توریست مالزی
۶ شهریور ۱۴۰۵
توریست مالزی – در حالی که شش ماه از جنگ ایران و اختلال در تردد نفتکشها از تنگه هرمز میگذرد، نگاه بازارهای جهانی به آبراه دیگری جلب شده که نقشی حتی پررنگتر در تجارت انرژی جهان دارد؛ تنگه مالاکا. بیانیه اخیر اندونزی، مالزی و سنگاپور برای حفظ امنیت این مسیر، بار دیگر اهمیت این گلوگاه را برجسته کرده است.
به گزارش انرژی پرس، برای سالها تنگه هرمز به عنوان مهمترین شاهراه نفتی جهان شناخته میشد، اما آمارها نشان میدهد تنگه مالاکا از نظر حجم نفت عبوری حتی جایگاهی بالاتر دارد. بر اساس دادههای اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ حدود ۲۳.۲ میلیون بشکه نفت و فرآوردههای نفتی در روز از این آبراه عبور کرده که معادل ۲۹ درصد کل تجارت دریایی نفت جهان است. این رقم در همان دوره برای تنگه هرمز حدود ۲۰.۹ میلیون بشکه در روز بوده است.
اهمیت مالاکا تنها به حجم بالای نفت عبوری محدود نمیشود. این تنگه در واقع حلقه دوم زنجیره صادرات نفت خلیج فارس به آسیاست. بخش عمده نفتی که از عربستان، امارات، کویت، عراق و حتی ایران از هرمز خارج میشود، در مسیر رسیدن به چین، ژاپن و کره جنوبی ناچار به عبور از مالاکاست. به همین دلیل بسیاری از تحلیلگران این تنگه را «دروازه دوم نفت خلیج فارس» میدانند.
دروازه انرژی آسیا زیر سایه تهدیدها
بیانیه مشترک اندونزی، مالزی و سنگاپور برای حفظ امنیت مالاکا در شرایطی منتشر شده که نگرانیها درباره آسیبپذیری این مسیر رو به افزایش است. یکی از تهدیدهای سنتی این آبراه، دزدی دریایی است. گزارشهای منطقهای نشان میدهد تعداد حوادث ثبت شده در تنگههای مالاکا و سنگاپور طی سال ۲۰۲۵ به ۱۰۸ مورد رسیده که نسبت به سال قبل رشد قابل توجهی داشته است.
جغرافیای تنگه نیز بر این ریسک میافزاید. در باریکترین بخش مسیر، عرض کانال فیلیپس تنها حدود ۱.۷ مایل است و کشتیهای غولپیکر برای عبور ناچار به کاهش سرعت میشوند؛ موضوعی که هم خطر برخورد و حوادث دریایی را افزایش میدهد و هم فرصت بیشتری در اختیار دزدان دریایی قرار میدهد.
با این حال بسیاری از کارشناسان معتقدند تهدید اصلی مالاکا نه دزدی دریایی، بلکه رقابت فزاینده میان چین و آمریکاست. حدود ۸۰ درصد واردات نفت چین از این مسیر عبور میکند و همین موضوع باعث شده مالاکا به یکی از حساسترین نقاط ژئوپلیتیکی جهان تبدیل شود. در سناریوهای مرتبط با تشدید تنش میان واشنگتن و پکن، این آبراه همواره به عنوان یکی از نقاط فشار بالقوه علیه اقتصاد چین مطرح میشود.
اگر مالاکا هم دچار بحران شود
بسته شدن یا اختلال گسترده در تنگه هرمز طی ماههای گذشته نشان داد بازار انرژی جهان تا چه اندازه به چند گلوگاه محدود وابسته است. اکنون بسیاری از تحلیلگران هشدار میدهند که در صورت بروز مشکل در مالاکا، پیامدها میتواند به مراتب گستردهتر باشد.
