توریست مالزی
۲۶ شهریور ۱۳۹۴
توریست مالزی / سیمین ثقفی : برپایی آئینی در مرکز فرهنگی فرانسه به مناسبت روز جهانی زن فرصت خوبی بود تا گفت وگویی با «مارینا ماهاتیر» بزرگترین فرزند ماهاتیرمحمد، نخست وزیر سابق مالزی داشته باشیم. او یک فعال اجتماعی، وبلاگر و روزنامهنگار است و سالهاست از حامیان مبارزه با تبعیض جنسی در مالزی است. مارینا که ایدز را نماد نهایت بی عدالتی های اعمال شده علیه زنان می داند، بنیادی را برای زنان مبتلا به ایدز بنیان نهاده و در زمینه تهیه کنندگی فیلم نیز فعالیت دارد. مارینا با یک عکاس سرشناس اندونزیایی ازدواج کرده و دارای سه فرزند است.
از مارینا از موقعیت زنان مالزیایی در جامعه ی این روزهای مالزی می پرسیم:
موقعیت زنان در مالزی در مقایسه با بسیاری از کشورها بد نیست. زنان دارای تحصیلات هستند و ۶۰ درصد از دانشجویان در دانشگاهها دختر هستند. زنان بسیاری در بیرون از خانه کار میکنند و این کاملا عادی است. بعضی از زنان نیز از موقعیت بسیار بالای شغلی برخوردارند. اما هنوز مسایلی وجود دارد که باید مدیریت بهتری بر روی آنها اعمال شود. برای مثال مشکل خشونت علیه زنان که ما همچنان شاهد خشونت محلی بر علیه زنان هستیم. هرچند که ما نخستین کشور مسلمان در دنیا هستیم که علیه خشونت زنان قانون داریم اما همانطورکه میدانید داشتن قانون یک چیز و اجرایی کردن این قانونها چیزی دیگری است.
از سوی دیگر قانونهای دیگری وجود دارد که بین زنان مسلمان و غیرمسلمان این کشور تفاوت ایجاد میکند زیرا زنان مسلمان در قوانین شریعت مشترک هستند و حقوق آنها با دیگر زنان این کشور متفاوت است. و این مساله سوال به وجود میآورد چرا که همه ما شهروند یک کشور هستیم. بنابراین چیزهای زیادی وجود دارد که نیاز به تغییر دارد. ما در گذشته در سال ۱۹۸۴ یکی از بهترین قوانین خانوادگی را در دنیا داشتیم اما از آن زمان تاکنون خیلی چیزها در حال تغییر کردن است که البته بهتر نشده که بدتر شده است. بنابراین همواره باید متوجه باشیم که نه تنها حقی را از دست ندهیم بلکه تمام چیزهای از دست رفته را برگردانیم و حتی آنها را بهبود ببخشیم.
به نظر شما دلیل این پیشرفت در سطح زندگی زنان مالزی چه بوده است؟
فکر میکنم دلیل این است که دولت از ابتدا تفاوتی میان زن و مرد قایل نبوده است. زنان از ابتدا از زمان استقلال (سال ۱۹۵۷) حق رای داشتهاند. از طرفی تحصیلات برای زنان چیزی نیست که نیاز به بحث کردن داشته باشد. این برای دختران کاملا عادی است که به مدرسه بروند و ما هم بر این امر اصرار داریم. به علاوه برنامه سلامت خانواده و برنامه تنظیم خانواده بسیار خوبی داریم که برای زنان بسیار مفید است و بیمارستان های ما خدمات خوبی به زنان ارایه می دهند و امکاناتی از این دست درحد خوبی وجود دارد. فکر میکنم همانطور که در این سالها تلاشهای زیادی در زمینه تحصیلات، سلامتی و خیلی از چیزهای دیگر در مورد زنان صورت گرفته با این وجود گاهی باوجود این که برخورد با زنان بسیار موفقیتآمیز بوده اما برخی تلاش میکنند که مانع بشوند یا این جریان را به عقب برگردانند و ما باید کاملا متوجه این مساله باشیم.
