توریست مالزی
۲۰ تیر ۱۳۹۸
توریست مالزی – اخیرا اخباری دربارهی ایجاد زائدهی استخوانی روی جمجمه بر اثر استفاده از تلفن همراه منتشر شد که موجب اعتراض بسیاری از پژوهشگران شده است.
به گزارش زومیت، پژوهشی که چندین سال پیش دربارهی یک زائدهی جمجمهای منتشر شده بود، با توجه رسانهها به آن و مطرح کردن موضوع ایجاد شاخ یا اسپور استخوانی (خار استخوانی یا استئوفیت) دراثر استفاده از تلفن همراه، جان تازهای گرفت. البته دانشمندان مختلفی طی هفتهی اخیر با ذکر دلایل علمی متعدد، اعتبار علمی این پژوهش را زیر سؤال بردند.
بیبیسی نیز اخیرا مطلبی منتشر کرد و در آن تعدادی از تغییرات اسکلتی انسان را که پزشکان و دانشمندان در طول زمان مشاهده کرده بودند، مورد بحث قرار داد. شاهار و سایرس تصاویر رادیوگرافی ۱۲۰۰ فرد دارای سن ۱۸ تا ۸۶ سال را که همه در یک کلینیک مفصل درمانگری ثبت شده بود، مورد بررسی قرار دادند؛ بسیاری از این افراد دچار علائم درد در مهرههای گردنی بودند. پژوهشگران با استفاده از این تصاویر، برجستگی بیرونی پسسری (EOP) را اندازهگیری کردند. برجستگی بیرونی پسسری یک پیشآمدگی استخوانی در پشت جمجمهی انسان و بالای رباط پس گردنی است. مناطقی که در آن عضلات، تاندونها و رباطها به استخوان متصل میشوند، آنتز نامیده شده و اغلب در این قسمت بسته به وضعیت فرد ازنظر رشد یا آسیب، تغییرات (کاهشی یا افزایشی) دیده میشود.
پژوهشگران برای تجزیهوتحلیل این ویژگی در جمعیت مورد مطالعه از مدل آماری تابعیت لجستیک استفاده کردند. آنها در بخش نتایج مقالهی سال ۲۰۱۸ خود به این مطلب اشاره میکنند که: «جنس، پیشبینی کنندهی اصلی وجود EOP بزرگ شده بوده و احتمال اینکه مردان دارای این زائده باشند، درمقایسهبا زنان، ۵/۴۸ برابر بیشتر است». همین نتیجه در مطالعهی سال ۲۰۱۶ آنیز بهدست آمده بود و آنها براساس یک جامعهی کوچکتر نتیجهگیری کرده بودند که فراوانی EOP بزرگ شده بهطور قابلتوجهی در مردان (۶۷/۴) نسبتبه زنان (۲۰/۳) بالاتر است.
این یافتهها برای زیستباستانشناسان و دیرینه انسانشناسان یعنی دانشمندانی که با استخوانهای انسانهای باستانی کار میکنند، قابل درک بود زیرا یک منطقهی بزرگتر و ناهموارتر پشت جمجمهی انسانهای قدیمی وجود داشته که برای قرنهای متمادی فراوانی آن در مردان بیشتر بوده است. علت این اختلاف فراوانی، نیز تفاوت در سازماندهی کلی عضلات در میان دو جنس ذکر شده است. درحقیقت، وجود یک جمجمهی خلفی مستحکمتر و برآمدگی EOP، یکی از ۵ راه مهمی است که ازطریق آن باستانشناسان و انسانشناسان قانونی میتوانند جنس یک جمجمهی ناشناخته را با میزان معقولی از اطمینان تخمین بزنند.
