توریست مالزی
۱۱ شهریور ۱۴۰۵
توریست مالزی – پولاسان (Pulasan) یکی از میوههای استوایی بومی جنوب شرق آسیا و از خانواده ساپنداسه (Sapindaceae) است که در مالزی، اندونزی و برخی مناطق گرمسیری این منطقه رشد میکند. این میوه در برخی مناطق مالزی، بهویژه در ایالت پراک، یافت میشود و به دلیل شباهت ظاهری و طعم آن به رامبوتان، یکی از میوههای کمتر شناختهشده اما جالب مناطق استوایی به شمار میرود.
پولاسان میوهای استوایی، شیرین و آبدار است که با وجود شباهت زیاد به رامبوتان، ویژگیهای ظاهری و طعمی خاص خود را دارد. پوست قرمز و زائدهدار، گوشت سفید و شیرین و شیوه جالب باز کردن آن، پولاسان را به یکی از میوههای متفاوت و جذاب مناطق استوایی تبدیل کرده است.
نام «پولاسان» از واژه مالایی «pulas» گرفته شده است که به معنای «پیچاندن» یا «چرخاندن» است. دلیل این نامگذاری به شیوه سنتی باز کردن میوه مربوط میشود؛ به این صورت که میوه را میان دو دست قرار داده و با چرخاندن و پیچاندن، پوست آن را باز میکنند. پولاسان از نظر ظاهر شباهت زیادی به رامبوتان دارد، اما معمولاً پوست آن ضخیمتر و پوشیده از زائدههای کوتاه و گوشتی است. رنگ پوست میوه در زمان رسیدن معمولاً قرمز تیره تا ارغوانی میشود. بخش خوراکی میوه سفید و آبدار است و یک هسته نسبتاً بزرگ در مرکز آن قرار دارد.
از نظر طعم، پولاسان به رامبوتان شباهت دارد، اما در بسیاری از انواع آن، گوشت میوه شیرینتر و عطر آن کمی متفاوت است. همین شباهت باعث شده است که پولاسان گاهی «خویشاوند رامبوتان» توصیف شود. پولاسان عمدتاً در مناطق گرم و مرطوب جنوب شرق آسیا کشت و مصرف میشود و خارج از این منطقه کمتر در دسترس است. به همین دلیل، برای بسیاری از مردم کشورهای دیگر میوهای ناشناخته محسوب میشود.
این میوه را میتوان بهصورت تازه و خام مصرف کرد. گوشت آبدار آن پس از جدا کردن پوست و هسته خورده میشود. همچنین در برخی مناطق از پولاسان برای تهیه شربت، مربا و انواع دسر استفاده میکنند و میتوان آن را در برخی فرآوردههای غذایی نیز به کار برد.
ارزش غذایی پولاسان
پولاسان مانند بسیاری از میوههای استوایی حاوی کربوهیدرات و مقداری فیبر غذایی است و مواد معدنی مختلفی از جمله کلسیم و آهن نیز در آن وجود دارد. با این حال، میزان دقیق مواد مغذی میتواند بر اساس رقم میوه، میزان رسیدگی و شرایط کشت متفاوت باشد.
کاربردهای سنتی پولاسان
در طب سنتی برخی مناطق جنوب شرق آسیا، بخشهای مختلف گیاه پولاسان از جمله برگ و ریشه مورد استفاده قرار گرفتهاند. از برگهای این گیاه در برخی کاربردهای سنتی برای تهیه فرآوردههای موضعی استفاده میشود و جوشانده ریشه نیز در طب سنتی برای برخی مشکلات، از جمله دفع انگلهای رودهای و کاهش تب، مورد استفاده قرار گرفته است.
پولاسان میوهای استوایی، شیرین و آبدار است که با وجود شباهت زیاد به رامبوتان، ویژگیهای ظاهری و طعمی خاص خود را دارد. پوست قرمز و زائدهدار، گوشت سفید و شیرین و شیوه جالب باز کردن آن، پولاسان را به یکی از میوههای متفاوت و جذاب مناطق استوایی تبدیل کرده است.
نام «پولاسان» از واژه مالایی «pulas» گرفته شده است که به معنای «پیچاندن» یا «چرخاندن» است. دلیل این نامگذاری به شیوه سنتی باز کردن میوه مربوط میشود؛ به این صورت که میوه را میان دو دست قرار داده و با چرخاندن و پیچاندن، پوست آن را باز میکنند. پولاسان از نظر ظاهر شباهت زیادی به رامبوتان دارد، اما معمولاً پوست آن ضخیمتر و پوشیده از زائدههای کوتاه و گوشتی است. رنگ پوست میوه در زمان رسیدن معمولاً قرمز تیره تا ارغوانی میشود. بخش خوراکی میوه سفید و آبدار است و یک هسته نسبتاً بزرگ در مرکز آن قرار دارد.
از نظر طعم، پولاسان به رامبوتان شباهت دارد، اما در بسیاری از انواع آن، گوشت میوه شیرینتر و عطر آن کمی متفاوت است. همین شباهت باعث شده است که پولاسان گاهی «خویشاوند رامبوتان» توصیف شود. پولاسان عمدتاً در مناطق گرم و مرطوب جنوب شرق آسیا کشت و مصرف میشود و خارج از این منطقه کمتر در دسترس است. به همین دلیل، برای بسیاری از مردم کشورهای دیگر میوهای ناشناخته محسوب میشود.
این میوه را میتوان بهصورت تازه و خام مصرف کرد. گوشت آبدار آن پس از جدا کردن پوست و هسته خورده میشود. همچنین در برخی مناطق از پولاسان برای تهیه شربت، مربا و انواع دسر استفاده میکنند و میتوان آن را در برخی فرآوردههای غذایی نیز به کار برد.
ارزش غذایی پولاسان
پولاسان مانند بسیاری از میوههای استوایی حاوی کربوهیدرات و مقداری فیبر غذایی است و مواد معدنی مختلفی از جمله کلسیم و آهن نیز در آن وجود دارد. با این حال، میزان دقیق مواد مغذی میتواند بر اساس رقم میوه، میزان رسیدگی و شرایط کشت متفاوت باشد.
کاربردهای سنتی پولاسان
در طب سنتی برخی مناطق جنوب شرق آسیا، بخشهای مختلف گیاه پولاسان از جمله برگ و ریشه مورد استفاده قرار گرفتهاند. از برگهای این گیاه در برخی کاربردهای سنتی برای تهیه فرآوردههای موضعی استفاده میشود و جوشانده ریشه نیز در طب سنتی برای برخی مشکلات، از جمله دفع انگلهای رودهای و کاهش تب، مورد استفاده قرار گرفته است.
