توریست مالزی
۸ دی ۱۳۹۵
توریست مالزی – نشست تجاری سازی دستاوردهای پژوهشی در “UTM” دانشگاه فناوری مالزی با حضور پروفسور کاماریه اسماعیل مدیر مرکز نوآوری و کارآفرینی “UTM” و جمعی از اعضای هیات علمی و مسؤولان استانی در تالار اندیشه دانشگاه یزد برگزار شد.
در ابتدای این نشست دکتر حبیب زارع مدیر مرکز مطالعات علم و فناوری دانشگاه یزد، هدف دانشگاه از برگزاری این نشست را کمک به برنامه ریزی و سیاستگذاری توسعه علم و فناوری عنوان کرد و گفت: ایجاد یک فضای گفتمان برای شکلگیری تفکری بهتر و شناسایی راهبردهای صحیحتر در این مسیر از جمله اهداف این گونه نشستها است.
وی در ادامه تاکید کرد: انتقال تجربه از دانشگاه ها وسایر مراکز علمی، میتواند کمک شایانی به این گونه فضاهای علمی داشته باشد. مهمترین هدف از این نشست، تشکیل اکوسیستم کارآفرینی تکنولوژی در دانشگاه UTM است.
در ادامه پروفسور کاماریه اسماعیل به تفاوت دانشگاه مدرن و دانشگاه سنتی اشاره کرد و گفت: تفاوت این دو نوع دانشگاه در نوع کاربرد دانش و خلاقیت و نوآوری است که اهمیت دانش در محیط دانشگاهی به علت ایجاد نوآوری است که نمونه آن در کشور آمریکا همان گوگل و فیس بوکی است که ما شاهد نقش عظیم آن در جهان هستیم.
وی افزود: زمانی که ما از نوآوری صحبت میکنیم حتما باید در کنار آن سخن از تجاری سازی نیز بیاوریم زیرا که بعضی از این فناوریها در راستای تجاری سازی اهمیت بسیاری پیدا میکند.
پروفسور اسماعیل خاطرنشان کرد: در زمینه نوآوری، صنعت نقش ویژه ای را دارد چرا که از علم باید در جهت جهانی شدن استفاده کنیم.
وی شروع این تحول اقتصادی در کشور مالزی را از سال۱۹۷۰دانست و گفت: این تحول از تولیدکنندگان و کارخانه داران سرچشمه گرفته که این نشانه پراهمیت بودن نوآوری در کشور مالزی است که در این راستا، دولت و دانشجویان پژوهش محور نقش خود رابه خوبی ایفا کرده و تعداد زیادی نشریه های علمی به چاپ رسیده است.
پروفسور اسماعیل با اشاره به تحصیل حدود ده هزار دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری در دانشگاه مالزی گفت: تمرکز اصلی این دانشگاه، ایجاد ذهن نوآور در سطح ملی برای یک دانشگاه نسل جدید است.
وی در ادامه تصریح کرد:تجاری سازی موضوعی بسیار دغدغه مند و حائز اهمیت است بدین معنا که ما میتوانیم فناوری را از آزمایشگاهها وارد بازار کرده تا بتوانیم علم رابه ثروت تبدیل کنیم.
وی افزود: هدف مرکز مدیریت پژوهش که در دانشگاه UTM قرار دارد در واقع ایجاد کننده فناوری و نوآوری است که در سال۲۰۱۰ به مرکز پژوهش تبدیل و مسؤول تجاریسازی علم و دانش شد.
پروفسور اسماعیل گفت: در بخش اختراعات، دو کمیته داریم که با صنعت در ارتباط است و در آن رئیس دانشگاه یا دانشکده این فناوری را وارد بازار میکند.
وی فرایند انتقال فناوری به صنعت را فرایند پیچیده ای دانست و گفت:این فرایندها معمولا از دانشگاه شروع میشود که پایه آن مخترعان هستند که میتوانند از طریق شرکتهایی این تکنولوژی را به ثروت تبدیل کرده و وارد بازار کنند.
وی در ادامه خاطرنشان کرد: این گونه شرکتها ارتباط مستقیم با مرکز علم و فناوری دارند و ما میتوانیم از سوی آنها تکنولوژی را از محیط آکادمیک وارد صنعت کنیم.
