توریست مالزی
۳ آبان ۱۳۹۷
توریست مالزی- صنعت خودروسازی در اغلب کشورهای در حال توسعه، داستان مشابهی دارد. واردات و رواج خودروهای غربی توسط استعمارگران، غالبا نخستین ظهور خودرو در این کشورها بوده است و به همین ترتیب، تولید همان خودروها نیز، نخستین گام های پیدایش صنعت خودروسازی به شمار میرود. دیگر وجه مشترک صنعت خودروسازی کشورهای در حال توسعه در کیفیت پایین، قیمت تمام شدهی بالا و محدودیت بازار به خریداران داخلی است. در واقع، صادرات آنها به کشورهای دیگر فقط در صورت فروش با قیمتهای بسیار نازل و غیرواقعی میسر بوده است.
به گزارش ایرنا، ایران، الجزایر، مالزی، اندونزی، فیلیپین، تایلند و بسیاری دیگر از کشورهای در حال توسعه، فصل مشترکی در صنعت خودرو داشتهاند و حتی با وجود تفاوتهای ساختاری در صنعت و اقتصاد، نقشه راه مشابهی داشته اند و آن را پیموده اند. مسیری پرفراز و نشیب و تلاش برای خودکفایی صنعتی که اغلب رقابت با خودروسازان پیشرفته جهان، برای کسب بازارهای بین المللی را بسیار دشوار ساخته است.
خودروسازی مالزی
ارزیابی صنعت خودروسازی مالزی به عنوان یک کشور در حال توسعه نشان می دهد که این کشور واقع در جنوب شرق آسیا در قیاس با کشورهای مشابه، عملکرد بهتری داشته و توانسته به ۵۰ کشور جهان خودرو صادر کند.
بررسی ها نشان می دهد، صادرات خودرو از کشورهای مشابه مانند ایران، فقط با کاهش قیمت مدل صادراتی عملی شده و این امر به زیان مصرف کننده داخلی از نظر ارزش یکدستگاه خودرو ارزیابی می شود.
مالزی اینک در رتبهی بیست و سوم در بین خودروسازان جهان قرار دارد، در حالی که این کشور پیش از استقلال دارای صنعت خودروسازی ملی نبود و شرکت فورد آمریکا نخستین کارخانه خودروسازی را با نام Ford Malaya در سال ۱۹۲۶ در سنگاپور تاسیس کرد.
پس از استقلال مالزی و جداشدن سنگاپور از این کشور، سرانجام در سال ۱۹۶۷، دولت مالزی مجوز تاسیس ۶ کارخانه خودروسازی را صادر و از تولید آنها پشتیبانی کرد.
کارخانههای خودروسازی مالزی عبارت بودند از: KPKK تولیدکننده خودروهای فیات و میتسوبیشی، خودروسازی سوئد، تولیدکننده ولوو و داتسون، چامپیون موتور تولیدکننده خوردوهای فولکس، تویوتا، واکسال، بنز و شورولت، کاپیتال موتور، تولیدکننده خودروهای اپل، داتسون و هوندا، AMIM تولیدکننده خودروهای فورد، هولدن، کرایسلر، رنو و لیلاند و شرکت AAI، تولیدکننده خودروهای بیام دبلیو، پژو و مزدا.
پروتون
اشباع بازار داخلی مالزی و افزایش قیمت خودروهای مونتاژ شده، در مالزی ، دولت این کشور را بر آن داشت تا طرح خودروی ملی را در برنامه های اقتصادی خود قرار دهد و سرانجام با تاسیس شرکت پروتون، آن را اجرایی کند.
شرکت ملی خودروسازی مالزی تحت عنوان پروتون در سال ۱۹۸۳ توسط ماهاتیر محمد نخست وزیر وقت مالزی تاسیس شد.
