توریست مالزی
۲۱ آبان ۱۴۰۵
توریست مالزی – مالزی باید به‌تدریج وابستگی خود به نیروی کار خارجی را از طریق گسترش استفاده از فناوری‌های خودکار، رباتیک و فناوری‌های دیجیتال، به‌ویژه در بخش تولید، کاهش دهد.
به گزارش نیواستریتس تایمز، وزیر سرمایه‌گذاری، تجارت و صنعت مالزی، اعلام کرد: این رویکرد برای تضمین پایداری صنایع داخلی ضروری است تا شرکت‌ها برای تأمین نیازهای عملیاتی خود همواره به کارگران خارجی وابسته نباشند.
جوهری اظهار داشت: مالزی در حال حاضر ۲.۶ میلیون نیروی کار خارجی دارد و بر اساس برنامه سیزدهم توسعه مالزی (۱۳MP)، باید این تعداد را به‌تدریج کنترل کنیم. نمی‌توانیم برای انجام تمام امور به کارگران خارجی متکی باشیم. باید راهکارهایی پیدا کنیم تا کسب‌وکارهای مالزی بتوانند بدون وابستگی کامل به نیروی کار خارجی فعالیت کنند.
به گفته جوهری، همچنان به نیروی کار خارجی برای مشاغل موسوم به ۳D، یعنی کارهای کثیف، دشوار و خطرناک (Dirty, Difficult and Dangerous) نیاز است، اما صنایع باید به‌سمت الگوهای تجاری پایدارتر حرکت کنند. اتکای طولانی‌مدت به نیروی کار خارجی راه‌حل مناسبی برای آینده نیست؛ زیرا نیروهای باتجربه سرانجام به کشورهای خود بازمی‌گردند و کارفرمایان ناچار می‌شوند نیروهای جدید را از ابتدا آموزش دهند.
وی همچنین گفت: بخش تولید به‌ویژه باید استفاده از فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی، رباتیک و سیستم‌های خودکار را گسترش دهد تا فرصت‌های شغلی تخصصی‌تر و با مهارت بالاتر ایجاد شود. این تغییر برای فراهم کردن فرصت‌های شغلی مناسب‌تر برای نیروهای بومی تحصیل‌کرده و متخصص نیز اهمیت دارد.
جوهری با اشاره به ریشه‌دار بودن فرهنگ وابستگی به نیروی کار خارجی در مالزی گفت: «می‌دانم که این کار آسان نیست، زیرا وابستگی ما به نیروی کار خارجی برای مدت بسیار طولانی در ساختار اقتصادی کشور ریشه دوانده است. بنابراین، این تحول در یک یا دو سال محقق نمی‌شود و به زمان نیاز دارد.»
وی در ادامه تأکید کرد نیروی کار بومی، از جمله فارغ‌التحصیلان آموزش‌های فنی و حرفه‌ای (TVET)، باید فرصت‌های بیشتری برای کسب تجربه عملی و تسلط بر مهارت‌های مورد نیاز صنایع داشته باشند. او همچنین بر ضرورت یافتن راهکارهایی برای حفظ دانش و تخصص کارگران خارجی باتجربه در بخش تولید، هم‌زمان با تقویت آموزش کارکنان بومی برای جایگزینی تدریجی آنان تأکید کرد.
به گزارش نیواستریتس تایمز، وزیر سرمایه‌گذاری، تجارت و صنعت مالزی، اعلام کرد: این رویکرد برای تضمین پایداری صنایع داخلی ضروری است تا شرکت‌ها برای تأمین نیازهای عملیاتی خود همواره به کارگران خارجی وابسته نباشند.
جوهری اظهار داشت: مالزی در حال حاضر ۲.۶ میلیون نیروی کار خارجی دارد و بر اساس برنامه سیزدهم توسعه مالزی (۱۳MP)، باید این تعداد را به‌تدریج کنترل کنیم. نمی‌توانیم برای انجام تمام امور به کارگران خارجی متکی باشیم. باید راهکارهایی پیدا کنیم تا کسب‌وکارهای مالزی بتوانند بدون وابستگی کامل به نیروی کار خارجی فعالیت کنند.
به گفته جوهری، همچنان به نیروی کار خارجی برای مشاغل موسوم به ۳D، یعنی کارهای کثیف، دشوار و خطرناک (Dirty, Difficult and Dangerous) نیاز است، اما صنایع باید به‌سمت الگوهای تجاری پایدارتر حرکت کنند. اتکای طولانی‌مدت به نیروی کار خارجی راه‌حل مناسبی برای آینده نیست؛ زیرا نیروهای باتجربه سرانجام به کشورهای خود بازمی‌گردند و کارفرمایان ناچار می‌شوند نیروهای جدید را از ابتدا آموزش دهند.
وی همچنین گفت: بخش تولید به‌ویژه باید استفاده از فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی، رباتیک و سیستم‌های خودکار را گسترش دهد تا فرصت‌های شغلی تخصصی‌تر و با مهارت بالاتر ایجاد شود. این تغییر برای فراهم کردن فرصت‌های شغلی مناسب‌تر برای نیروهای بومی تحصیل‌کرده و متخصص نیز اهمیت دارد.
جوهری با اشاره به ریشه‌دار بودن فرهنگ وابستگی به نیروی کار خارجی در مالزی گفت: «می‌دانم که این کار آسان نیست، زیرا وابستگی ما به نیروی کار خارجی برای مدت بسیار طولانی در ساختار اقتصادی کشور ریشه دوانده است. بنابراین، این تحول در یک یا دو سال محقق نمی‌شود و به زمان نیاز دارد.»
وی در ادامه تأکید کرد نیروی کار بومی، از جمله فارغ‌التحصیلان آموزش‌های فنی و حرفه‌ای (TVET)، باید فرصت‌های بیشتری برای کسب تجربه عملی و تسلط بر مهارت‌های مورد نیاز صنایع داشته باشند. او همچنین بر ضرورت یافتن راهکارهایی برای حفظ دانش و تخصص کارگران خارجی باتجربه در بخش تولید، هم‌زمان با تقویت آموزش کارکنان بومی برای جایگزینی تدریجی آنان تأکید کرد.
