توریست مالزی
۲۱ آبان ۱۳۹۵
توریست مالزی – ‘دونالد ترامپ’ رئیس جمهوری جدید آمریکا که روز گذشته به نمایندگی از جمهوریخواهان در مقابل نماینده دموکرات ها به پیروزی دست یافت، در گذشته سیاسی خود هم جمهوریخواهان را همراهی کرده و هم از دموکرات ها حمایت کرده است، از اینرو آینده جنوب شرق آسیا با علامت سئوال بزرگی مواجه است که عملکرد وی در دوران قدرت به آن پاسخ می دهد.
‘دونالد ترامپ’ زمانی قدرت را در دست می گیرد که کشورهایی همچون فیلیپین در ماه های گذشته تمام قد نه تنها در مقابل آمریکا بلکه در مقابل نهادهای بین المللی از قبیل سازمان ملل ایستاده، نظم موجود را به چالش کشیده و خواستار نظامی عادلانه در جهان شده اند.
علاوه بر کشورهای کوچکی مانند فیلیپین که به ساختار فعلی حاکمیت جهانی معترض هستند، قدرت های بزرگی مانند چین نیز در برابر تلاش های سلطه گرانه که نمونه هایی از آن در سیاست خارجی دولت فعلی آمریکا در شرق آسیا مشاهده می شود، اعتراض دارند.
اگرچه پیش بینی سیاست خارجی ‘دونالد ترامپ’ در کنار بی تجربگی وی در عرصه سیاست بین المللی بسیار مشکل است، اما بر اساس سخنان وی می توان دریافت که ‘ترامپ’ با یک نگاه اقتصادی منافع ملی این کشور را در مرکز توجه قرار دارد و از اموری که در سایر نقاط جهان هزینه هایی بر دوش دولت بیافرایند، اجتناب می کند.
‘ترامپ’ که از طرف جمهوریخواهان به قدرت رسیده است را شاید نتوان یک جمهوریخواه کامل دانست، زیرا وی در سال های گذشته همواره موضع سیاسی خود را تغییر داده و حتی چند بار هم در جبهه دموکرات ها فعالیت داشته و از آنها حمایت کرده است.
موضع و نگرش سیاسی وی که در دهه ۱۹۷۰ از جمله اصلی ترین حامیان ‘رونالد ریگان’ بود، تا پیش از سال ۱۹۸۷ مشخص نیست، ولی در این سال وی به عنوان جمهوریخواه شناخته می شد. ‘ترامپ’ در سال ۱۹۹۹ برای یک دوره سه ساله به حزب اصلاحات رفت و از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ نیز دموکرات بود، اما در سال ۲۰۰۸ وی نامزدی ‘جان مک کین’ جمهوریخواه را مورد تایید قرار داد و در سال ۲۰۰۹ به صورت رسمی به جمهوریخواهان پیوست.
ترامپ از دسامبر سال ۲۰۱۱ به مدت پنج ماه خود را مستقل اعلام کرد. در این سال وی کمک های مالی گسترده ای به دموکرات ها و جمهوریخواهان کرد که در فهرست ۱۰ نفر نخست دریافت کننده این کمک ها، ۶ دموکرات و چهار جمهوریخواه حضور داشتند.
پس از سال ۲۰۱۱ کمک های وی بیشتر به نفع جمهوریخواهان بود و در نهایت در سال ۲۰۱۲ تاکنون بار دیگر وارد حزب جمهوریخواهان شد.
آنگونه که مشاهده می شود وی به طور کلی سه دوره وابستگی حزبی به جمهوریخواهان داشته که در دوره نخست از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۹، دوره دوم از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ و دوره سوم نیز از سال ۲۰۱۲ تاکنون در این حزب بوده است.
با این تفاسیر، اگر بتوان وی را یک جمهوریخواه نامید، در عرصه سیاست خارجی؛ جمهوریخواهان طرفدار افزایش بودجه نظامی کشور و طرفدار اقداماتی هستند که به بزرگتر و قدرتمندتر شدن ارتش بیفزاید.
جمهوریخواهان آمریکا معتقدند آمریکا باید در عرصه خارجی سیاستهای تهاجمی را دنبال کند و با کشورهایی که مزاحم منافع این کشور هستند، به شدت برخورد کند. سه رئیس جمهور جمهوریخواه آمریکا در سه دهه اخیر یعنی رونالد ریگان، جورج بوش (پدر) و جورج بوش (پسر)، به روشنی نشان دادند ایده جمهوریخواهان در سیاست خارجی، تهاجمی و جنگ طلبانه است.
‘دونالد ترامپ’ نیز اگر قصد داشته باشد، طبق رویه پیشین جمهوریخواهان عمل کند، هم اکنون بستر مقابله واشنگتن و پکن در آبهای دریای جنوبی چین فراهم است، اگرچه چینی ها، به این دلیل که ‘ترامپ’ تمایل کمتری برای مقابله با سیاست خارجی چین به ویژه در مورد چالش های دریایی جنوبی دارد، بیش از آنکه به دموکرات ها نظر داشته باشد، از جمهوریخواهان حمایت می کنند.