پروفسور اسماعیل افزود: شبکه ارتباطات در این راستا و به خصوص در حوزه بین الملل نقش مهمی را ایفا میکنند.
وی به ارزیابی مخترعان در UTM اشاره کرد و افزود: مخترعان، کارآفرین محسوب نمیشوند بلکه با نوآوریهایی خود شرکتهای جدیدی را ایجاد کرده و میتوانند با آنها همکاری کنند.
پروفسور اسماعیل در ادامه تاکید کرد: دانشجویانی که بر روی پروپوزال خود به عنوان یک دستاورد یا اختراع کار میکنند در واقع با مرکز تجاری سازی به عنوان یک فرم اطلاعاتی همکاری میکنند.
وی ابراز خرسندی کرد: ما خوشبختانه امسال توانستیم در نمایشگاه جدیدی که در سطح مدیریت داشتیم از بخش صنعت دعوت کرده و با آنها همکاری داشته باشیم که این همکاری براساس پژوهشهای انجام شده r & d است.
پروفسور اسماعیل در خصوص تخصیص مجوز به این گونه شرکتها گفت: کمیتهای در حوزه تجاری سازی تشکیل دادهایم تا بر روی دستاوردها تحلیل کرده و زمانی که به این نتیجه رسیدند که دستاورد به صورت یک شرکت عرضه شود و با کارآفرین دراین حوزه همکاری کند، در این صورت است که مجوز لازم برای آن شرکت صادر میشود.
وی خاطر نشان کرد: دانشگاه UTM بسیار بر روی فعالیتها و دستاوردهای این شرکت ها مراقبت و نظارت داشته و دانشگاه علاقهمند است که در این امور به خصوص بحث تجاری سازی همکاری مستقیم داشته باشد.
پروفسور اسماعیل هدایت محیط به سمت اکوسیستم را لازمه تجاری سازی نوآوری دانسته و افزود:تکنولوژی و فناوری قادر است که وارد بازار شود ولی بعضی از این تولیدات ممکن است که هیچگاه وارد بازار نشود پس ماباید تلاش کنیم که این دستاوردها بتوانند به ثروت تبدیل شده و وارد بازار شوند.
وی نقش دولت، دانشگاه و صنعت را در این راستا بسیار پراهمیت و همچون سه راس یک مثلث دانست و افزود: دولت وظیفه دارد که یک خط مشی تجاری سازی را تعریف کرده و محیط اصلی را ایجاد کند. بعد از آن صنعت باید به گونهای عمل کند تا کارآفرینان و فناوران دستاوردهای خود را وارد بازار کنند و قسمت سوم جامعه است که این سه بخش باید در کنار یکدیگر همکاری نزدیکی را انجام دهند.
پروفسور اسماعیل در ادامه گفت: مخترعان درواقع محیط نوآوری را ایجاد کرده و بعد از آن ما در بازار شاهد فروش آن فناوری هستیم که شاید در ابتدای امر، آن تکنولوژی رشد یافته و آماده ارائه به بازار نباشد پس باید سرمایه لازم از سوی دولت وارد شده و سرمایه گذاری به خصوص برای شرکت های دانشجو محور انجام شود.
وی به عدم آشنایی و شناخت دانشجویان به نحوه سرمایه گذاری و ورود به بازار اشاره کرد و افزود: ما در این زمینه به دانش پایه نیازداریم تا دانشجویان مهارت مذاکره کردن به خصوص مذاکره در بخش صنعت را فراگیرند.
پروفسور اسماعیل تاکید کرد:صنعت در همکاری مشترک با دانشگاه بسیار حائز اهمت است زیرا میتواند فناوری را به بازار وارد کند و در واقع ما در کشور مالزی به صنایعی احتیاج داریم که نیازمان را در نوع فناوری تشخیص داده و آن را بر اساس نوع فناوری اولویتبندی کنیم.
وی افزود: البته تلاش جامعه براین است که خود را با دانشی سازگار کند که ما آن را به شکل تجاری تبدیل کردهایم و در واقع همان دانشی که تبدیل به ثروت شده و جامعه آن را استفاده میکند.