پروتون در واقع نخستین خودروی خود را با نام «پروتون ساگا» در سال ۱۹۸۵ روانه بازار کرد. این خودرو مونتاژ کامل بود، یعنی تمام قطعات از میتسوبیشی ژاپن وارد و در مالزی مونتاژ انجام می شد.
اطلاعات موجود نشان می دهد درپایان سال ۱۹۸۵، سهم مالزی از تولید داخلی قطعات خودرو به ۱۸ درصد محدود شد، اما این سهم در سال ۱۹۸۹ به ۶۹ درصد از قطعات افزایش یافت.
پروتون همواره برآن بود که خود را با سایر خودروسازان جهان تطبیق دهد، بنابراین کارخانهای را در منطقه تانجونگ مالیم تاسیس کرد که راه اندازی آن هفت سال به طول انجامید.
این کارخانه که ۶۰ درصد عملیات آن اتوماتیک بود و از ۶۰ روبات بهره میگرفت، در سال ۲۰۰۴ به عنوان پیشرفته ترین واحد خودروسازی در آسیاپاسیفیک – خارج از ژاپن و کره – محسوب شد و نخستین تولید این کارخانه به نام پروتون Gen.2 بود.
پروتون در طول یک دهه توانست ۴۷ درصد از بازار داخلی این کشور با جمعیت حدود ۳۰ میلیون نفر را در اختیار بگیرد زیرا دولت مالزی مردم این کشور را برای استفاده از خودروهای ملی از طریق ارائه وام خرید تشویق می کرد.
اما این رقم به دلیل کاهش میزان رقابت پذیری این شرکت در خصوص ارائه خدمات پس از فروش ورقابت شدید خودروهای خارجی تا سال ۲۰۱۷ به ۱۴ درصد کاهش یافت.
شرکت خودروسازی چینی Zhejiang Geely Holding Group سال گذشته ۴۹.۹ درصد سهام شرکت خودروسازی پروتون را خریداری کرد.
پرودوا
پرودوا(Perodua) دیگر خودروساز قدیمی مالزی است که فعالیت خود را در سال ۱۹۹۴ آغاز کرد و تولیداتش بر پایهی مهندسی دایهاتسوی ژاپن(Daihatsu) استوار شده و دارای خودروهای محبوبی مانند کانچیل، کلیسا، کناری است و بعدها مایوی، ویوا و آکسیا را نیز تولید کرد و با پیشی گرفتن از تمامی رقبای خود، توانست ۴۰ درصد بازار خودروی مالزی را از آن خود سازد.
یکی از دلایل موفقیت خودروسازی پرودوا، کیفیت بالای خودرو و دوام قطعات آن بوده که شاید ریشه در مالکیت ۳۵ درصدی سهم آن توسط دایهاتسوی ژاپن و نظارت مستمر مهندسین ژاپنی داشت.
طبق گزارش خودرو سازی پرودا، این شرکت درسال گذشته ۴۰ درصد از سهام اتحادیه خودرو سازان مالزی را به خود اختصاص داد و بسیاری از تولیداتش را در داخل مالزی به فروش رساند.
علاوه براین ۲ خودروساز اصلی، خودروسازان متعدد دیگری نیز در مالزی به فعالیت می پردازند که سهم کوچکتری از بازار را به خود اختصاص دادهاند و از همین روست که وقتی از خودروسازی مالزی سخن به میان میآید، پروتون و پرودوا مطرح میشوند.
سومین خودرو ملی و آینده خودروسازی در مالزی
پس از چهاردهمین انتخابات سراسری مالزی، ماهاتیر محمد در سال جاری به عرصه قدرت در این کشور بازگشت، و هنگامی که وی طرح تاسیس سومین خودروی ملی را مطرح کرد، این پرسش به میان آمد که آیا این خودروساز نیز راه دو خودروساز پیشین را طی خواهد کرد؟ و آیا اساسا سرمایهگذاری در صنایع خودروسازی، برنامهای روزآمد است؟
به نظر می رسد که نخست وزیر مالزی این بار دو نکته مهم را در راهاندازی خودروساز سوم مالزی مد نظر قرار داده است: فنآوری پیشرفته و بومی کردن تولید از ابتدا.
