توریست مالزی
۲۶ خرداد ۱۴۰۴
توریست مالزی – سازمان بینالمللی پزشکان بدون مرز (MSF) نسبت به چالشهای متعدد پیشروی پناهجویان برای دریافت خدمات درمانی در مالزی هشدار داده و هزینههای بالای درمان را از عوامل بازدارنده اصلی عنوان کرده است.
یه گزارش FMT، دکتر سارا زکریا از پزشکان بدون مرز در نشست تخصصی «ایجاد پلهایی برای کرامت پناهجویان» در کوالالامپور گفت: «اگرچه دارندگان کارت کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان (UNHCR) از تخفیف ۵۰ درصدی در صورتحسابهای بیمارستانی برخوردارند، اما همین هزینه نیز برای بسیاری از آنها سنگین و غیرقابلپرداخت است.»
او افزود: «پناهجویان در مالزی به صورت رسمی حق کار ندارند و معمولاً در مشاغل سخت، کثیف و تحقیرآمیز مشغول به کار میشوند. به همین دلیل، درآمد اندکی دارند و نمیتوانند هزینه درمان را بپردازند.» همین موضوع باعث شده بسیاری از آنها دریافت کمک پزشکی را به تأخیر بیندازند. او به نمونهای اشاره کرد که یک پناهجو پس از یک هفته از شکستگی پای ناشی از تصادف موتورسیکلت، به کلینیک MSF مراجعه کرده بود. به گفته او، این فرد بهدلیل ناتوانی در پرداخت هزینههای اورژانس در ایالت خود، تاخیر داشت و زمانی که رسید، پای او دچار تورم شدید و شکستگی نامنظم شده بود.
زکریا افزود: «ما هرکاری از دستمان برمیآمد انجام دادیم، اما دردناک بود، چون اگر او همان ابتدا به خدمات اورژانس دسترسی داشت، این وضعیت پیش نمیآمد.» به گفته او، ترس از بازداشت نیز یکی دیگر از دلایل تأخیر در مراجعه است، بهویژه بهخاطر بخشنامه وزارت بهداشت که کارکنان درمانی را ملزم به گزارش افراد فاقد مدرک به اداره مهاجرت میکند.
او همچنین مانع زبانی را از دیگر مشکلات عنوان کرد و گفت بسیاری از پناهجویان، بهویژه زنان، نه به زبان مالایی و نه انگلیسی مسلط هستند. بهعنوان مثال، یک بیمار با علائم تب و استفراغ ابتدا به کلینیکی مراجعه کرده بود که تنها به او گفته شد به بیماری ویروسی مبتلاست. اما پس از مراجعه به کلینیک MSF و ارجاع به اورژانس، مشخص شد که او به بیماری سل مبتلاست. به گفته زکریا، در نوبت اول، بهدلیل مشکل در بیان علائم، شرایط بیمار بهدرستی تشخیص داده نشده بود.
او افزود که بسیاری از پناهجویان اساساً نمیدانند چه زمانی باید به دنبال کمک درمانی باشند. به همین دلیل، پزشکان بدون مرز برنامههایی در حوزه آگاهسازی سلامت و تعامل با جامعه پناهجویی اجرا میکند. بر اساس آمار کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، تا پایان آوریل ۲۰۲۵، حدود ۱۹۸٬۴۳۰ پناهجو و متقاضی پناهندگی در مالزی ثبت شدهاند که ۵۸٬۰۳۰ نفر از آنها کودک هستند.
از این تعداد، حدود ۱۷۷٬۱۱۰ نفر از میانمار آمدهاند، شامل ۱۱۶٬۰۲۰ روهینگیایی، ۲۹٬۴۵۰ نفر از قوم چین، و ۳۱٬۶۴۰ نفر دیگر از اقوامی هستند که از مناطق جنگزده یا بهدلیل آزار و اذیت از میانمار گریختهاند.
سایر پناهجویان، شامل ۲۱٬۳۲۰ نفر از حدود ۵۰ کشور دیگر هستند که از جنگ یا آزار و اذیت فرار کردهاند، از جمله ۵٬۶۷۰ پاکستانی، ۳٬۰۵۰ یمنی، ۲٬۸۱۰ افغان، ۲٬۸۰۰ سومالیایی، ۲٬۵۴۰ سوری، ۱٬۰۴۰ سریلانکایی، ۵۰۰ فلسطینی و ۴۴۰ عراقی.