وی ضمن اشاره به اداره انتقال فناوری، ۴آیتم پراهمیت آن را ذکر کرد و افزود: این اداره کار مدیریت و استخراج و مجوز دادن به این اختراعات را برعهده دارد که یک شیوه مذاکره صورت گرفته و در راهاندازی این شرکت های جدید برای مخترعان، معمولا از سوی دانشگاه مساعدتهای مالی صورت میگیرد.
پروفسور اسماعیل بر دانشگاههای پژوهش محور تاکید کرد و گفت:ورودی ما در زمینه ثبت ایدهها هفت میلیون رینگیت به ازای هرسه سال است که ما تنها توانستیم ۳۰ درصد همکاری داشته و به تجاری سازی تبدیل کنیم.
وی در خصوص امکانات ارائه شده در دانشگاه UTM به دانشجویان در این راستا گفت:این دانشگاه به دانشجویان برای هر نوآوری که ارائه میدهند ۱۰۰۰رینگیت هزینه میدهد و در واقع ما زمانی میتوانیم برای هر نوآوری از دولت پولی دریافت کنیم که آن نوآوری برای نخستین بار مطرح شده باشد.
پروفسور اسماعیل در ادامه افزود: ما به دانشجو نحوه مذاکره با یک صنعت در خصوص نوآوری خود را آموزش داده و او را در مسیر صحیح هدایت میکنیم تا از آن نوآوری حمایت شود.
وی در ادامه سخنان خود گفت: زمانی که نمایشگاهی از مجموعهای از این نوآوریها تشکیل شود، دولت صنایعی را برای بازدید آورده تا بتوانند با یکدیگر همکاری کنند که البته این روند بسیار محافظه کارانه صورت گرفته تا بتوانند از آن نوآوری حمایت کنند.
پروفسور اسماعیل در خصوص نحوه حمایت دانشگاه گفت: دانشگاه این امکان را میدهد تا با حمایت خود، دانشجو بتواند شرکتی را به ثبت برساند که از جمله این حمایتها پرداخت یک سال حقوق به دانشجو است.
وی در خصوص خط مشی که دانشگاه برای معرفی این بخش انجام داده خاطرنشان کرد: فرصت های مطالعاتی خوبی برای شرکت ها در نظر گرفته شده است و در واقع در این شرکت ها،مخترعان،اهداف و فعالیت شرکت دائم مورد ارزیابی قرار میگیرد.
پروفسور اسماعیل تصریح کرد: در هرموردی از تولیدات که تجاری سازی صورت میگیرد ما باید این محصول را بفروشیم که معمولا برای فروش ،۹۰درصد سود در اختیار مخترع و تنها ده درصد به دانشگاه اختصاص می یابد.
وی در خصوص این آژانس گفت:در حوزه تجاری سازی آژانس mtdc یا همان شرکت توسعه فناوری مالزی وجود دارد که اگر کسی بخواهد در حوزه دستاوردهای فناورانه تجاری سازی کاری انجام دهد حتما سراغ این آژانس خواهد رفت.
پروفسور اسماعیل گفت: هدف از تاسیس مراکز پارک علم و فناوری در واقع کمک به دستاوردهای نمونه و ایجاد کارآفرینی و قصد کارآفرینانه است.
وی در ادامه تعدادی از این شرکتها را به همراه نوع فعالیت خود در مالزی به صورت پاورپوینت به حاضران معرفی کرد.
پروفسور اسماعیل در بخش دیگری از سخنان خود به ارتباط بین صنعت و دانشگاه اشاره کرد و گفت: ما فاصله زیادی بین صنعت و دانشگاه داریم و اتفاق خوبی که در دانشگاه مالزی شاهد آن بودیم تشکیل جلساتی با حضور برخی از این صنایع است.
وی در ادامه افزود: در این جلسات، مدیران صنایع مشکلات را به محققان عنوان کرده که به صورت طرح موضوع تحقیقاتی به دانشگاه ها ارائه میشود.
پروفسور اسماعیل گفت: دانشجویان مقطع دکتری که در کشور مالزی تحصیل میکنند بهتر است بعد از پایان تحصیلات خود کشور راترک نکرده و ضمن حمایت دولت در مالزی بمانند تا با توجه به دانش کسب کرده و تکنولوژی فرا گرفته بتوانند مشکلات دولت را حل کنند.