باید به این نکته نیز اشاره کرد که سطح فنآوری امروز مالزی و تعداد انبوه کارشناسان متخصص در زمینههای گوناگون، شرایطی متفاوت را پیش روی برنامه ریزان این کشور قرار داده است.
به گزارش ایرنا، ایران، الجزایر، مالزی، اندونزی، فیلیپین، تایلند و بسیاری دیگر از کشورهای در حال توسعه، فصل مشترکی در صنعت خودرو داشتهاند و حتی با وجود تفاوتهای ساختاری در صنعت و اقتصاد، نقشه راه مشابهی داشته اند و آن را پیموده اند. مسیری پرفراز و نشیب و تلاش برای خودکفایی صنعتی که اغلب رقابت با خودروسازان پیشرفته جهان، برای کسب بازارهای بین المللی را بسیار دشوار ساخته است.
خودروسازی مالزی
ارزیابی صنعت خودروسازی مالزی به عنوان یک کشور در حال توسعه نشان می دهد که این کشور واقع در جنوب شرق آسیا در قیاس با کشورهای مشابه، عملکرد بهتری داشته و توانسته به ۵۰ کشور جهان خودرو صادر کند.
بررسی ها نشان می دهد، صادرات خودرو از کشورهای مشابه مانند ایران، فقط با کاهش قیمت مدل صادراتی عملی شده و این امر به زیان مصرف کننده داخلی از نظر ارزش یکدستگاه خودرو ارزیابی می شود.
مالزی اینک در رتبهی بیست و سوم در بین خودروسازان جهان قرار دارد، در حالی که این کشور پیش از استقلال دارای صنعت خودروسازی ملی نبود و شرکت فورد آمریکا نخستین کارخانه خودروسازی را با نام Ford Malaya در سال ۱۹۲۶ در سنگاپور تاسیس کرد.
پس از استقلال مالزی و جداشدن سنگاپور از این کشور، سرانجام در سال ۱۹۶۷، دولت مالزی مجوز تاسیس ۶ کارخانه خودروسازی را صادر و از تولید آنها پشتیبانی کرد.
کارخانههای خودروسازی مالزی عبارت بودند از: KPKK تولیدکننده خودروهای فیات و میتسوبیشی، خودروسازی سوئد، تولیدکننده ولوو و داتسون، چامپیون موتور تولیدکننده خوردوهای فولکس، تویوتا، واکسال، بنز و شورولت، کاپیتال موتور، تولیدکننده خودروهای اپل، داتسون و هوندا، AMIM تولیدکننده خودروهای فورد، هولدن، کرایسلر، رنو و لیلاند و شرکت AAI، تولیدکننده خودروهای بیام دبلیو، پژو و مزدا.
پروتون
اشباع بازار داخلی مالزی و افزایش قیمت خودروهای مونتاژ شده، در مالزی ، دولت این کشور را بر آن داشت تا طرح خودروی ملی را در برنامه های اقتصادی خود قرار دهد و سرانجام با تاسیس شرکت پروتون، آن را اجرایی کند.
شرکت ملی خودروسازی مالزی تحت عنوان پروتون در سال ۱۹۸۳ توسط ماهاتیر محمد نخست وزیر وقت مالزی تاسیس شد.
پروتون در واقع نخستین خودروی خود را با نام «پروتون ساگا» در سال ۱۹۸۵ روانه بازار کرد. این خودرو مونتاژ کامل بود، یعنی تمام قطعات از میتسوبیشی ژاپن وارد و در مالزی مونتاژ انجام می شد.
اطلاعات موجود نشان می دهد درپایان سال ۱۹۸۵، سهم مالزی از تولید داخلی قطعات خودرو به ۱۸ درصد محدود شد، اما این سهم در سال ۱۹۸۹ به ۶۹ درصد از قطعات افزایش یافت.