به این ترتیب و مخصوصا بهعلت نحوهی تفسیر دادهها بهوسیلهی شاهار و سایرس، پژوهشهای مرتبط با افزایش اندازهی EOP مورد توجه قرار گرفت. آنها در بخش نتیجهگیری مقالهی سال ۲۰۱۸ خود نوشتند:
فرض ما این است که استفاده از تکنولوژیهای مدرن و دستگاههایی که در دست نگه داشته میشوند، علت اصلی این وضعیتهای بدنی و توسعهی ویژگیهای سازشی جمجمهای در نمونهی ما باشد. سؤال مهم این است که وقتی در چنین مرحلهی زودهنگامی از زندگی چنین فرایند دژنراتیوی (تخریبی) رخ میدهد، آیندهی جمعیت جوان بالغ ما چه خواهد بود؟
این تفسیر بهشدت از کنترل خارج شده و تبدیل بهعنوان رسانههای خبری میشود. واشنگتن پست در مطلبی نوشت: «روی جمجمهی افراد جوان ما، شاخهایی در حال روییدن است».
این پژوهش تلفنهای همراه را مقصر میداند، اما انسانشناسان از این نتیجهگیریها راضی نیستند، چرا که:
۱. این مطالعه چندین دهه پژوهش انسانشناسی را نادیده میگیرد
سارا بکر از دانشگاه کالیفرنیا ریورساید گفت که او از این مطالعه تعجب نکرده است: پژوهش من هم از ایده حمایت میکند که انجام مداوم یک حرکت غیرعادی (در این مورد خیره شدن به سمت پایین به مدت طولانی) میتواند روی عضلات تأثیرگذار باشد و آنها را تحت فشار قرار دهد. بکر میگوید این حرکات غیرعادی میتواند موجب تغییرات اسکلت در کودکان شود اما به این نکته اشاره میکند که شاهار و سایرس افراد بالغ را مورد مطالعه قرار دادهاند و این همان جایی است که مسئله تیره و تار میشود.
۲. مقالهی منتشر شده در Nature دارای اشتباهات متعددی است
هاکس میگوید: اگر نتایج مقاله در جدولی آورده شده بود، به آسانی میتوانستیم بفهمیم که کجا اشتباه است. طبق این اطلاعات، نتایج کلا بیمفهوم هستند.
۳. تفسیر «استخوان تلفن» فراتر از پارامترهای این مطالعه است
مطرح کردن این مسئله که بزرگ شدن EOP ممکن است با قدرت عضلات گردن مرتبط باشد، موضوع عجیبی نیست و درحقیقت، در گذشته بارها تأیید شده است. اما نسبت دادن این تغییر به تماشای صفحهی تلفن همراه، جای گله دارد. شاهار و سایرس توضیح میدهند که آنها تنها یک مطالعهی منتشر شده در رابطه با موضوع تغییرات EOP پیدا کردهاند و بر این اساس فکر میکردند که تغییرات EOP موضوع جدیدی بوده و ارزش بررسی از دیدگاه آسیبشناسی را دارد.
کودکان و تلفن همراه
بکر میگوید آنچه که شاهار و سایرس شناسایی کردهاند، درواقع یک فرایند رشد است اما هدف آن مشخص نیست. او نتیجهگیری میکند که: من کمتر درمورد منطقهی شاخ نگران هستم و بیشتر درمورد استخوان مهره که درحال آسیب بوده و خطر استئوآرتریت ناشی از موقعیت غیرعادی گردن نگرانم.
هاکس معتقد است تا زمانیکه مطالعات دقیقتری انجام نشود، نیازی به هراس از استفاده از تلفن همراه نیست. او میگوید: من افرادی را میبینم که با استفاده از این ارتباط درصدد این موضوع هستند که بگویند والدین باید زمان کار با صفحهی نمایش را کودکان خود محدود کنند.
آکپان نتیجه میگیرد که این نواقص آماری و نیز این واقعیت که پژوهشگران مطالعهی مورد نظر، میزان استفاده از تلفن همراه را اندازهگیری نکردهاند، نکات برجستهی مطالعه را مورد تردید قرار میدهد. آیا تلفن همراه موجب شاخ درآوردن کودکان و نوجوانان میشود؟ خیر، اما اگر گردن شما در اثر خیره شدن به آن برای مدت طولانی درد گرفت، بهتر است برای مدتی روی بالشی استراحت کنید.