در پایان این نشست، تعدادی از استادان و مدعوین سوالات و ایدههای خود را مطرح کرده و پروفسور کاماریه اسماعیل به آنها پاسخ داد.
منبع: ایسنا
در ابتدای این نشست دکتر حبیب زارع مدیر مرکز مطالعات علم و فناوری دانشگاه یزد، هدف دانشگاه از برگزاری این نشست را کمک به برنامه ریزی و سیاستگذاری توسعه علم و فناوری عنوان کرد و گفت: ایجاد یک فضای گفتمان برای شکلگیری تفکری بهتر و شناسایی راهبردهای صحیحتر در این مسیر از جمله اهداف این گونه نشستها است.
وی در ادامه تاکید کرد: انتقال تجربه از دانشگاه ها وسایر مراکز علمی، میتواند کمک شایانی به این گونه فضاهای علمی داشته باشد. مهمترین هدف از این نشست، تشکیل اکوسیستم کارآفرینی تکنولوژی در دانشگاه UTM است.
در ادامه پروفسور کاماریه اسماعیل به تفاوت دانشگاه مدرن و دانشگاه سنتی اشاره کرد و گفت: تفاوت این دو نوع دانشگاه در نوع کاربرد دانش و خلاقیت و نوآوری است که اهمیت دانش در محیط دانشگاهی به علت ایجاد نوآوری است که نمونه آن در کشور آمریکا همان گوگل و فیس بوکی است که ما شاهد نقش عظیم آن در جهان هستیم.
وی افزود: زمانی که ما از نوآوری صحبت میکنیم حتما باید در کنار آن سخن از تجاری سازی نیز بیاوریم زیرا که بعضی از این فناوریها در راستای تجاری سازی اهمیت بسیاری پیدا میکند.
پروفسور اسماعیل خاطرنشان کرد: در زمینه نوآوری، صنعت نقش ویژه ای را دارد چرا که از علم باید در جهت جهانی شدن استفاده کنیم.
وی شروع این تحول اقتصادی در کشور مالزی را از سال۱۹۷۰دانست و گفت: این تحول از تولیدکنندگان و کارخانه داران سرچشمه گرفته که این نشانه پراهمیت بودن نوآوری در کشور مالزی است که در این راستا، دولت و دانشجویان پژوهش محور نقش خود رابه خوبی ایفا کرده و تعداد زیادی نشریه های علمی به چاپ رسیده است.
پروفسور اسماعیل با اشاره به تحصیل حدود ده هزار دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری در دانشگاه مالزی گفت: تمرکز اصلی این دانشگاه، ایجاد ذهن نوآور در سطح ملی برای یک دانشگاه نسل جدید است.
وی در ادامه تصریح کرد:تجاری سازی موضوعی بسیار دغدغه مند و حائز اهمیت است بدین معنا که ما میتوانیم فناوری را از آزمایشگاهها وارد بازار کرده تا بتوانیم علم رابه ثروت تبدیل کنیم.
وی افزود: هدف مرکز مدیریت پژوهش که در دانشگاه UTM قرار دارد در واقع ایجاد کننده فناوری و نوآوری است که در سال۲۰۱۰ به مرکز پژوهش تبدیل و مسؤول تجاریسازی علم و دانش شد.
پروفسور اسماعیل گفت: در بخش اختراعات، دو کمیته داریم که با صنعت در ارتباط است و در آن رئیس دانشگاه یا دانشکده این فناوری را وارد بازار میکند.
وی فرایند انتقال فناوری به صنعت را فرایند پیچیده ای دانست و گفت:این فرایندها معمولا از دانشگاه شروع میشود که پایه آن مخترعان هستند که میتوانند از طریق شرکتهایی این تکنولوژی را به ثروت تبدیل کرده و وارد بازار کنند.
وی در ادامه خاطرنشان کرد: این گونه شرکتها ارتباط مستقیم با مرکز علم و فناوری دارند و ما میتوانیم از سوی آنها تکنولوژی را از محیط آکادمیک وارد صنعت کنیم.
پروفسور اسماعیل افزود: شبکه ارتباطات در این راستا و به خصوص در حوزه بین الملل نقش مهمی را ایفا میکنند.
