توریست مالزی
۷ تیر ۱۴۰۱
توریست مالزی – طی یک دهه تعداد مدرسههای ایرانی وابسته به وزارت آموزش پرورش در خارج تقریبا به نصف کاهش یافته است. به گفته یک مقام مسئول از سال ۱۳۹۷ آزمون اعزام معلم به خارج برگزار نشده و گمان نمیرود سال آینده هم برگزار شود.
به گزارش دویچه وله، استقبال از مدرسههای ایرانی در خارج از کشور که زیر نظر وزارت آموزش و پرورش اداره میشوند به شدت کاهش یافته و این روند همچنان ادامه دارد. ابوالفضل کمالی، معاون مرکز امور بینالملل و مدارس خارج از کشور وزارت آموزش و پرورش میگوید “افت شدید دانشآموز” یکی از علتهای اصلی کاهش اعزام معلم به خارج است. کمالی به خبرگزاری ایلنا گفته آخرین آزمون اعزام معلم به خارج سال ۱۳۹۷ برگزار شده و او گمان نمیکند که سال آینده نیز این آزمون برگزار شود.
به گفته کمالی حدود ۱۱ سال پیش تعداد دانشآموزانی که در مدارس خارج از کشور آموزش و پرورش تحصیل میکردند به ۴۰ هزار نفر میرسید و این تعداد اکنون به هشت هزار و ۶۰۰ نفر کاهش یافته است. بر پایه آمار رسمی وزارت آموزش و پرورش یک دهه پیش تعداد مدرسههای وابسته به این وزارتخانه در ۸۰ کشور جهان ۱۴۰ واحد بود که اکنون به ۷۶ واحد تقلیل یافته است.
ظاهرا تمایل شهروندان ایرانی مقیم خارج به تحصیل فرزندانشان در مدرسههای تحت نظارت سیستم آموزشی جمهوری اسلامی به علتهای متفاوتی مدام رو به کاهش است. این مسئله هم در تعطیلی حدود نیمی از مراکز آموزشی ایرانی در خارج خود را نشان میدهد، هم در کاهش چشمگیر اعزام معلم جدید.
معاون مرکز بینالملل وزارت آموزش و پرورش با اشاره به این که تا یک دهه پیش سالی ۶۰۰ معلم به خارج اعزام میشد گفت: این آمار اکنون به ۳۰ نفر در سال کاهش یافته که حدود یک بیستم یا پنج درصد اعزامیهای آن زمان است. کمبود بودجه، تنگناهای مالی و ارزی و روابط پرتنش جمهوری اسلامی با اغلب کشورها، از جمله کشورهای همسایه از دیگر مسائلی هستند که در کاهش اعزام معلم نقش داشتهاند.
وی گفت: «ما سال ۱۳۹۷ آخرین آزمون را برگزار کردیم و نزدیک به ۳۰۰ نفر را پذیرفتیم و از این تعداد تنها توانستهایم حدود ۱۰۰ نفر را اعزام کنیم و تقریبا نزدیک به ۱۹۰ تا ۲۰۰ نفر از سال ۹۷ باقی ماندهاند که نتوانستیم اعزامشان کنیم و مقصر همکاران ما نیستند، بلکه نیازهای ماست.» حدود ۱۵ تا ۲۰ نفر هم از سال ۱۳۹۱ ماندهاند که اعزام آنها ممکن نشده و با احتساب آنها و ظرفیتهای کنونی، فرستادن معلمان آماده اعزام به خارج پنج تا شش سال طول میکشد.
این مقام وزارت آموزش و پرورش میگوید از دو سال و نیم پیش برای برخی معلمان آماده اعزام از کشورهای حوزه خلیج فارس تقاضای ویزا شده اما هنوز پاسخی ندادهاند و برخی کشورهای دیگر هم هستند که صدور ویزای آنها یک سال طول میکشد. کمبود منابع ارزی باعث شد که در سالهای گذشته طرحی برای پرداخت حقوق ریالی به معلمان در خارج کشور در دستور کار قرار گرفت که از جمله شامل کارمندان آموزش و پرورش میشد که به دلایلی ساکن خارج شدهاند.
کمالی میگوید از طرح پرداخت حقوق ریالی استقبال هم شد “اما بعد تصمیم گرفتند این طرح هم برداشته شود”. او درباره علت برداشته شدن این طرح توضیح بیشتری نداد. به نظر میرسد در کنار تمام مشکلات ارزی، ویزا و امثال آن، کاهش مشهود استقبال ایرانیان از مدارس خارج کشور به استانداردهای ضعیف و کیفیت نازل سطح آموزش در مدرسههای ایرانی خارج از کشور هم ارتباط داشته باشد.
