توریست مالزی
۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۸
توریست مالزی – در بسیاری از کشورها دستفروشی پدیدهای فراگیر بوده و رویکردهای متفاوتی در مواجهه با این امر از سوی سیاستگذاران اتخاذ شده است.
اصطلاح «دستفروش» به شخصی اطلاق میشود که کالاها و خدماتی را به عموم ارائه میدهد، بدون آنکه در فروشگاه یا مکان ثابتی مستقر باشد. دستفروش در غرفه ثابت یا قابل حمل خود بهصورت موقتی به عرضه کالاها و خدمات میپردازدو این افراد غالبا فضاهایی را در پیادهروها یا سایر امکان عمومی یا خصوصی اشغال میکنند یا محصولات خود را بر روی سبد، گاری یا موتور از جایی به جای دیگر منتقل میکنند.
یکی از تجربههای موفق آسیا در زمینه دستفروشی، شهر کوالالامپور مالزی است. یکی از ویژگیهای قابل توجه مالزی این است که از معدود کشورهای آسیاسی است که در آن چندین شکل از شناسایی فروشندگان خیابانی وجود دارد.
در سال ۱۹۹۰ مالزی یک سیاست ملی در مورد فروشندگان دستفروش اتخاذ کرد، سیاست پیش گفته طرحی جامع برای حل مشکلات اقتصادی و اجتماعی دستفروشان خیابانی، شامل برگزاری دورههای آموزشی برای دستفروشان به منظور بهبود توانمندیهای کسب و کاری آنها بود.
مقررات و کنترل فروشندگان خیابانی در سال ۱۹۸۶ تحتنظر «بخش معاملهگران و خردهفروشان» قرار گرفت. اهداف این بخش عبارت بودند از توسعه، نوسازی و مدیریت فروشندگان خیابانی با هدف ایجاد شهری زیبا، پاک و سالم برای مردم محلی و نیز گردشگران.
از آنجا که دولت دستفروشان دارای مجوز را حمایت و تامین مالی کرده است، این افراد به اعتبارات نهادی دسترسی دارند. از سوی دیگر، برنامههای آموزشی منظم برای فروشندگان خیابانی برگزار میشود و به آنها سلامت و بهداشت، مهارتهای کسب و کار، حساب و مواردی از این دست آموزش داده میشود.
بخش معاملهگران و خردهفروشان با همکاری سازمانهای غیردولتی و مردمنهاد چنین برنامههایی را سازماندهی میکنند.
منبع: ایران اکونا
اصطلاح «دستفروش» به شخصی اطلاق میشود که کالاها و خدماتی را به عموم ارائه میدهد، بدون آنکه در فروشگاه یا مکان ثابتی مستقر باشد. دستفروش در غرفه ثابت یا قابل حمل خود بهصورت موقتی به عرضه کالاها و خدمات میپردازدو این افراد غالبا فضاهایی را در پیادهروها یا سایر امکان عمومی یا خصوصی اشغال میکنند یا محصولات خود را بر روی سبد، گاری یا موتور از جایی به جای دیگر منتقل میکنند.
یکی از تجربههای موفق آسیا در زمینه دستفروشی، شهر کوالالامپور مالزی است. یکی از ویژگیهای قابل توجه مالزی این است که از معدود کشورهای آسیاسی است که در آن چندین شکل از شناسایی فروشندگان خیابانی وجود دارد.
در سال ۱۹۹۰ مالزی یک سیاست ملی در مورد فروشندگان دستفروش اتخاذ کرد، سیاست پیش گفته طرحی جامع برای حل مشکلات اقتصادی و اجتماعی دستفروشان خیابانی، شامل برگزاری دورههای آموزشی برای دستفروشان به منظور بهبود توانمندیهای کسب و کاری آنها بود.
مقررات و کنترل فروشندگان خیابانی در سال ۱۹۸۶ تحتنظر «بخش معاملهگران و خردهفروشان» قرار گرفت. اهداف این بخش عبارت بودند از توسعه، نوسازی و مدیریت فروشندگان خیابانی با هدف ایجاد شهری زیبا، پاک و سالم برای مردم محلی و نیز گردشگران.
از آنجا که دولت دستفروشان دارای مجوز را حمایت و تامین مالی کرده است، این افراد به اعتبارات نهادی دسترسی دارند. از سوی دیگر، برنامههای آموزشی منظم برای فروشندگان خیابانی برگزار میشود و به آنها سلامت و بهداشت، مهارتهای کسب و کار، حساب و مواردی از این دست آموزش داده میشود.
بخش معاملهگران و خردهفروشان با همکاری سازمانهای غیردولتی و مردمنهاد چنین برنامههایی را سازماندهی میکنند.
منبع: ایران اکونا