به گزارش زومیت، پژوهشی که چندین سال پیش دربارهی یک زائدهی جمجمهای منتشر شده بود، با توجه رسانهها به آن و مطرح کردن موضوع ایجاد شاخ یا اسپور استخوانی (خار استخوانی یا استئوفیت) دراثر استفاده از تلفن همراه، جان تازهای گرفت. البته دانشمندان مختلفی طی هفتهی اخیر با ذکر دلایل علمی متعدد، اعتبار علمی این پژوهش را زیر سؤال بردند.
بیبیسی نیز اخیرا مطلبی منتشر کرد و در آن تعدادی از تغییرات اسکلتی انسان را که پزشکان و دانشمندان در طول زمان مشاهده کرده بودند، مورد بحث قرار داد. شاهار و سایرس تصاویر رادیوگرافی ۱۲۰۰ فرد دارای سن ۱۸ تا ۸۶ سال را که همه در یک کلینیک مفصل درمانگری ثبت شده بود، مورد بررسی قرار دادند؛ بسیاری از این افراد دچار علائم درد در مهرههای گردنی بودند. پژوهشگران با استفاده از این تصاویر، برجستگی بیرونی پسسری (EOP) را اندازهگیری کردند. برجستگی بیرونی پسسری یک پیشآمدگی استخوانی در پشت جمجمهی انسان و بالای رباط پس گردنی است. مناطقی که در آن عضلات، تاندونها و رباطها به استخوان متصل میشوند، آنتز نامیده شده و اغلب در این قسمت بسته به وضعیت فرد ازنظر رشد یا آسیب، تغییرات (کاهشی یا افزایشی) دیده میشود.
پژوهشگران برای تجزیهوتحلیل این ویژگی در جمعیت مورد مطالعه از مدل آماری تابعیت لجستیک استفاده کردند. آنها در بخش نتایج مقالهی سال ۲۰۱۸ خود به این مطلب اشاره میکنند که: «جنس، پیشبینی کنندهی اصلی وجود EOP بزرگ شده بوده و احتمال اینکه مردان دارای این زائده باشند، درمقایسهبا زنان، ۵/۴۸ برابر بیشتر است». همین نتیجه در مطالعهی سال ۲۰۱۶ آنیز بهدست آمده بود و آنها براساس یک جامعهی کوچکتر نتیجهگیری کرده بودند که فراوانی EOP بزرگ شده بهطور قابلتوجهی در مردان (۶۷/۴) نسبتبه زنان (۲۰/۳) بالاتر است.
این یافتهها برای زیستباستانشناسان و دیرینه انسانشناسان یعنی دانشمندانی که با استخوانهای انسانهای باستانی کار میکنند، قابل درک بود زیرا یک منطقهی بزرگتر و ناهموارتر پشت جمجمهی انسانهای قدیمی وجود داشته که برای قرنهای متمادی فراوانی آن در مردان بیشتر بوده است. علت این اختلاف فراوانی، نیز تفاوت در سازماندهی کلی عضلات در میان دو جنس ذکر شده است. درحقیقت، وجود یک جمجمهی خلفی مستحکمتر و برآمدگی EOP، یکی از ۵ راه مهمی است که ازطریق آن باستانشناسان و انسانشناسان قانونی میتوانند جنس یک جمجمهی ناشناخته را با میزان معقولی از اطمینان تخمین بزنند.