معاون مرکز امور بینالملل و مدارس خارج از کشور میگوید با وجود تلاش آموزش و پرورش برای اعزام معلمان “قوی” به خارج “میبینیم مدارس ما توقع ارباب رجوع را برآورده نمیکنند”.
به گزارش دویچه وله، استقبال از مدرسههای ایرانی در خارج از کشور که زیر نظر وزارت آموزش و پرورش اداره میشوند به شدت کاهش یافته و این روند همچنان ادامه دارد. ابوالفضل کمالی، معاون مرکز امور بینالملل و مدارس خارج از کشور وزارت آموزش و پرورش میگوید “افت شدید دانشآموز” یکی از علتهای اصلی کاهش اعزام معلم به خارج است. کمالی به خبرگزاری ایلنا گفته آخرین آزمون اعزام معلم به خارج سال ۱۳۹۷ برگزار شده و او گمان نمیکند که سال آینده نیز این آزمون برگزار شود.
به گفته کمالی حدود ۱۱ سال پیش تعداد دانشآموزانی که در مدارس خارج از کشور آموزش و پرورش تحصیل میکردند به ۴۰ هزار نفر میرسید و این تعداد اکنون به هشت هزار و ۶۰۰ نفر کاهش یافته است. بر پایه آمار رسمی وزارت آموزش و پرورش یک دهه پیش تعداد مدرسههای وابسته به این وزارتخانه در ۸۰ کشور جهان ۱۴۰ واحد بود که اکنون به ۷۶ واحد تقلیل یافته است.
ظاهرا تمایل شهروندان ایرانی مقیم خارج به تحصیل فرزندانشان در مدرسههای تحت نظارت سیستم آموزشی جمهوری اسلامی به علتهای متفاوتی مدام رو به کاهش است. این مسئله هم در تعطیلی حدود نیمی از مراکز آموزشی ایرانی در خارج خود را نشان میدهد، هم در کاهش چشمگیر اعزام معلم جدید.
معاون مرکز بینالملل وزارت آموزش و پرورش با اشاره به این که تا یک دهه پیش سالی ۶۰۰ معلم به خارج اعزام میشد گفت: این آمار اکنون به ۳۰ نفر در سال کاهش یافته که حدود یک بیستم یا پنج درصد اعزامیهای آن زمان است. کمبود بودجه، تنگناهای مالی و ارزی و روابط پرتنش جمهوری اسلامی با اغلب کشورها، از جمله کشورهای همسایه از دیگر مسائلی هستند که در کاهش اعزام معلم نقش داشتهاند.
وی گفت: «ما سال ۱۳۹۷ آخرین آزمون را برگزار کردیم و نزدیک به ۳۰۰ نفر را پذیرفتیم و از این تعداد تنها توانستهایم حدود ۱۰۰ نفر را اعزام کنیم و تقریبا نزدیک به ۱۹۰ تا ۲۰۰ نفر از سال ۹۷ باقی ماندهاند که نتوانستیم اعزامشان کنیم و مقصر همکاران ما نیستند، بلکه نیازهای ماست.» حدود ۱۵ تا ۲۰ نفر هم از سال ۱۳۹۱ ماندهاند که اعزام آنها ممکن نشده و با احتساب آنها و ظرفیتهای کنونی، فرستادن معلمان آماده اعزام به خارج پنج تا شش سال طول میکشد.
این مقام وزارت آموزش و پرورش میگوید از دو سال و نیم پیش برای برخی معلمان آماده اعزام از کشورهای حوزه خلیج فارس تقاضای ویزا شده اما هنوز پاسخی ندادهاند و برخی کشورهای دیگر هم هستند که صدور ویزای آنها یک سال طول میکشد. کمبود منابع ارزی باعث شد که در سالهای گذشته طرحی برای پرداخت حقوق ریالی به معلمان در خارج کشور در دستور کار قرار گرفت که از جمله شامل کارمندان آموزش و پرورش میشد که به دلایلی ساکن خارج شدهاند.
کمالی میگوید از طرح پرداخت حقوق ریالی استقبال هم شد “اما بعد تصمیم گرفتند این طرح هم برداشته شود”. او درباره علت برداشته شدن این طرح توضیح بیشتری نداد. به نظر میرسد در کنار تمام مشکلات ارزی، ویزا و امثال آن، کاهش مشهود استقبال ایرانیان از مدارس خارج کشور به استانداردهای ضعیف و کیفیت نازل سطح آموزش در مدرسههای ایرانی خارج از کشور هم ارتباط داشته باشد.
معاون مرکز امور بینالملل و مدارس خارج از کشور میگوید با وجود تلاش آموزش و پرورش برای اعزام معلمان “قوی” به خارج “میبینیم مدارس ما توقع ارباب رجوع را برآورده نمیکنند”.
