توریست مالزی
۲۲ بهمن ۱۳۹۷
توریست مالزی – تعداد تابوتهای حاوی اجساد کارگران مهاجر در مالزی شرم آور است. در هر روز از سال ۲۰۱۸ یک کارگر نپالی در مالزی جان خود را از دست داده است. به گزارش این آمار به همان وخامت سال ۲۰۱۷ است که در آن ۳۶۴ کارگر نپالی در مالزی جان سپردند.
در گزارش سازمان جهانی کار در سال ۲۰۱۶، مالزی بالاترین رتبه را در مرگ کارگران نپالی در جهان داشته است. بعد از مالزی، عربستان سعودی و قطر در رتبه های بعدی قرار گرفته اند.
علت مرگ بسیاری از کارگران نپالی از سوی پزشکی قانونی “نامعلوم” اعلام می شود و در بسیاری موارد، سکته و ایست قلبی به عنوان علت مرگ قلمداد شده است. این مرگ و میرها از سوی گروههای حقوق بشر در نپال مشکوک دانسته شده و آنها صداقت و درستی نظر پزشکی قانونی مالزی را زیر سوال بردهاند. آنان پرسیدهاند چرا این همه کارگر نپالی که از نظر جسمی سالم بودهاند، به این شکل جان خود را از دست دادهاند. آنان بر این باورند که کارفرمایان مالزیایی علت مرگ این کارگران را به جای حوادث کارگاهی، سکته، ایست قلبی یا نامعلوم اعلام کردهاند تا از پرداخت دیه و غرامتهای بیمه به خانوادههای قربانیان بگریزند.
ممکن است سکته و ایست قلبی مربوط به شرایط محیط کار باشد، مانند استرس، اضافهکاری یا سروکار داشتن با مواد سمی. به دلیل کمبود تحقیقات در این باره، اطلاعات موثقی وجود ندارد.
گزارش سازمان جهانی کار، همچنین به تعداد زیاد خودکشی کارگران نپالی در مالزی اشاره می کند. هنگامی که این کارگران با مشکلی روبرو میشوند، هیچ مرجعی برای دادخواهی آنان وجود ندارد. در بسیاری از موارد، کارگرانی که کوشیدهاند به شرایط ناامن محیط کار اعتراض کنند، دستگیر یا دیپورت شدهاند.
شرایط رقت بار کارگران خارجی در مالزی در رسانههای انگلستان نیز خبرساز شده است. گاردین در دسامبر ۲۰۱۸ گزارش داد که کارگران خارجی در مالزی به شیوهی بردهداری نوین گرفتار شدهاند. حقوق ناچیز آنان گرو نگه داشته میشود، آنان را وادار به گرفتن وام و بدهکار شدن میکنند و اضافهکاری اجباری در کارگاههای به آنان تحمیل می شود که گاهی درجه حرارت برخی نقاط آنها به ۷۰ درجه سانتیگراد می رسد. خوابگاههای آنان در شرایط ناگوار و مملو از جمعیت است. یکی از این کارخانهها در چنین شرایطی برای سازمان بهداشت ملی انگلستان محصول تولید میکند.
گفتنی است که دولت ماهاتیرمحمد اعلام کرده که با اصلاح قوانین کار می کوشد از حقوق همه کارگران بومی و خارجی پاسداری کند و قوانینی را که برخی از آنها مربوط به دهه ۱۹۵۰ است، اصلاح نماید.
در گزارش سازمان جهانی کار در سال ۲۰۱۶، مالزی بالاترین رتبه را در مرگ کارگران نپالی در جهان داشته است. بعد از مالزی، عربستان سعودی و قطر در رتبه های بعدی قرار گرفته اند.
علت مرگ بسیاری از کارگران نپالی از سوی پزشکی قانونی “نامعلوم” اعلام می شود و در بسیاری موارد، سکته و ایست قلبی به عنوان علت مرگ قلمداد شده است. این مرگ و میرها از سوی گروههای حقوق بشر در نپال مشکوک دانسته شده و آنها صداقت و درستی نظر پزشکی قانونی مالزی را زیر سوال بردهاند. آنان پرسیدهاند چرا این همه کارگر نپالی که از نظر جسمی سالم بودهاند، به این شکل جان خود را از دست دادهاند. آنان بر این باورند که کارفرمایان مالزیایی علت مرگ این کارگران را به جای حوادث کارگاهی، سکته، ایست قلبی یا نامعلوم اعلام کردهاند تا از پرداخت دیه و غرامتهای بیمه به خانوادههای قربانیان بگریزند.
ممکن است سکته و ایست قلبی مربوط به شرایط محیط کار باشد، مانند استرس، اضافهکاری یا سروکار داشتن با مواد سمی. به دلیل کمبود تحقیقات در این باره، اطلاعات موثقی وجود ندارد.
گزارش سازمان جهانی کار، همچنین به تعداد زیاد خودکشی کارگران نپالی در مالزی اشاره می کند. هنگامی که این کارگران با مشکلی روبرو میشوند، هیچ مرجعی برای دادخواهی آنان وجود ندارد. در بسیاری از موارد، کارگرانی که کوشیدهاند به شرایط ناامن محیط کار اعتراض کنند، دستگیر یا دیپورت شدهاند.
شرایط رقت بار کارگران خارجی در مالزی در رسانههای انگلستان نیز خبرساز شده است. گاردین در دسامبر ۲۰۱۸ گزارش داد که کارگران خارجی در مالزی به شیوهی بردهداری نوین گرفتار شدهاند. حقوق ناچیز آنان گرو نگه داشته میشود، آنان را وادار به گرفتن وام و بدهکار شدن میکنند و اضافهکاری اجباری در کارگاههای به آنان تحمیل می شود که گاهی درجه حرارت برخی نقاط آنها به ۷۰ درجه سانتیگراد می رسد. خوابگاههای آنان در شرایط ناگوار و مملو از جمعیت است. یکی از این کارخانهها در چنین شرایطی برای سازمان بهداشت ملی انگلستان محصول تولید میکند.
گفتنی است که دولت ماهاتیرمحمد اعلام کرده که با اصلاح قوانین کار می کوشد از حقوق همه کارگران بومی و خارجی پاسداری کند و قوانینی را که برخی از آنها مربوط به دهه ۱۹۵۰ است، اصلاح نماید.
