توریست مالزی
۱۹ دی ۱۴۰۴
توریست مالزی – ساکنان شهر کلانگ پس از وقوع چندین مورد تیراندازی، با موج تازهای از نگرانی درباره گانگستریسم، امنیت عمومی و افزایش نفوذ باندهای تبهکار روبهرو شدهاند و بسیاری از آنان در وضعیت ترس و اضطراب زندگی میکنند.
به گزارش نیواستریتس تایمز، چارلز سانتیاگو، نماینده پیشین پارلمان کلانگ، گفت موج اخیر تیراندازیها باعث نگرانی عمیق مردم شده و ساکنان اکنون نهتنها در شب، بلکه حتی در طول روز نیز از ترک خانههای خود هراس دارند. او گفت: «زندگی در ترس کاملاً محسوس است. فقط شبها نیست؛ حتی در روز هم مردم میترسند از خانه بیرون بروند.» وی افزود نگرانی درباره سرقتهای خیابانی، کیفقاپی و جرایم خشونتآمیز به بخشی از زندگی روزمره در کلانگ تبدیل شده است.
آخرین حادثه تیراندازی بامداد سه شنبه رخ داد؛ جایی که دو موتورسوار یک مرد ۴۳ ساله را در تامان وانگسا به ضرب گلوله کشتند. تاکنون هیچ مظنونی در این پرونده بازداشت نشده است.
سانتیاگو با اشاره به اینکه خشونت در کلانگ پدیدهای تازه نیست، وضعیت کنونی را با اوایل دهه ۲۰۰۰ مقایسه کرد؛ دورانی که گانگستریسم بهطور گسترده رواج داشت. او گفت تیراندازیهای اخیر نشاندهنده تشدید دوباره درگیریها، احتمالاً ناشی از جنگهای قلمرویی باندها و تسویهحسابهای قدیمی است. به گفته وی، چندین باند شناختهشده که با شمارههایی مشخص میشوند، در این خشونتها نقش دارند. او گفت: «همه این شمارهها وجود دارند؛ ۰۸، ۲۴، ۳۶. این باندها فعالاند و بر سر قلمرو و نفوذ با یکدیگر میجنگند.»
سانتیاگو افزود نگرانی عمیقتر، جذب تدریجی پسران نوجوان به باندهای تبهکاری است. به گفته او، «مسئله اصلی این نیست که این افراد همدیگر را میکشند؛ مسئله بزرگتر تعداد پسران نوجوانی است که به باندها میپیوندند. جذب نیرو از داخل مدارس آغاز شده است.» وی گفت معلمان، مشاوران و مسئولان راهنمایی شغلی از این موضوع آگاه هستند و این مشکل زمانی تشدید میشود که دانشآموزان ترک تحصیل میکنند و گانگستریسم را تنها مسیر پیش روی خود میبینند.
سانتیاگو همچنین نسبت به دسترسی آسان به سلاح گرم، بهویژه در کلانگ که یک شهر بندری راهبردی است، ابراز نگرانی کرد. او گفت: «دسترسی به سلاحها امروز بسیار آسانتر شده است. کلانگ یک شهر بندری است. اینکه از طریق قاچاق یا مسیرهای دیگر باشد را نمیدانم، اما اسلحه بهراحتی در دسترس است.» وی تأکید کرد که برخورد صرفاً انتظامی برای حل این مشکل کافی نیست و هشدار داد اقدام پلیسی بدون مداخله اجتماعی، تنها آرامشی موقت ایجاد میکند. او گفت: «آنها را بازداشت میکنید، یک ماه دور نگه میدارید و ماه بعد همه چیز دوباره شروع میشود.»
به گفته سانتیاگو، ریشه اصلی مشکل در نظام آموزشی نهفته است؛ جایی که دانشآموزان آسیبپذیر بدون حمایت و هدایت رها میشوند. او افزود: «مدرسه جایی است که مشکل از آنجا آغاز میشود. این بچهها درس نمیخوانند، ترک تحصیل میکنند و هیچ مسیر، تشویق یا جهتدهی مشخصی برای آیندهشان وجود ندارد.» وی تأکید کرد برنامههای منظم پس از مدرسه، نظارت، حمایت غذایی و فعالیتهای فوقبرنامه تا ساعات عصر میتواند مانع جذب نوجوانان به شبکههای مجرمانه شود، بهویژه در شرایطی که بسیاری از والدین شاغل هستند و امکان نظارت مستقیم بر فرزندان خود را ندارند.