یه گزارش FMT، دکتر سارا زکریا از پزشکان بدون مرز در نشست تخصصی «ایجاد پلهایی برای کرامت پناهجویان» در کوالالامپور گفت: «اگرچه دارندگان کارت کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان (UNHCR) از تخفیف ۵۰ درصدی در صورتحسابهای بیمارستانی برخوردارند، اما همین هزینه نیز برای بسیاری از آنها سنگین و غیرقابلپرداخت است.»
او افزود: «پناهجویان در مالزی به صورت رسمی حق کار ندارند و معمولاً در مشاغل سخت، کثیف و تحقیرآمیز مشغول به کار میشوند. به همین دلیل، درآمد اندکی دارند و نمیتوانند هزینه درمان را بپردازند.» همین موضوع باعث شده بسیاری از آنها دریافت کمک پزشکی را به تأخیر بیندازند. او به نمونهای اشاره کرد که یک پناهجو پس از یک هفته از شکستگی پای ناشی از تصادف موتورسیکلت، به کلینیک MSF مراجعه کرده بود. به گفته او، این فرد بهدلیل ناتوانی در پرداخت هزینههای اورژانس در ایالت خود، تاخیر داشت و زمانی که رسید، پای او دچار تورم شدید و شکستگی نامنظم شده بود.
زکریا افزود: «ما هرکاری از دستمان برمیآمد انجام دادیم، اما دردناک بود، چون اگر او همان ابتدا به خدمات اورژانس دسترسی داشت، این وضعیت پیش نمیآمد.» به گفته او، ترس از بازداشت نیز یکی دیگر از دلایل تأخیر در مراجعه است، بهویژه بهخاطر بخشنامه وزارت بهداشت که کارکنان درمانی را ملزم به گزارش افراد فاقد مدرک به اداره مهاجرت میکند.
او همچنین مانع زبانی را از دیگر مشکلات عنوان کرد و گفت بسیاری از پناهجویان، بهویژه زنان، نه به زبان مالایی و نه انگلیسی مسلط هستند. بهعنوان مثال، یک بیمار با علائم تب و استفراغ ابتدا به کلینیکی مراجعه کرده بود که تنها به او گفته شد به بیماری ویروسی مبتلاست. اما پس از مراجعه به کلینیک MSF و ارجاع به اورژانس، مشخص شد که او به بیماری سل مبتلاست. به گفته زکریا، در نوبت اول، بهدلیل مشکل در بیان علائم، شرایط بیمار بهدرستی تشخیص داده نشده بود.
او افزود که بسیاری از پناهجویان اساساً نمیدانند چه زمانی باید به دنبال کمک درمانی باشند. به همین دلیل، پزشکان بدون مرز برنامههایی در حوزه آگاهسازی سلامت و تعامل با جامعه پناهجویی اجرا میکند. بر اساس آمار کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل، تا پایان آوریل ۲۰۲۵، حدود ۱۹۸٬۴۳۰ پناهجو و متقاضی پناهندگی در مالزی ثبت شدهاند که ۵۸٬۰۳۰ نفر از آنها کودک هستند.
از این تعداد، حدود ۱۷۷٬۱۱۰ نفر از میانمار آمدهاند، شامل ۱۱۶٬۰۲۰ روهینگیایی، ۲۹٬۴۵۰ نفر از قوم چین، و ۳۱٬۶۴۰ نفر دیگر از اقوامی هستند که از مناطق جنگزده یا بهدلیل آزار و اذیت از میانمار گریختهاند.
سایر پناهجویان، شامل ۲۱٬۳۲۰ نفر از حدود ۵۰ کشور دیگر هستند که از جنگ یا آزار و اذیت فرار کردهاند، از جمله ۵٬۶۷۰ پاکستانی، ۳٬۰۵۰ یمنی، ۲٬۸۱۰ افغان، ۲٬۸۰۰ سومالیایی، ۲٬۵۴۰ سوری، ۱٬۰۴۰ سریلانکایی، ۵۰۰ فلسطینی و ۴۴۰ عراقی.
