
در مقایسه با روش هایی که پیشتر برای جذب تروریست ها به کار برده می شد، بهره گیری از تجهیزات و امکاناتی مانند شبکه های اجتماعی تلگرام، واتساپ، فیسبوک و سایر ظرفیت های اینترنتی مقابله با تروریسم و افراط گرایی را بیش از پیش در مالزی دشوار کرده است.
نقل و انتقالات مالی و روش های مختلفی که برای کمک به ترویست ها در قالب تشکل های غیر دولتی، کمک های بشردوستانه و سایر کانال ها وجود دارد، باعث شده است تلاش دولت مالزی برای مقابله با افراط گرایان با موانع جدی روبرو شود.
این قبیل مسائل که از سویی به گسترش تروریسم کمک کرده و از سویی نیز مقابله دولت را این گروهها مشکل کرده است، احتمال ظرفیت فوران خشونت های تروریستی در مالزی را همچون سایر مناطق جنوب شرق آسیا تقویت نموده است.
در صورتی که دولت مالزی با در پیش گرفتن یک دیدگاه اعتدالی راهکار موثری برای مقابله با این پدیده ارائه دهد، می تواند ریشههای افراط گرایی را که بخشی از آن در نتیجه فقر و نبود آموزش و آموزش درست است بخشکانده و به تحقق چشم اندازهای توسعه ای خود امیدوارتر باشد.
منبع: ایرنا