تجربه ۸ سال گذشته نشان می دهد در صورتی که دموکرات ها بار دیگر قدرت را در اختیار گیرند، احتمال مواجهه نظامی چین و آمریکا افزایش می یابد، حال آنکه پکن پیروزی ‘دونالد ترامپ’ را آب سردی بر آتش مواجهه نظامی دو طرف می داند.
‘ترامپ’ که چین را عامل تغییرات جوی می داند و معتقد است بسیاری از صنایع و مشاغل آمریکا توسط چین ربوده شده، وعده داده است شرایط را تغییر دهد. از جمله وی گفته است شرکت ‘اَپِل’ محصولات خود را در آینده به جای چین در آمریکا تولید می کند.
جنگ طلب دانستن ‘هیلاری کلینتون’ و موضع جنگ طلبانه آمریکا درخصوص دریای جنوبی چین در کنار ویژگی های اقتصادی که ‘ترامپ’ از آنها برخوردار است، از جمله تاجر بودن وی باعث شده است چین پس از یک دوره ۸ ساله که از سیاست های خصمانه دموکرات ها خسته شده، اینبار موضع جمهوریخواهان را نیز آزمایش کند.
در کنار رضایت اولیه برخی از مخالفان دموکرات ها از به قدرت رسیدن ‘ترامپ’، اما برخی از قدرت های منطقه شرق و جنوب شرق آسیا اگرچه هرگز به قدرت رسیدن ‘دونالد ترامپ’ را پیش بینی نمی کردند، اما با توجه به اینکه در راس هستند و برای حفظ منافع خود نیاز است روابط پیشین با آمریکا را حفظ کنند، درتلاشند تا بتوانند روابط خود را با آمریکا ‘گرم و مستحکم’ نگه دارند.
از جمله این افراد می توان به ‘مالکوم ترنبول’ نخست وزیر استرالیا اشاره کرد که صبح امروز پنجشنبه در گفت وگو با رسانه های این کشور ضمن اعلام اینکه دولت ‘ترامپ’ نیز همچون دولت ‘اوباما’ بر اساس منافع ملی پایدار آمریکا عمل می کند، گفت: رئیس جمهوری منتخب آمریکا، ‘دونالد ترامپ’ نسبت به افزایش قدرت نظامی و حفظ حضور خود در آسیا متعهد است.
از اینرو می توان گفت که منطقه جنوب شرق آسیا در دوران ریاست جمهوری ‘ترامپ’ شاهد تجربه جدیدی از نگاه واشنگتن به این منطقه است که مناسبات تجاری و اقتصادی در آن نقش مهمی ایفا می کنند. منبع ایرنا
‘دونالد ترامپ’ زمانی قدرت را در دست می گیرد که کشورهایی همچون فیلیپین در ماه های گذشته تمام قد نه تنها در مقابل آمریکا بلکه در مقابل نهادهای بین المللی از قبیل سازمان ملل ایستاده، نظم موجود را به چالش کشیده و خواستار نظامی عادلانه در جهان شده اند.
علاوه بر کشورهای کوچکی مانند فیلیپین که به ساختار فعلی حاکمیت جهانی معترض هستند، قدرت های بزرگی مانند چین نیز در برابر تلاش های سلطه گرانه که نمونه هایی از آن در سیاست خارجی دولت فعلی آمریکا در شرق آسیا مشاهده می شود، اعتراض دارند.
اگرچه پیش بینی سیاست خارجی ‘دونالد ترامپ’ در کنار بی تجربگی وی در عرصه سیاست بین المللی بسیار مشکل است، اما بر اساس سخنان وی می توان دریافت که ‘ترامپ’ با یک نگاه اقتصادی منافع ملی این کشور را در مرکز توجه قرار دارد و از اموری که در سایر نقاط جهان هزینه هایی بر دوش دولت بیافرایند، اجتناب می کند.
‘ترامپ’ که از طرف جمهوریخواهان به قدرت رسیده است را شاید نتوان یک جمهوریخواه کامل دانست، زیرا وی در سال های گذشته همواره موضع سیاسی خود را تغییر داده و حتی چند بار هم در جبهه دموکرات ها فعالیت داشته و از آنها حمایت کرده است.
موضع و نگرش سیاسی وی که در دهه ۱۹۷۰ از جمله اصلی ترین حامیان ‘رونالد ریگان’ بود، تا پیش از سال ۱۹۸۷ مشخص نیست، ولی در این سال وی به عنوان جمهوریخواه شناخته می شد. ‘ترامپ’ در سال ۱۹۹۹ برای یک دوره سه ساله به حزب اصلاحات رفت و از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ نیز دموکرات بود، اما در سال ۲۰۰۸ وی نامزدی ‘جان مک کین’ جمهوریخواه را مورد تایید قرار داد و در سال ۲۰۰۹ به صورت رسمی به جمهوریخواهان پیوست.