پروتون همواره برآن بود که خود را با سایر خودروسازان جهان تطبیق دهد، بنابراین کارخانهای را در منطقه تانجونگ مالیم تاسیس کرد که راه اندازی آن هفت سال به طول انجامید.
این کارخانه که ۶۰ درصد عملیات آن اتوماتیک بود و از ۶۰ روبات بهره میگرفت، در سال ۲۰۰۴ به عنوان پیشرفته ترین واحد خودروسازی در آسیاپاسیفیک – خارج از ژاپن و کره – محسوب شد و نخستین تولید این کارخانه به نام پروتون Gen.2 بود.
پروتون در طول یک دهه توانست ۴۷ درصد از بازار داخلی این کشور با جمعیت حدود ۳۰ میلیون نفر را در اختیار بگیرد زیرا دولت مالزی مردم این کشور را برای استفاده از خودروهای ملی از طریق ارائه وام خرید تشویق می کرد.
اما این رقم به دلیل کاهش میزان رقابت پذیری این شرکت در خصوص ارائه خدمات پس از فروش ورقابت شدید خودروهای خارجی تا سال ۲۰۱۷ به ۱۴ درصد کاهش یافت.
شرکت خودروسازی چینی Zhejiang Geely Holding Group سال گذشته ۴۹.۹ درصد سهام شرکت خودروسازی پروتون را خریداری کرد.
پرودوا
پرودوا(Perodua) دیگر خودروساز قدیمی مالزی است که فعالیت خود را در سال ۱۹۹۴ آغاز کرد و تولیداتش بر پایهی مهندسی دایهاتسوی ژاپن(Daihatsu) استوار شده و دارای خودروهای محبوبی مانند کانچیل، کلیسا، کناری است و بعدها مایوی، ویوا و آکسیا را نیز تولید کرد و با پیشی گرفتن از تمامی رقبای خود، توانست ۴۰ درصد بازار خودروی مالزی را از آن خود سازد.
یکی از دلایل موفقیت خودروسازی پرودوا، کیفیت بالای خودرو و دوام قطعات آن بوده که شاید ریشه در مالکیت ۳۵ درصدی سهم آن توسط دایهاتسوی ژاپن و نظارت مستمر مهندسین ژاپنی داشت.
طبق گزارش خودرو سازی پرودا، این شرکت درسال گذشته ۴۰ درصد از سهام اتحادیه خودرو سازان مالزی را به خود اختصاص داد و بسیاری از تولیداتش را در داخل مالزی به فروش رساند.
علاوه براین ۲ خودروساز اصلی، خودروسازان متعدد دیگری نیز در مالزی به فعالیت می پردازند که سهم کوچکتری از بازار را به خود اختصاص دادهاند و از همین روست که وقتی از خودروسازی مالزی سخن به میان میآید، پروتون و پرودوا مطرح میشوند.
سومین خودرو ملی و آینده خودروسازی در مالزی
پس از چهاردهمین انتخابات سراسری مالزی، ماهاتیر محمد در سال جاری به عرصه قدرت در این کشور بازگشت، و هنگامی که وی طرح تاسیس سومین خودروی ملی را مطرح کرد، این پرسش به میان آمد که آیا این خودروساز نیز راه دو خودروساز پیشین را طی خواهد کرد؟ و آیا اساسا سرمایهگذاری در صنایع خودروسازی، برنامهای روزآمد است؟
به نظر می رسد که نخست وزیر مالزی این بار دو نکته مهم را در راهاندازی خودروساز سوم مالزی مد نظر قرار داده است: فنآوری پیشرفته و بومی کردن تولید از ابتدا.
باید به این نکته نیز اشاره کرد که سطح فنآوری امروز مالزی و تعداد انبوه کارشناسان متخصص در زمینههای گوناگون، شرایطی متفاوت را پیش روی برنامه ریزان این کشور قرار داده است.