به این ترتیب و مخصوصا بهعلت نحوهی تفسیر دادهها بهوسیلهی شاهار و سایرس، پژوهشهای مرتبط با افزایش اندازهی EOP مورد توجه قرار گرفت. آنها در بخش نتیجهگیری مقالهی سال ۲۰۱۸ خود نوشتند:
فرض ما این است که استفاده از تکنولوژیهای مدرن و دستگاههایی که در دست نگه داشته میشوند، علت اصلی این وضعیتهای بدنی و توسعهی ویژگیهای سازشی جمجمهای در نمونهی ما باشد. سؤال مهم این است که وقتی در چنین مرحلهی زودهنگامی از زندگی چنین فرایند دژنراتیوی (تخریبی) رخ میدهد، آیندهی جمعیت جوان بالغ ما چه خواهد بود؟
این تفسیر بهشدت از کنترل خارج شده و تبدیل بهعنوان رسانههای خبری میشود. واشنگتن پست در مطلبی نوشت: «روی جمجمهی افراد جوان ما، شاخهایی در حال روییدن است».
این پژوهش تلفنهای همراه را مقصر میداند، اما انسانشناسان از این نتیجهگیریها راضی نیستند، چرا که:
۱. این مطالعه چندین دهه پژوهش انسانشناسی را نادیده میگیرد
سارا بکر از دانشگاه کالیفرنیا ریورساید گفت که او از این مطالعه تعجب نکرده است: پژوهش من هم از ایده حمایت میکند که انجام مداوم یک حرکت غیرعادی (در این مورد خیره شدن به سمت پایین به مدت طولانی) میتواند روی عضلات تأثیرگذار باشد و آنها را تحت فشار قرار دهد. بکر میگوید این حرکات غیرعادی میتواند موجب تغییرات اسکلت در کودکان شود اما به این نکته اشاره میکند که شاهار و سایرس افراد بالغ را مورد مطالعه قرار دادهاند و این همان جایی است که مسئله تیره و تار میشود.
۲. مقالهی منتشر شده در Nature دارای اشتباهات متعددی است
هاکس میگوید: اگر نتایج مقاله در جدولی آورده شده بود، به آسانی میتوانستیم بفهمیم که کجا اشتباه است. طبق این اطلاعات، نتایج کلا بیمفهوم هستند.
۳. تفسیر «استخوان تلفن» فراتر از پارامترهای این مطالعه است
مطرح کردن این مسئله که بزرگ شدن EOP ممکن است با قدرت عضلات گردن مرتبط باشد، موضوع عجیبی نیست و درحقیقت، در گذشته بارها تأیید شده است. اما نسبت دادن این تغییر به تماشای صفحهی تلفن همراه، جای گله دارد. شاهار و سایرس توضیح میدهند که آنها تنها یک مطالعهی منتشر شده در رابطه با موضوع تغییرات EOP پیدا کردهاند و بر این اساس فکر میکردند که تغییرات EOP موضوع جدیدی بوده و ارزش بررسی از دیدگاه آسیبشناسی را دارد.
کودکان و تلفن همراه
بکر میگوید آنچه که شاهار و سایرس شناسایی کردهاند، درواقع یک فرایند رشد است اما هدف آن مشخص نیست. او نتیجهگیری میکند که: من کمتر درمورد منطقهی شاخ نگران هستم و بیشتر درمورد استخوان مهره که درحال آسیب بوده و خطر استئوآرتریت ناشی از موقعیت غیرعادی گردن نگرانم.
هاکس معتقد است تا زمانیکه مطالعات دقیقتری انجام نشود، نیازی به هراس از استفاده از تلفن همراه نیست. او میگوید: من افرادی را میبینم که با استفاده از این ارتباط درصدد این موضوع هستند که بگویند والدین باید زمان کار با صفحهی نمایش را کودکان خود محدود کنند.
آکپان نتیجه میگیرد که این نواقص آماری و نیز این واقعیت که پژوهشگران مطالعهی مورد نظر، میزان استفاده از تلفن همراه را اندازهگیری نکردهاند، نکات برجستهی مطالعه را مورد تردید قرار میدهد. آیا تلفن همراه موجب شاخ درآوردن کودکان و نوجوانان میشود؟ خیر، اما اگر گردن شما در اثر خیره شدن به آن برای مدت طولانی درد گرفت، بهتر است برای مدتی روی بالشی استراحت کنید.
