توریست مالزی
۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
توریست مالزی – گروهی از پزشکان داوطلب در مالزی با حضور شبانه در خیابانها و کوچههای مناطق چاوکیت و لورونگ حاجی تایب، خدمات درمانی رایگان به افراد بیخانمان ارائه میدهند.
به گزارش نیواستریتس تایمز، این گروه ۱۱ نفره که با نام «دکتر جالانان» یا «پزشکان خیابانی» شناخته میشود، تحت هدایت سرگرد بازنشسته دکتر علیفرحان فعالیت میکند و هر شب از ساعت ۱۰ شب تا ۳ بامداد به درمان بیماران میپردازد.
به گفته دکتر علیفرحان، این تیم هر شب دستکم به ۶۰ بیمار رسیدگی میکند؛ افرادی که اغلب از زخمهای درماننشده، تبهای طولانی، اسهال و بیماری دیابت رنج میبرند و توانایی مراجعه به مراکز درمانی را ندارند. او گفت تجربه فعالیت در نیروهای مسلح و حضور در مناطق دورافتاده و روستاهای بومی، الهامبخش راهاندازی این طرح بوده است. این فعالیت از ژوئیه سال گذشته و پس از همکاری با سازمان مردمنهاد «فود فور گلندانگان» آغاز شد؛ نهادی که برای برنامههای حمایتی خود به پزشکان داوطلب نیاز داشت.
یکی از بیماران دائمی این گروه مردی بیخانمان به نام «ابنگ موس» است که از زخم شدید دیابتی در پا رنج میبرد. اعضای گروه هر هفته زخمهای او را پاکسازی و روند درمانش را پیگیری میکنند و هزینه برخی داروها را شخصاً پرداخت میکنند. دکتر علیفرحان گفت بسیاری از مشکلات جسمی بیخانمانها به دلیل شرایط محیطی و تغذیه نامناسب ایجاد میشود. به گفته او، گاهی غذاهای اهدایی فاسد شدهاند اما این افراد به دلیل نداشتن امکانات نگهداری غذا ناچار به مصرف آن هستند.
او افزود مهمترین چالش، جلب اعتماد افراد بیخانمان است؛ زیرا بسیاری از آنها در ابتدا تمایلی به بیان مشکلات روحی و شخصی خود ندارند. به گفته این پزشک، بسیاری از بیخانمانها علاوه بر مشکلات جسمی، با اضطراب، افسردگی، بیخوابی و فشارهای روحی نیز روبهرو هستند و به همین دلیل همدلی و گفتوگو بخش مهمی از روند درمان آنها به شمار میرود.
به گزارش نیواستریتس تایمز، این گروه ۱۱ نفره که با نام «دکتر جالانان» یا «پزشکان خیابانی» شناخته میشود، تحت هدایت سرگرد بازنشسته دکتر علیفرحان فعالیت میکند و هر شب از ساعت ۱۰ شب تا ۳ بامداد به درمان بیماران میپردازد.
به گفته دکتر علیفرحان، این تیم هر شب دستکم به ۶۰ بیمار رسیدگی میکند؛ افرادی که اغلب از زخمهای درماننشده، تبهای طولانی، اسهال و بیماری دیابت رنج میبرند و توانایی مراجعه به مراکز درمانی را ندارند. او گفت تجربه فعالیت در نیروهای مسلح و حضور در مناطق دورافتاده و روستاهای بومی، الهامبخش راهاندازی این طرح بوده است. این فعالیت از ژوئیه سال گذشته و پس از همکاری با سازمان مردمنهاد «فود فور گلندانگان» آغاز شد؛ نهادی که برای برنامههای حمایتی خود به پزشکان داوطلب نیاز داشت.
یکی از بیماران دائمی این گروه مردی بیخانمان به نام «ابنگ موس» است که از زخم شدید دیابتی در پا رنج میبرد. اعضای گروه هر هفته زخمهای او را پاکسازی و روند درمانش را پیگیری میکنند و هزینه برخی داروها را شخصاً پرداخت میکنند. دکتر علیفرحان گفت بسیاری از مشکلات جسمی بیخانمانها به دلیل شرایط محیطی و تغذیه نامناسب ایجاد میشود. به گفته او، گاهی غذاهای اهدایی فاسد شدهاند اما این افراد به دلیل نداشتن امکانات نگهداری غذا ناچار به مصرف آن هستند.
او افزود مهمترین چالش، جلب اعتماد افراد بیخانمان است؛ زیرا بسیاری از آنها در ابتدا تمایلی به بیان مشکلات روحی و شخصی خود ندارند. به گفته این پزشک، بسیاری از بیخانمانها علاوه بر مشکلات جسمی، با اضطراب، افسردگی، بیخوابی و فشارهای روحی نیز روبهرو هستند و به همین دلیل همدلی و گفتوگو بخش مهمی از روند درمان آنها به شمار میرود.