سانتیاگو خواستار تقویت پلیس جامعهمحور و افزایش حضور محسوس نیروهای پلیس شد و گفت کاهش گشتهای پلیس به افزایش ترس عمومی دامن زده است. او گفت: «دیگر پلیس را در خیابانها نمیبینم. قبلاً گشتها وجود داشت و همین حضور باعث کاهش ترس میشد.» او همچنین بر لزوم همکاری نزدیکتر میان پلیس، انجمنهای ساکنان و گروههای محلی تأکید کرد و افزود نیروهای انتظامی از هویت چهرههای اصلی جرایم آگاه هستند.
سانتیاگو گفت: «پلیس میداند سرکردههای باندها چه کسانی هستند و چه اتفاقی در حال رخ دادن است. اما تا زمانی که به ریشههای مشکل در مدرسه، در جامعه و از طریق ایجاد مسیرهای واقعی برای این جوانان پرداخته نشود، این مشکل هرگز پایان نخواهد یافت.» در همین حال، انجمنهای ساکنان در کلانگ پس از افزایش نگرانیها، سطح هوشیاری خود را بالا بردهاند. یکی از اعضای کمیته انجمن ساکنان بوکیت کوتا راجا که تنها با نام لی معرفی شد، گفت مردم چارهای جز زندگی با ترس ندارند.
به گفته لی، ساکنان مراقب یکدیگر هستند و در صورت مشاهده افراد ناآشنا احتیاط بیشتری به خرج میدهند، زیرا بیشتر اهالی محله یکدیگر را بهخوبی میشناسند. وی افزود ساکنان از یک گروه واتساپ محلی برای بهاشتراکگذاری اطلاعات درباره افراد یا فعالیتهای مشکوک و اطلاعرسانی سریع به یکدیگر استفاده میکنند. او با اذعان به افزایش تیراندازیها در کلانگ گفت منطقه بوکیت کوتا راجا مستقیماً تحت تأثیر قرار نگرفته، اما نبود حضور محسوس پلیس را یکی از عوامل تشدید نگرانی عمومی دانست.
به گزارش نیواستریتس تایمز، چارلز سانتیاگو، نماینده پیشین پارلمان کلانگ، گفت موج اخیر تیراندازیها باعث نگرانی عمیق مردم شده و ساکنان اکنون نهتنها در شب، بلکه حتی در طول روز نیز از ترک خانههای خود هراس دارند. او گفت: «زندگی در ترس کاملاً محسوس است. فقط شبها نیست؛ حتی در روز هم مردم میترسند از خانه بیرون بروند.» وی افزود نگرانی درباره سرقتهای خیابانی، کیفقاپی و جرایم خشونتآمیز به بخشی از زندگی روزمره در کلانگ تبدیل شده است.
آخرین حادثه تیراندازی بامداد سه شنبه رخ داد؛ جایی که دو موتورسوار یک مرد ۴۳ ساله را در تامان وانگسا به ضرب گلوله کشتند. تاکنون هیچ مظنونی در این پرونده بازداشت نشده است.
سانتیاگو با اشاره به اینکه خشونت در کلانگ پدیدهای تازه نیست، وضعیت کنونی را با اوایل دهه ۲۰۰۰ مقایسه کرد؛ دورانی که گانگستریسم بهطور گسترده رواج داشت. او گفت تیراندازیهای اخیر نشاندهنده تشدید دوباره درگیریها، احتمالاً ناشی از جنگهای قلمرویی باندها و تسویهحسابهای قدیمی است. به گفته وی، چندین باند شناختهشده که با شمارههایی مشخص میشوند، در این خشونتها نقش دارند. او گفت: «همه این شمارهها وجود دارند؛ ۰۸، ۲۴، ۳۶. این باندها فعالاند و بر سر قلمرو و نفوذ با یکدیگر میجنگند.»