وی به ارزیابی مخترعان در UTM اشاره کرد و افزود: مخترعان، کارآفرین محسوب نمیشوند بلکه با نوآوریهایی خود شرکتهای جدیدی را ایجاد کرده و میتوانند با آنها همکاری کنند.
پروفسور اسماعیل در ادامه تاکید کرد: دانشجویانی که بر روی پروپوزال خود به عنوان یک دستاورد یا اختراع کار میکنند در واقع با مرکز تجاری سازی به عنوان یک فرم اطلاعاتی همکاری میکنند.
وی ابراز خرسندی کرد: ما خوشبختانه امسال توانستیم در نمایشگاه جدیدی که در سطح مدیریت داشتیم از بخش صنعت دعوت کرده و با آنها همکاری داشته باشیم که این همکاری براساس پژوهشهای انجام شده r & d است.
پروفسور اسماعیل در خصوص تخصیص مجوز به این گونه شرکتها گفت: کمیتهای در حوزه تجاری سازی تشکیل دادهایم تا بر روی دستاوردها تحلیل کرده و زمانی که به این نتیجه رسیدند که دستاورد به صورت یک شرکت عرضه شود و با کارآفرین دراین حوزه همکاری کند، در این صورت است که مجوز لازم برای آن شرکت صادر میشود.
وی خاطر نشان کرد: دانشگاه UTM بسیار بر روی فعالیتها و دستاوردهای این شرکت ها مراقبت و نظارت داشته و دانشگاه علاقهمند است که در این امور به خصوص بحث تجاری سازی همکاری مستقیم داشته باشد.
پروفسور اسماعیل هدایت محیط به سمت اکوسیستم را لازمه تجاری سازی نوآوری دانسته و افزود:تکنولوژی و فناوری قادر است که وارد بازار شود ولی بعضی از این تولیدات ممکن است که هیچگاه وارد بازار نشود پس ماباید تلاش کنیم که این دستاوردها بتوانند به ثروت تبدیل شده و وارد بازار شوند.
وی نقش دولت، دانشگاه و صنعت را در این راستا بسیار پراهمیت و همچون سه راس یک مثلث دانست و افزود: دولت وظیفه دارد که یک خط مشی تجاری سازی را تعریف کرده و محیط اصلی را ایجاد کند. بعد از آن صنعت باید به گونهای عمل کند تا کارآفرینان و فناوران دستاوردهای خود را وارد بازار کنند و قسمت سوم جامعه است که این سه بخش باید در کنار یکدیگر همکاری نزدیکی را انجام دهند.
پروفسور اسماعیل در ادامه گفت: مخترعان درواقع محیط نوآوری را ایجاد کرده و بعد از آن ما در بازار شاهد فروش آن فناوری هستیم که شاید در ابتدای امر، آن تکنولوژی رشد یافته و آماده ارائه به بازار نباشد پس باید سرمایه لازم از سوی دولت وارد شده و سرمایه گذاری به خصوص برای شرکت های دانشجو محور انجام شود.
وی به عدم آشنایی و شناخت دانشجویان به نحوه سرمایه گذاری و ورود به بازار اشاره کرد و افزود: ما در این زمینه به دانش پایه نیازداریم تا دانشجویان مهارت مذاکره کردن به خصوص مذاکره در بخش صنعت را فراگیرند.
پروفسور اسماعیل تاکید کرد:صنعت در همکاری مشترک با دانشگاه بسیار حائز اهمت است زیرا میتواند فناوری را به بازار وارد کند و در واقع ما در کشور مالزی به صنایعی احتیاج داریم که نیازمان را در نوع فناوری تشخیص داده و آن را بر اساس نوع فناوری اولویتبندی کنیم.
وی افزود: البته تلاش جامعه براین است که خود را با دانشی سازگار کند که ما آن را به شکل تجاری تبدیل کردهایم و در واقع همان دانشی که تبدیل به ثروت شده و جامعه آن را استفاده میکند.
وی ضمن اشاره به اداره انتقال فناوری، ۴آیتم پراهمیت آن را ذکر کرد و افزود: این اداره کار مدیریت و استخراج و مجوز دادن به این اختراعات را برعهده دارد که یک شیوه مذاکره صورت گرفته و در راهاندازی این شرکت های جدید برای مخترعان، معمولا از سوی دانشگاه مساعدتهای مالی صورت میگیرد.