وجود زنان در کابینه تا چه میزان در بهبود وضعیت زنان در جامعه تاثیرگذار بوده است؟
ما تا کنون چند وزیر زن در کابینه داشتهایم. بیشترین تعداد وزیر زن در کابینه سه نفر بودهاند. وزیر بازرگانی که بسیار هم مشهور بوده و برای مدت طولانی در کابینه بود. هم چنین وزیر توریسم و وزیر زنان. اما نخست این که این تعداد کافی نیست چرا که ما هیات دولت بزرگی داریم و ما (در بهترین وضعیت) فقط سه زن در کابینه داشته ایم و در حال حاضر نیز تنها یک وزیر زن وجود دارد. دوم این که من فکر میکنم که زنان وزیر باید فعال باشند و تلاش بیشتری برای حقوق زنان انجام دهند نه فقط روی کارهای کوچک متمرکز شوند. برای مثال ما وزیر زنان و خانواده و توسعه ارتباطات داریم اما شاید گاهی مراقبت از افراد سالخورده یا ناتوان آسانتراز پیگیری امور زنان باشد برای یک وزیر. بنابراین ما به تعداد بیشتری وزیر زن در کابینه نیاز داریم.
با توجه به فعالیت اجتماعی تان باید از زنان ایرانی شناخت خوبی داشته باشید. نظرتان راجع به آنان چیست؟
بله من بسیاری از زنان ایرانی را میشناسم و میدانم که قطعا زنان ایرانی کاملا با تصویری که از آنها در رسانهها به نمایش درمیآید، متفاوت هستند. این را میدانم که همه چیز در مورد آنها پوشش داده نمیشود و این به این دلیل نیست که آنها نمی خواهند بلکه شاید این روشی است که در ایران به وجود آمده است اما من می دانم که تعداد بسیار زیادی زن ایرانی قدرتمند دردنیا وجود دارد. در واقع یکی ازالگوها و معلمهای من یک زن ایرانی است؛ دکتر «زیبا میرحسینی»، زنی که یکی از شگفتانگیزترین افراد و قویترین معلمها است. فکر میکنم او به همه ما شجاعت انجام چیزی را که میخواهیم، داده است.
در پایان مارینا ماهاتیر با اشاره به شعار امسال روز جهانی زن می گوید:
برنامه امسال بسیار مشخص است؛ درباره خشونت علیه زنان که در تمام دنیا وجود دارد؛ خواه در یک کشور آرام یا در یک کشور پرتنش. به نظرم چیز مهمتری ازاین نمیتوان گفت که باید به خشونت در جامعه توجه کرد. هرچه خشونت بیشتر باشد، نابرابری و بیعدالتی بیشتری نیز وجود دارد. اگر خواهان آینده و کشوری خوبی باشیم باید همگی با خشونت علیه زنان مبارزه کنیم.
از مارینا از موقعیت زنان مالزیایی در جامعه ی این روزهای مالزی می پرسیم:
موقعیت زنان در مالزی در مقایسه با بسیاری از کشورها بد نیست. زنان دارای تحصیلات هستند و ۶۰ درصد از دانشجویان در دانشگاهها دختر هستند. زنان بسیاری در بیرون از خانه کار میکنند و این کاملا عادی است. بعضی از زنان نیز از موقعیت بسیار بالای شغلی برخوردارند. اما هنوز مسایلی وجود دارد که باید مدیریت بهتری بر روی آنها اعمال شود. برای مثال مشکل خشونت علیه زنان که ما همچنان شاهد خشونت محلی بر علیه زنان هستیم. هرچند که ما نخستین کشور مسلمان در دنیا هستیم که علیه خشونت زنان قانون داریم اما همانطورکه میدانید داشتن قانون یک چیز و اجرایی کردن این قانونها چیزی دیگری است.
از سوی دیگر قانونهای دیگری وجود دارد که بین زنان مسلمان و غیرمسلمان این کشور تفاوت ایجاد میکند زیرا زنان مسلمان در قوانین شریعت مشترک هستند و حقوق آنها با دیگر زنان این کشور متفاوت است. و این مساله سوال به وجود میآورد چرا که همه ما شهروند یک کشور هستیم. بنابراین چیزهای زیادی وجود دارد که نیاز به تغییر دارد. ما در گذشته در سال ۱۹۸۴ یکی از بهترین قوانین خانوادگی را در دنیا داشتیم اما از آن زمان تاکنون خیلی چیزها در حال تغییر کردن است که البته بهتر نشده که بدتر شده است. بنابراین همواره باید متوجه باشیم که نه تنها حقی را از دست ندهیم بلکه تمام چیزهای از دست رفته را برگردانیم و حتی آنها را بهبود ببخشیم.