سانتیاگو افزود نگرانی عمیقتر، جذب تدریجی پسران نوجوان به باندهای تبهکاری است. به گفته او، «مسئله اصلی این نیست که این افراد همدیگر را میکشند؛ مسئله بزرگتر تعداد پسران نوجوانی است که به باندها میپیوندند. جذب نیرو از داخل مدارس آغاز شده است.» وی گفت معلمان، مشاوران و مسئولان راهنمایی شغلی از این موضوع آگاه هستند و این مشکل زمانی تشدید میشود که دانشآموزان ترک تحصیل میکنند و گانگستریسم را تنها مسیر پیش روی خود میبینند.
سانتیاگو همچنین نسبت به دسترسی آسان به سلاح گرم، بهویژه در کلانگ که یک شهر بندری راهبردی است، ابراز نگرانی کرد. او گفت: «دسترسی به سلاحها امروز بسیار آسانتر شده است. کلانگ یک شهر بندری است. اینکه از طریق قاچاق یا مسیرهای دیگر باشد را نمیدانم، اما اسلحه بهراحتی در دسترس است.» وی تأکید کرد که برخورد صرفاً انتظامی برای حل این مشکل کافی نیست و هشدار داد اقدام پلیسی بدون مداخله اجتماعی، تنها آرامشی موقت ایجاد میکند. او گفت: «آنها را بازداشت میکنید، یک ماه دور نگه میدارید و ماه بعد همه چیز دوباره شروع میشود.»
به گفته سانتیاگو، ریشه اصلی مشکل در نظام آموزشی نهفته است؛ جایی که دانشآموزان آسیبپذیر بدون حمایت و هدایت رها میشوند. او افزود: «مدرسه جایی است که مشکل از آنجا آغاز میشود. این بچهها درس نمیخوانند، ترک تحصیل میکنند و هیچ مسیر، تشویق یا جهتدهی مشخصی برای آیندهشان وجود ندارد.» وی تأکید کرد برنامههای منظم پس از مدرسه، نظارت، حمایت غذایی و فعالیتهای فوقبرنامه تا ساعات عصر میتواند مانع جذب نوجوانان به شبکههای مجرمانه شود، بهویژه در شرایطی که بسیاری از والدین شاغل هستند و امکان نظارت مستقیم بر فرزندان خود را ندارند.
سانتیاگو خواستار تقویت پلیس جامعهمحور و افزایش حضور محسوس نیروهای پلیس شد و گفت کاهش گشتهای پلیس به افزایش ترس عمومی دامن زده است. او گفت: «دیگر پلیس را در خیابانها نمیبینم. قبلاً گشتها وجود داشت و همین حضور باعث کاهش ترس میشد.» او همچنین بر لزوم همکاری نزدیکتر میان پلیس، انجمنهای ساکنان و گروههای محلی تأکید کرد و افزود نیروهای انتظامی از هویت چهرههای اصلی جرایم آگاه هستند.
سانتیاگو گفت: «پلیس میداند سرکردههای باندها چه کسانی هستند و چه اتفاقی در حال رخ دادن است. اما تا زمانی که به ریشههای مشکل در مدرسه، در جامعه و از طریق ایجاد مسیرهای واقعی برای این جوانان پرداخته نشود، این مشکل هرگز پایان نخواهد یافت.» در همین حال، انجمنهای ساکنان در کلانگ پس از افزایش نگرانیها، سطح هوشیاری خود را بالا بردهاند. یکی از اعضای کمیته انجمن ساکنان بوکیت کوتا راجا که تنها با نام لی معرفی شد، گفت مردم چارهای جز زندگی با ترس ندارند.
به گفته لی، ساکنان مراقب یکدیگر هستند و در صورت مشاهده افراد ناآشنا احتیاط بیشتری به خرج میدهند، زیرا بیشتر اهالی محله یکدیگر را بهخوبی میشناسند. وی افزود ساکنان از یک گروه واتساپ محلی برای بهاشتراکگذاری اطلاعات درباره افراد یا فعالیتهای مشکوک و اطلاعرسانی سریع به یکدیگر استفاده میکنند. او با اذعان به افزایش تیراندازیها در کلانگ گفت منطقه بوکیت کوتا راجا مستقیماً تحت تأثیر قرار نگرفته، اما نبود حضور محسوس پلیس را یکی از عوامل تشدید نگرانی عمومی دانست.