چین به تنهایی نزدیک به ۴۸ درصد نفت عبوری از این تنگه را دریافت میکند و اقتصادهای بزرگ آسیایی نیز وابستگی شدیدی به این مسیر دارند. هرچند مسیرهای جایگزینی مانند تنگههای سوندا و لومبوک وجود دارد، اما استفاده از آنها زمان و هزینه حملونقل را به شکل قابل توجهی افزایش میدهد و نمیتواند به سادگی جایگزین مالاکا شود.
به گزارش انرژی پرس، برای سالها تنگه هرمز به عنوان مهمترین شاهراه نفتی جهان شناخته میشد، اما آمارها نشان میدهد تنگه مالاکا از نظر حجم نفت عبوری حتی جایگاهی بالاتر دارد. بر اساس دادههای اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ حدود ۲۳.۲ میلیون بشکه نفت و فرآوردههای نفتی در روز از این آبراه عبور کرده که معادل ۲۹ درصد کل تجارت دریایی نفت جهان است. این رقم در همان دوره برای تنگه هرمز حدود ۲۰.۹ میلیون بشکه در روز بوده است.
اهمیت مالاکا تنها به حجم بالای نفت عبوری محدود نمیشود. این تنگه در واقع حلقه دوم زنجیره صادرات نفت خلیج فارس به آسیاست. بخش عمده نفتی که از عربستان، امارات، کویت، عراق و حتی ایران از هرمز خارج میشود، در مسیر رسیدن به چین، ژاپن و کره جنوبی ناچار به عبور از مالاکاست. به همین دلیل بسیاری از تحلیلگران این تنگه را «دروازه دوم نفت خلیج فارس» میدانند.
دروازه انرژی آسیا زیر سایه تهدیدها
بیانیه مشترک اندونزی، مالزی و سنگاپور برای حفظ امنیت مالاکا در شرایطی منتشر شده که نگرانیها درباره آسیبپذیری این مسیر رو به افزایش است. یکی از تهدیدهای سنتی این آبراه، دزدی دریایی است. گزارشهای منطقهای نشان میدهد تعداد حوادث ثبت شده در تنگههای مالاکا و سنگاپور طی سال ۲۰۲۵ به ۱۰۸ مورد رسیده که نسبت به سال قبل رشد قابل توجهی داشته است.
جغرافیای تنگه نیز بر این ریسک میافزاید. در باریکترین بخش مسیر، عرض کانال فیلیپس تنها حدود ۱.۷ مایل است و کشتیهای غولپیکر برای عبور ناچار به کاهش سرعت میشوند؛ موضوعی که هم خطر برخورد و حوادث دریایی را افزایش میدهد و هم فرصت بیشتری در اختیار دزدان دریایی قرار میدهد.
با این حال بسیاری از کارشناسان معتقدند تهدید اصلی مالاکا نه دزدی دریایی، بلکه رقابت فزاینده میان چین و آمریکاست. حدود ۸۰ درصد واردات نفت چین از این مسیر عبور میکند و همین موضوع باعث شده مالاکا به یکی از حساسترین نقاط ژئوپلیتیکی جهان تبدیل شود. در سناریوهای مرتبط با تشدید تنش میان واشنگتن و پکن، این آبراه همواره به عنوان یکی از نقاط فشار بالقوه علیه اقتصاد چین مطرح میشود.
اگر مالاکا هم دچار بحران شود
بسته شدن یا اختلال گسترده در تنگه هرمز طی ماههای گذشته نشان داد بازار انرژی جهان تا چه اندازه به چند گلوگاه محدود وابسته است. اکنون بسیاری از تحلیلگران هشدار میدهند که در صورت بروز مشکل در مالاکا، پیامدها میتواند به مراتب گستردهتر باشد.
چین به تنهایی نزدیک به ۴۸ درصد نفت عبوری از این تنگه را دریافت میکند و اقتصادهای بزرگ آسیایی نیز وابستگی شدیدی به این مسیر دارند. هرچند مسیرهای جایگزینی مانند تنگههای سوندا و لومبوک وجود دارد، اما استفاده از آنها زمان و هزینه حملونقل را به شکل قابل توجهی افزایش میدهد و نمیتواند به سادگی جایگزین مالاکا شود.