ترامپ از دسامبر سال ۲۰۱۱ به مدت پنج ماه خود را مستقل اعلام کرد. در این سال وی کمک های مالی گسترده ای به دموکرات ها و جمهوریخواهان کرد که در فهرست ۱۰ نفر نخست دریافت کننده این کمک ها، ۶ دموکرات و چهار جمهوریخواه حضور داشتند.
پس از سال ۲۰۱۱ کمک های وی بیشتر به نفع جمهوریخواهان بود و در نهایت در سال ۲۰۱۲ تاکنون بار دیگر وارد حزب جمهوریخواهان شد.
آنگونه که مشاهده می شود وی به طور کلی سه دوره وابستگی حزبی به جمهوریخواهان داشته که در دوره نخست از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۹، دوره دوم از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ و دوره سوم نیز از سال ۲۰۱۲ تاکنون در این حزب بوده است.
با این تفاسیر، اگر بتوان وی را یک جمهوریخواه نامید، در عرصه سیاست خارجی؛ جمهوریخواهان طرفدار افزایش بودجه نظامی کشور و طرفدار اقداماتی هستند که به بزرگتر و قدرتمندتر شدن ارتش بیفزاید.
جمهوریخواهان آمریکا معتقدند آمریکا باید در عرصه خارجی سیاستهای تهاجمی را دنبال کند و با کشورهایی که مزاحم منافع این کشور هستند، به شدت برخورد کند. سه رئیس جمهور جمهوریخواه آمریکا در سه دهه اخیر یعنی رونالد ریگان، جورج بوش (پدر) و جورج بوش (پسر)، به روشنی نشان دادند ایده جمهوریخواهان در سیاست خارجی، تهاجمی و جنگ طلبانه است.
‘دونالد ترامپ’ نیز اگر قصد داشته باشد، طبق رویه پیشین جمهوریخواهان عمل کند، هم اکنون بستر مقابله واشنگتن و پکن در آبهای دریای جنوبی چین فراهم است، اگرچه چینی ها، به این دلیل که ‘ترامپ’ تمایل کمتری برای مقابله با سیاست خارجی چین به ویژه در مورد چالش های دریایی جنوبی دارد، بیش از آنکه به دموکرات ها نظر داشته باشد، از جمهوریخواهان حمایت می کنند.
تجربه ۸ سال گذشته نشان می دهد در صورتی که دموکرات ها بار دیگر قدرت را در اختیار گیرند، احتمال مواجهه نظامی چین و آمریکا افزایش می یابد، حال آنکه پکن پیروزی ‘دونالد ترامپ’ را آب سردی بر آتش مواجهه نظامی دو طرف می داند.
‘ترامپ’ که چین را عامل تغییرات جوی می داند و معتقد است بسیاری از صنایع و مشاغل آمریکا توسط چین ربوده شده، وعده داده است شرایط را تغییر دهد. از جمله وی گفته است شرکت ‘اَپِل’ محصولات خود را در آینده به جای چین در آمریکا تولید می کند.
جنگ طلب دانستن ‘هیلاری کلینتون’ و موضع جنگ طلبانه آمریکا درخصوص دریای جنوبی چین در کنار ویژگی های اقتصادی که ‘ترامپ’ از آنها برخوردار است، از جمله تاجر بودن وی باعث شده است چین پس از یک دوره ۸ ساله که از سیاست های خصمانه دموکرات ها خسته شده، اینبار موضع جمهوریخواهان را نیز آزمایش کند.
در کنار رضایت اولیه برخی از مخالفان دموکرات ها از به قدرت رسیدن ‘ترامپ’، اما برخی از قدرت های منطقه شرق و جنوب شرق آسیا اگرچه هرگز به قدرت رسیدن ‘دونالد ترامپ’ را پیش بینی نمی کردند، اما با توجه به اینکه در راس هستند و برای حفظ منافع خود نیاز است روابط پیشین با آمریکا را حفظ کنند، درتلاشند تا بتوانند روابط خود را با آمریکا ‘گرم و مستحکم’ نگه دارند.
از جمله این افراد می توان به ‘مالکوم ترنبول’ نخست وزیر استرالیا اشاره کرد که صبح امروز پنجشنبه در گفت وگو با رسانه های این کشور ضمن اعلام اینکه دولت ‘ترامپ’ نیز همچون دولت ‘اوباما’ بر اساس منافع ملی پایدار آمریکا عمل می کند، گفت: رئیس جمهوری منتخب آمریکا، ‘دونالد ترامپ’ نسبت به افزایش قدرت نظامی و حفظ حضور خود در آسیا متعهد است.
از اینرو می توان گفت که منطقه جنوب شرق آسیا در دوران ریاست جمهوری ‘ترامپ’ شاهد تجربه جدیدی از نگاه واشنگتن به این منطقه است که مناسبات تجاری و اقتصادی در آن نقش مهمی ایفا می کنند. منبع ایرنا