پروفسور اسماعیل بر دانشگاههای پژوهش محور تاکید کرد و گفت:ورودی ما در زمینه ثبت ایدهها هفت میلیون رینگیت به ازای هرسه سال است که ما تنها توانستیم ۳۰ درصد همکاری داشته و به تجاری سازی تبدیل کنیم.
وی در خصوص امکانات ارائه شده در دانشگاه UTM به دانشجویان در این راستا گفت:این دانشگاه به دانشجویان برای هر نوآوری که ارائه میدهند ۱۰۰۰رینگیت هزینه میدهد و در واقع ما زمانی میتوانیم برای هر نوآوری از دولت پولی دریافت کنیم که آن نوآوری برای نخستین بار مطرح شده باشد.
پروفسور اسماعیل در ادامه افزود: ما به دانشجو نحوه مذاکره با یک صنعت در خصوص نوآوری خود را آموزش داده و او را در مسیر صحیح هدایت میکنیم تا از آن نوآوری حمایت شود.
وی در ادامه سخنان خود گفت: زمانی که نمایشگاهی از مجموعهای از این نوآوریها تشکیل شود، دولت صنایعی را برای بازدید آورده تا بتوانند با یکدیگر همکاری کنند که البته این روند بسیار محافظه کارانه صورت گرفته تا بتوانند از آن نوآوری حمایت کنند.
پروفسور اسماعیل در خصوص نحوه حمایت دانشگاه گفت: دانشگاه این امکان را میدهد تا با حمایت خود، دانشجو بتواند شرکتی را به ثبت برساند که از جمله این حمایتها پرداخت یک سال حقوق به دانشجو است.
وی در خصوص خط مشی که دانشگاه برای معرفی این بخش انجام داده خاطرنشان کرد: فرصت های مطالعاتی خوبی برای شرکت ها در نظر گرفته شده است و در واقع در این شرکت ها،مخترعان،اهداف و فعالیت شرکت دائم مورد ارزیابی قرار میگیرد.
پروفسور اسماعیل تصریح کرد: در هرموردی از تولیدات که تجاری سازی صورت میگیرد ما باید این محصول را بفروشیم که معمولا برای فروش ،۹۰درصد سود در اختیار مخترع و تنها ده درصد به دانشگاه اختصاص می یابد.
وی در خصوص این آژانس گفت:در حوزه تجاری سازی آژانس mtdc یا همان شرکت توسعه فناوری مالزی وجود دارد که اگر کسی بخواهد در حوزه دستاوردهای فناورانه تجاری سازی کاری انجام دهد حتما سراغ این آژانس خواهد رفت.
پروفسور اسماعیل گفت: هدف از تاسیس مراکز پارک علم و فناوری در واقع کمک به دستاوردهای نمونه و ایجاد کارآفرینی و قصد کارآفرینانه است.
وی در ادامه تعدادی از این شرکتها را به همراه نوع فعالیت خود در مالزی به صورت پاورپوینت به حاضران معرفی کرد.
پروفسور اسماعیل در بخش دیگری از سخنان خود به ارتباط بین صنعت و دانشگاه اشاره کرد و گفت: ما فاصله زیادی بین صنعت و دانشگاه داریم و اتفاق خوبی که در دانشگاه مالزی شاهد آن بودیم تشکیل جلساتی با حضور برخی از این صنایع است.
وی در ادامه افزود: در این جلسات، مدیران صنایع مشکلات را به محققان عنوان کرده که به صورت طرح موضوع تحقیقاتی به دانشگاه ها ارائه میشود.
پروفسور اسماعیل گفت: دانشجویان مقطع دکتری که در کشور مالزی تحصیل میکنند بهتر است بعد از پایان تحصیلات خود کشور راترک نکرده و ضمن حمایت دولت در مالزی بمانند تا با توجه به دانش کسب کرده و تکنولوژی فرا گرفته بتوانند مشکلات دولت را حل کنند.
در پایان این نشست، تعدادی از استادان و مدعوین سوالات و ایدههای خود را مطرح کرده و پروفسور کاماریه اسماعیل به آنها پاسخ داد.
منبع: ایسنا
