توریست مالزی
۱۶ آبان ۱۴۰۴
توریست مالزی – بهترین راه خوردن پنی پوری این است که آن را یک لقمه کرده و میل کنید. این میان وعده که عمدتا در رستوران های هندی مالزی یافت می شود از خمیرهایی توخالی ای به نام «پوری» تشکیل شده که با اندکی «پنی» پر شده که یک سس مخصوص است.
پنی پوری (Pani Puri) یکی از محبوبترین و خوشمزهترین میانوعدههای خیابانی در هند، نپال، پاکستان، بنگلادش و مالزی است. چیزی شبیه به فستفود سنتی، که مردم معمولاً در خیابانها یا بازارها میخورند. در واقع «پنی پوری» ترکیبی از چند عنصر اصلی است:
پوری (Puri):
توپهای کوچک و ترد از خمیر آرد سمولینا یا گندم که در روغن سرخ میشوند تا پف کنند و داخلشان توخالی شود.
پُرکننده (Filling):
معمولاً شامل مخلوطی از سیبزمینی پخته، نخود، پیاز و ادویهجات است.
پای (Pani):
در زبان هندی یعنی “آب”. این آب مخصوص، طعمدهندهی اصلی است . ترکیبی از آب خنک، تمر هندی، نعنا، گشنیز، فلفل سبز، زیره و ادویههای ترش و تند.
روش خوردن:
فروشنده پوستهی پوری را باز میکند، داخلش پرکننده میریزد، سپس آن را در آب طعمدار (پانی) فرو میبرد و فوراً به مشتری میدهد. باید آن را یکجا در دهان گذاشت تا مزهی ترد، ترش، تند و خنک با هم حس شود.
پنی پوری فقط غذا نیست، یک جور تجربهی اجتماعی است. مردم معمولاً دورتادور چرخهای خیابانی جمع میشوند و فروشنده یکییکی برایشان درست میکند. مسابقهی «کی میتونه بیشتر بخوره؟» هم رایج است.
دیگر مواد آن را پیاز، نخود، نوعی ادویه به نام tamarind chutney، چات ماسالا، چیلی و سیب زمینی تشکیل می دهد.
پنی پوری (Pani Puri) یکی از محبوبترین و خوشمزهترین میانوعدههای خیابانی در هند، نپال، پاکستان، بنگلادش و مالزی است. چیزی شبیه به فستفود سنتی، که مردم معمولاً در خیابانها یا بازارها میخورند. در واقع «پنی پوری» ترکیبی از چند عنصر اصلی است:
پوری (Puri):
توپهای کوچک و ترد از خمیر آرد سمولینا یا گندم که در روغن سرخ میشوند تا پف کنند و داخلشان توخالی شود.
پُرکننده (Filling):
معمولاً شامل مخلوطی از سیبزمینی پخته، نخود، پیاز و ادویهجات است.
پای (Pani):
در زبان هندی یعنی “آب”. این آب مخصوص، طعمدهندهی اصلی است . ترکیبی از آب خنک، تمر هندی، نعنا، گشنیز، فلفل سبز، زیره و ادویههای ترش و تند.
روش خوردن:
فروشنده پوستهی پوری را باز میکند، داخلش پرکننده میریزد، سپس آن را در آب طعمدار (پانی) فرو میبرد و فوراً به مشتری میدهد. باید آن را یکجا در دهان گذاشت تا مزهی ترد، ترش، تند و خنک با هم حس شود.
پنی پوری فقط غذا نیست، یک جور تجربهی اجتماعی است. مردم معمولاً دورتادور چرخهای خیابانی جمع میشوند و فروشنده یکییکی برایشان درست میکند. مسابقهی «کی میتونه بیشتر بخوره؟» هم رایج است.
دیگر مواد آن را پیاز، نخود، نوعی ادویه به نام tamarind chutney، چات ماسالا، چیلی و سیب زمینی تشکیل می دهد.