به نظر شما دلیل این پیشرفت در سطح زندگی زنان مالزی چه بوده است؟
فکر میکنم دلیل این است که دولت از ابتدا تفاوتی میان زن و مرد قایل نبوده است. زنان از ابتدا از زمان استقلال (سال ۱۹۵۷) حق رای داشتهاند. از طرفی تحصیلات برای زنان چیزی نیست که نیاز به بحث کردن داشته باشد. این برای دختران کاملا عادی است که به مدرسه بروند و ما هم بر این امر اصرار داریم. به علاوه برنامه سلامت خانواده و برنامه تنظیم خانواده بسیار خوبی داریم که برای زنان بسیار مفید است و بیمارستان های ما خدمات خوبی به زنان ارایه می دهند و امکاناتی از این دست درحد خوبی وجود دارد. فکر میکنم همانطور که در این سالها تلاشهای زیادی در زمینه تحصیلات، سلامتی و خیلی از چیزهای دیگر در مورد زنان صورت گرفته با این وجود گاهی باوجود این که برخورد با زنان بسیار موفقیتآمیز بوده اما برخی تلاش میکنند که مانع بشوند یا این جریان را به عقب برگردانند و ما باید کاملا متوجه این مساله باشیم.
وجود زنان در کابینه تا چه میزان در بهبود وضعیت زنان در جامعه تاثیرگذار بوده است؟
ما تا کنون چند وزیر زن در کابینه داشتهایم. بیشترین تعداد وزیر زن در کابینه سه نفر بودهاند. وزیر بازرگانی که بسیار هم مشهور بوده و برای مدت طولانی در کابینه بود. هم چنین وزیر توریسم و وزیر زنان. اما نخست این که این تعداد کافی نیست چرا که ما هیات دولت بزرگی داریم و ما (در بهترین وضعیت) فقط سه زن در کابینه داشته ایم و در حال حاضر نیز تنها یک وزیر زن وجود دارد. دوم این که من فکر میکنم که زنان وزیر باید فعال باشند و تلاش بیشتری برای حقوق زنان انجام دهند نه فقط روی کارهای کوچک متمرکز شوند. برای مثال ما وزیر زنان و خانواده و توسعه ارتباطات داریم اما شاید گاهی مراقبت از افراد سالخورده یا ناتوان آسانتراز پیگیری امور زنان باشد برای یک وزیر. بنابراین ما به تعداد بیشتری وزیر زن در کابینه نیاز داریم.
با توجه به فعالیت اجتماعی تان باید از زنان ایرانی شناخت خوبی داشته باشید. نظرتان راجع به آنان چیست؟
بله من بسیاری از زنان ایرانی را میشناسم و میدانم که قطعا زنان ایرانی کاملا با تصویری که از آنها در رسانهها به نمایش درمیآید، متفاوت هستند. این را میدانم که همه چیز در مورد آنها پوشش داده نمیشود و این به این دلیل نیست که آنها نمی خواهند بلکه شاید این روشی است که در ایران به وجود آمده است اما من می دانم که تعداد بسیار زیادی زن ایرانی قدرتمند دردنیا وجود دارد. در واقع یکی ازالگوها و معلمهای من یک زن ایرانی است؛ دکتر «زیبا میرحسینی»، زنی که یکی از شگفتانگیزترین افراد و قویترین معلمها است. فکر میکنم او به همه ما شجاعت انجام چیزی را که میخواهیم، داده است.
در پایان مارینا ماهاتیر با اشاره به شعار امسال روز جهانی زن می گوید:
برنامه امسال بسیار مشخص است؛ درباره خشونت علیه زنان که در تمام دنیا وجود دارد؛ خواه در یک کشور آرام یا در یک کشور پرتنش. به نظرم چیز مهمتری ازاین نمیتوان گفت که باید به خشونت در جامعه توجه کرد. هرچه خشونت بیشتر باشد، نابرابری و بیعدالتی بیشتری نیز وجود دارد. اگر خواهان آینده و کشوری خوبی باشیم باید همگی با خشونت علیه زنان مبارزه کنیم.
